NasNico

It's in Dutch and about SOUND & VISION

dyt. komt met fascinerende historische foto’s

Ik zet er maar een paar uit deze mooie serie van dyt door.
Het gaat om redelijk onbekende historische foto′s in nogal willekeurige volgorde.
Zoals deze:

A French woman pours a British soldier a cup of tea during the fighting following the Allied landings in Normandy:

Adolf Hitler speaking with Princess Olga of Yugoslavia, 1939:

8th grader Kurt Cobain playing drums at an assembly at Montesano High School, 1981:

Earliest known photo of Elvis Presley, with parents Gladys & Vernon in 1938:

The only known photograph of Abraham Lincoln at Gettysburg, before his famous address. November 19, 1863:

Albert Einstein and Charlie Chaplin, 1931:

In 1939 20,000 Nazi supporters held a rally in Madison Square Garden:

Paper boys about to start their morning rounds. February 12, 1908:

Over Candye Kane (supervrouw)

Gisteren belandde ik in – of all places – Sliedrecht op een gala-avond waar, tussen de gerechten door en temidden van sjieke tafels, werd opgetreden door muzikanten met ‘een beperking’. Je hebt al snel Jostiband-achtige associaties, maar hier werd uit een ander vaatje getapt.

Het verhaal begint in 2006 wanneer ‘bluesliefhebber en humanitair Joris van Wijngaarden’ uit Sliedrecht Candye Kane uitnodigt voor een lunch in Brugge. Geen idee waar ze elkaar van kennen, maar ze eten wafels en besluiten tot de oprichting van ‘United by Music‘. Vorig jaar ging Candye ten onder aan de ongelijke strijd tegen alvleesklierkanker. Daarmee kwam een vroegtijdig einde aan een tumultueus leven.

Op mijn negende leerde mijn moeder me het zakkenrollen. Op mijn 17e kreeg ik mijn eerste kind en was lid van een gang. Als ongehuwde moeder kon ik mijn droom om muzikant te worden wel vergeten. Ik leefde met mijn jonge kind van liefdadigheid en voedselbonnen. Maar dat was nauwelijks genoeg. Ik ging aan het werk in de seksindustrie en kon zo mijn eigen brood verdienen. Ik herwon daar mijn zelfvertrouwen. Ik leerde van mezelf te houden en mijn grote lijf te accepteren. Ik gebruikte mijn salaris om mijn muzikale carrière op te bouwen. Al schrijvende ontdekte ik de blues. Ik zag dat het een wereld was met volle vrouwen, ieder met een kleurrijk verleden en opgegroeid in arme wijken. In 1992 kwam mijn eerste cd uit.

Candye Kane maakt de overstap van porno naar blues overtuigend en krijgt direct goede reviews van de muziekrecensenten. Er volgen vele CD′s waaronder Swango (1998) waar ze in ‘200 pounds of fun’ nog een keertje stijlvol dweept met haar voluptueuze afmetingen.

Een paar jaar later ontmoet Candye Kane zoals gezegd een man uit Sliedrecht en neemt ze mede het initiatief tot de oprichting van ‘United by Music‘. Kort daarna wordt ze ziek en blogt ze op de site van haar laatste grote project:

Blog 12 mei 2008
Een huilpartijtje. De UPS man kwam en bracht me een cadeau. Ik heb er niet om gevraagd om kankerpatiënt te zijn en het klinkt nog steeds raar als ik dat enge woord zeg. Dus ik had een huilpartijtje. Ik heb gehuild en gehuild. Waarom ik? Ik heb zoveel om voor te leven.

Blog 24 juli 2008
Het is een grote luxe dat ik hier in Amsterdam kan herstellen tijdens de United by Music tour. Het Big Rivers Festival was het eerste festival waar ik zelf weer een heel uur heb gezongen sinds mijn kankeroperatie op 17 april. Ik haat het als ik op het podium moet huilen, maar het was zo emotioneel om mijn vrienden te verlaten na een maand samen getourd te hebben.

Facebook 11 februari 2016
Nog steeds in het ziekenhuis in LA. Ik lig al sinds 4 januari in het ziekenhuis en het is heel deprimerend hier. Het is mijn wens dat ze me een goede diagnose kunnen geven, het probleem kunnen oplossen en dat ik weer muziek kan maken.  Ik weet zeker dat ik hier volgende week weer weg ben. Love to you all!

6 mei 2016
Evan Caleb Yearsly (de zoon van Candye): “Dit is het moeilijkste wat ik heb meegemaakt. Ik vind het heel erg dat ik jullie moet vertellen dat mijn moeder Candye Kane afgelopen nacht is overleden.”

      200 Lbs of Fun

Marleys ‘Legend’ 1000 weken in Britse hitlijst

Ik heb het internet afgeschuimd maar geen omroep, krant of nieuwssite had aandacht voor het momentum dat Bob Marleys’ verzamelalbum Legend voor de duizendste keer in de wekelijkse lijst van best verkochte albums in Groot Brittanië werd opgenomen. Dat gebeurde afgelopen vrijdag.

Het is een fenomenaal overzicht met veertien tracks die sinds 1984 van generatie op generatie opnieuw worden ontdekt. Zoals door Rhavi en Lisa met hun laidback versie van Waiting in Vain op een Braziliaans strand, waar ik drie jaar geleden al eens over schreef. Recent scoorde een Marley remix van Is This Love de zoveelste Britse Top10 hit.

      Bob Marley - Is This Love

Stromae: ‘geen zin meer in muziek’

Na zijn nog wat schuchtere debuut ‘Cheese’ (2010), veroverde Stromae drie jaar later met Racine Carrée de wereld en werd Paul van Haver – zoals hij echt heet – plots beschouwd als de belangrijkste Belgische artiest sinds Jacques Brel. Het kan hem nauwelijks boeien.

Er komt voorlopig geen nieuwe CD van Van Haver, die veel meer belangstelling heeft voor mode. ‘Ik heb geen zin om te zingen. Maar ik zal niet stoppen met muziek te maken‘, tekende de Vlaamse krant De Morgen recent op uit zijn mond. Die bescheiden belofte komt in de vorm van een snipper nieuwe muziek van Stromae.

Zijn instrumentale track Repetto X Mosaert verschijnt op de dag dat zijn eigen modelabel Mosaert een samenwerking aankondigt met het Franse schoenenmerk Repetto.

Doek valt voor Hitkrant

Roemruchte bladen als Popfoto en de Muziek Express gingen al eerder ten onder. En vandaag valt na veertig jaar ook het doek voor de Hitkrant. “Of je er rouwig om moet zijn? Ja, zegt bladenmaker Rob van Vuure. “Er gaat toch weer een iconisch blad ter ziele.”

Het rijk geïllustreerde muziekblad begon in 1977 als opvolger van de gratis Nationale Hitparade Krant en als broertje van Muziekkrant Oor. De Oor-uitgever, Keihard & Swingend, wilde een populair popblad voor een breed publiek, om de uitgeverij meer financiële armslag te geven. De Hitkrant was voor de tieners die te jong waren voor Oor, meer op de hits gericht dan op de serieuze popmuziek. De Hitkrant was in de jaren tachtig verreweg het populairste popblad. De hoogste oplage haalde het blad in 1987: 80.000.De opkomst van internet en andere meidenbladen, zoals de CosmoGIRL!, deden de Hitkrant uiteindelijk de das om. Sterren hebben nu hun eigen site met foto’tain’ten nieuwtjes. De oplage van de Hitkrant daalde van 60.000 in 2000 naar 13.000 in 2016.

De site en de app van Hitkrant blijven bestaan. En zes keer per jaar komt er een posterspecial uit. Van Vuure: “Het is een compliment waard dat ze het zo lang hebben volgehouden.”

Ik hoor de komende zomer

      Nicole Bus-Witte Wijn

Flowers in the dirt bloeien weer op

“Vandaag verschijnt de re-issue van waarschijnlijk het belangrijkste Paul McCartney album sinds hij in 1973 met Band On The Run de weerstand tegen zijn solocarrière bij de muziekpers doorbrak”, schrijft historicus en producer Xavier Baudet op Joop.nl. Op Flowers In The Dirt (1989) werkte McCartney onder meer samen met Elvis Costello​, Pretenders-gitarist Robbie McIntosh en producer Mitchell Froom (oa Suzanne Vega, Crowded House). En met het resultaat herstelt McCartney het contact met de Indie-pop traditie waarvan hij zelf als lid van The Beatles​ een van de godfathers was.

Sir Paul McCartney, left, performs with Elvis Costello, during a tribute concert to his late wife Linda, held at London’tain’tRoyal Albert Hall Saturday, April 10, 1999. ‘Here There and Everywhere A Concert for Linda’ was organized by her friends, writer Carla Lane and Pretenders singer Chrissie Hynde, in aid of animal charities which were close to Linda s heart. (AP Photo/Sean Dempsey) **UNITED KINGDOM OUT: : **

Elvis Costello was degene die hem opriep zijn Beatles-bas weer van stal te halen en eventuele aangeboren neigingen om Beatles-achtige liedjes te schrijven niet langer te onderdrukken. Door veelvuldig gebruik van Rickenbackers, tamboerijnen en retro-keyboards als Wurlitzers, Hammonds en Mellotrons klinkt Flowers In The Dirt als een kind van de jaren ’60, sterk geïnspireerd door de Amerikaanse Westcoast en Folkrock. Maar waar McCartney’s veelzijdigheid op veel platen ten koste gaat van de rode draad, vindt hij op dit album precies de juiste toon.

De reissue bevat nu eens een geweldig leuke bonus-cd met een akoestisch privé-concert van McCartney en Costello, de meesters in perfecte tweestemmig gezongen popliedjes. Hieronder een voorbeeld. Die bonusplaat zou het als losse release waarschijnlijk nog tot de hoogste regionen van de hitlijsten hebben geschopt.

      Tommy’s Coming Home

De trotse winkeliers van Lissabon

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras

The Beautiful Lisbon Store Fronts by Sebastian Erras