Daar vliegt Tom (Petty)

Amerika is in de ban van de dood van Tom Petty. Aan Nederland ging zijn onverwachte overlijden voorbij. Niet helemaal vreemd, gelet op zijn drie bescheiden hits. Zijn grootste ‘Refugee’ reikte nooit hoger dan een 21ste stek in de Top40 van bijna veertig jaar geleden. Wat volgde was een lange reeks puike platen waarop altijd wel weer nummers waren te vinden die het goed deden op Amerikaanse radiozenders.

Aan Nederland ging het voorbij, maar geloof het of niet: Tom Petty verkocht meer dan tachtig miljoen platen(!).
Bij zijn dood schreef Nico Dijkshoorn mooi over Tom in zijn column voor de Volkskrant:

Het meezingen van het publiek werd steeds luider. Tom Petty vroeg er ook wel een beetje om, merkte ik. Sommige zinnen slikte hij half in, zodat het publiek ze – extra hard zingend – af kon maken. En toen gebeurde het. Het liedje was opeens niet meer van Tom Petty maar van de mensen in de zaal. En het was prachtig.

Ik luisterde, ter hoogte van Zwolle, naar een kerkdienst. Er werd niet in God geloofd maar alleen maar in troost. En Tom Petty troostte. Ik hoorde hoe Petty, met korte uithaaltjes en snikjes, de zaal tot één lichaam kneedde en toen – ik schaam mij daar niet voor – kwamen de tranen. Op de invoegstrook.

Al die mensen voor het podium, het waren zoekers en daar, in die zaal, tijdens dat liedje, hadden ze het heel even gevonden. Daar stond iemand die zong over hun wanhoop, hun eenzaamheid en ze begrepen opeens dat ze niet alleen waren. Er stonden allemaal mensen om hen heen die dit liedje ook ooit hadden geneuried, alleen in een keuken of dronken op de bank.

Nu is Tom Petty dood. Ik ga niet zeggen dat hij vliegt en nooit meer landt. Tom Petty liet zalen vol mensen samen zingen dat ze het ook allemaal niet meer wisten. Dan heb je niet voor niets geleefd.