Cohen maakte in veertig jaar meerdere monumentale elpees/cd’s.

Een willekeurig voorbeeld:
Ten New Songs (2001) waarin hij samenwerkt met Sharon Robinson. Zoals in ‘Boogie Street’

Leonard Cohen – Boogie Street

Niettemin kent RTL-kijkend Nederland Leonard Cohen eigenlijk alleen van z’n ‘Hallelujah’, mooi gecoverd door Jeff Buckley en daarna veelvuldig minder gecoverd in X-Factor, Pop Idols, Holland’s Got Talent en overige talentenjacht-TV.

Boekhouder
Als de boekhouder van Cohen de zanger/dichter niet bruut had beroofd van al zijn vergaarde muziekmiljoenen hadden we waarschijnlijk al lang niks meer van Leonard gehoord. Een dreigend faillissement noopte de zanger in ruste-  die zich inmiddels had teruggetrokken in een boeddistisch klooster – tot een lange wereldtoernee.
Dat smaakte naar meer.

Het is woensdag 25 januari 2012. In Parijs lanceert Leonard Cohen, als altijd in pak, een prachtige nieuwe cd. Volkskrant-journalist Menno Pot was er bij.

De entree van Leonard Cohen in de Salon des Aigles, een gouden zaaltje met deftige kroonluchters in het pompeuze Hôtel de Crillon aan het Place de la Concorde in Parijs, roept onwillekeurig herinneringen op aan zijn opkomst in het Amsterdamse Westerpark op 12 juli 2008, voor een concert dat onvergetelijk zou blijken.

Plotseling staat hij er gewoon, net als toen, schijnbaar als een toevallige passant: geen aankondiging, geen grote gebaren, luidsprekers die nog zachtjes een achtergrondmuziekje neuriën. Cohen, kleine man in keurig pak, 77 jaar oud, tilt bij wijze van groet even zijn stijlvolle zwarte hoed op en vraagt om de microfoon om de Europese journalisten die het zaaltje vullen welkom te heten.

‘Dag vrienden’, bast hij, met een stem die nog donkerder en lager is dan je onthouden had. ‘Bedankt voor jullie komst. Ik weet dat sommige van jullie ver hebben gereisd, daar ben ik erkentelijk voor.’

En daar klinkt Going Home, het openingslied van het prachtige nieuwe Cohen-album Old Ideas, dat vrijdag verschijnt. Het is zijn twaalfde studioplaat sinds 1967, en de openingszin is humorvol: ‘I love to speak with Leonard/ He’s a sportsman and a shepherd/ He’s a lazy bastard living in a suit.’

Leonard Cohen – Going Home

Louis Prima werd geboren op 7 december 1910 in New Orleans. Op 22-jarige leeftijd haalt Guy Lombardo hem naar New York. Daar formeert Prima zijn eigen band, ‘Louis Prima and His New Orleans Gang’. Hij verandert de muziekstijl en gaat meer swing spelen.

In 1939 formeert Louis Prima zijn eerste bigband, waarmee hij dansnummers en zelfgeschreven nummers speelt die zijn Italiaanse afkomst verraden. Louis huurt in 1948 de dan 18-jarige zangeres Dorothy Keely Smith. In 1949 stopt de bigband, maar Dorothy en Prima blijven samen spelen en uiteindelijk trouwen ze in 1952.

Saxofoon
Ze komen onderweg naar een optreden in Vegas de saxofonist Sam Butera tegen. Louis nodigt hem uit mee te spelen tijdens de Vegas shows. De combinatie van Prima, Dorothy Smith, Sam Butera en de stad Las Vegas creëert iets speciaals. Ze worden een van de populairste acts in Las Vegas. Butera’s band speelt een combinatie van pop, jazz en New Orleans R&B. Een vrij nieuwe stijl voor die tijd.
Capitol Records daagt Prima en z’n bigband in de studio uit om voor ‘The Wildest’ zo live mogelijk te spelen. En dat lukte. “Mijn meeste hitalbums vond ik niks“, zegt Prima in een interview. “Maar dit is het!” Het sprankelende half uur staat ruim een halve eeuw later nog als een huis.

Louis Prima – Five Months, Two Weeks, Two Days

‘Tragic Songs of Life’ uit 1956 wordt tot op de dag van vandaag beschouwd als een mijlpaal in de countrygeschiedenis. De meest voorkomende hoes toont Charlie en Ira voor een blondine uit een stuiverroman met een verfrommelde brief in haar hand. Voor Ira en Charlie waren de songs over zonde en zwakheid, tragedie en verleiding maar al te echt.

Ira Louvin was berucht door zijn drankmisbruik en opvliegende karakter. Hij trouwde in totaal vier keer. Zijn derde vrouw schoot Ira drie keer in zijn rug nadat hij haar had geprobeerd te wurgen. Louvin verongelukte op 20 juni 1965 toen een dronken autochauffeur hem en zijn vierde vrouw aanreed in Williamsburg, Missouri.

Hall of Fame
In 2001 werden The Louvin Brothers opgenomen in de Country Music Hall of Fame. Het tribute-album Livin’, Lovin’, Losin’: Songs of the Louvin Brothers, dat in 2003 werd uitgebracht en werd geproduceerd door Carl Jackson won in 2004 een Grammy Award voor het beste countrymuziekalbum.

Louvin Brothers – In The Pines

De eerste plaat waar Lydon & Dimery in hun 960 pagina’s tellende overzicht bij stil staan is ‘In the wee small hours‘ van Frank Sinatra. Op dit album geen hip swingende Sinatra, maar een eenzame man.
In winkels waar Sinatra onder easy listening in de bakken stond, had men vast nog nooit het weemoedige ‘Can’t we be friends?‘ of de smekende interpretatie van Cole Porters ‘What is this thing called love‘ gehoord.
En Duke Ellingtons ‘Mood Indigo‘ had nog nooit eerder zo neerslachtig geklonken.

‘In the wee small hours‘, dat aanvankelijk verscheen in de vorm van twee aparte ten-inchplaten, werd al snel uitgebracht op twelve-inch formaat, waarmee de plaat onbedoeld het tijdperk van de elpee inluidde.

Frank Sinatra – Can’t We Be Friends

Hoe dan ook. Ik moest bij het zien van de journaalbeelden terugdenken aan m’n recente bezoek aan de scheepswerf van Meyer in Papenburg. Daar bouwen ze dus ook cruiseschepen als de Costa Concordia voor tussen de pakweg 400 en 500 miljoen euro. Stuurfouten zijn dan ongewenst.