Prince solo aan de piano…

Ik heb los van z′n 45 min of meer officiële CD′s minimaal nog tientallen relevante recordings van Prince, inclusief de bootleg van zijn ‘geheime’ nachtconcert in 1988 aan de Prinsegracht in Den Haag.

In deze eeuw bestormde Prince geen hitparades meer.
Maar hij bleef wel spelen en daarmee indruk maken.
Zoals postuum – voor de liefhebbers – op één van z′n vele illegale albums One Night Alone (solo piano & voice by Prince) uit 2002.

      Prince - Avalanche

Cruijff, 3 jaar voor zijn transfer naar Barcelona

Precies een jaar geleden overleed Johan Cruijff. De bejaarde Catalaanse sportfotograaf Horacio Seguí was bevriend met de legende nog voordat hij naar Barcelona kwam en leeft tussen uitzonderlijke foto’s die hij van zijn vriend maakte. Het inspireerde filmmaker Johan Kramer tot de korte film ‘Horacio & Johan’, die in zijn geheel te zien is op Vimeo.

Donald Trump vraagt er gewoon om

Het is iets te makkelijk, maar de huidige president van Amerika roept alle spot en hoon die we nu op internet zien wel een beetje over zichzelf af. Philip Kremer is de fase van het voorzichtig photoshoppen voorbij en maakt groteske karikaturen van de foto′s die tijdens persconferenties en redevoeringen van Trump worden gemaakt.

Het blauwe raam stort in zee

Op 21 februari 2011 maakte ik deze foto van het Blauwe Raam, de voornaamste toeristische attractie op het eiland Gozo. Het gaat om een een ongeveer 28 meter hoog gat in de kliffen van Dwejra Bay. Alle rotsen in de baai bestaan uit een koraalachtige kalksteen. Op de plaats van het Blauwe Raam is die steen door de eeuwen heen weggesleten door wind en zeewater, waardoor een groot gat is ontstaan.

De naam van dit fenomeen en de locatie is afgeleid van de kleur van het zeewater rondom het “Oog”, dat er azuurblauw gekleurd oogt. Volgens wetenschappers was het nog een kwestie van tijd voordat de bovenzijde van het Blauwe Raam zou instorten. Na diverse stormen zou de rots zeer verzwakt zijn; het was dan ook niet langer toegestaan om over het gat heen te lopen.

Op 8 maart 2017 om circa 9.40 uur lokale tijd stortte de rotspartij in en verdween het in de razende zeegolven. “Er was een grote kolkende zee onder de Window,” vertelt een ooggetuige aan de Times of Malta. “Ineens stortte de boog met een luide knal in. Er ontstond een enorme golf. Tegen de tijd dat het water was weggetrokken was de hele pilaar ook weg.”

Malta is in rouw. “Hartverscheurend,” twitterde minister-president Joseph Muscat. “Het voelt alsof een deel van jezelf weg is,” zei minister van Gozo Anton Refalo.
Oppositieleider Simon Busuttil noemt het “een droevige dag voor Malta.”
Times of Malta: The Azure Window is lost and gone forever

Rock n Roll moet verder zonder Chuck Berry

Hij wordt in al het eerbetoon vandaag afwisselend dan weer de grondlegger of de vader van de rock ′n roll genoemd en dagblad Trouw spreekt zelfs over de Godfather. De zaterdag in Wentzville, Missouri op 90-jarige leeftijd overleden Chuck Berry was volgens popjournalist Gijsbert Kamer van de Volkskrant ‘misschien wel de belangrijkste rock ‘n’ roll pionier uit de popgeschiedenis. ‘Als je rock ‘n’ roll een andere naam wilt geven, noem het dan Chuck Berry‘, zei John Lennon ooit. En daar is volgens Kamer niks overdreven aan.

,,Chuck was niet enkel een briljante gitarist, zanger en performer, maar hij was vooral een ervaren vakman als songwriter. Zijn nummers zullen eeuwig blijven leven“, aldus The Rolling Stones in een verklaring.

In 1952 begonnen als bluesmuzikant in het trio van Johnnie Johnson trok hij in 1955 naar de bakermat van de elektrische blues, Chicago. Daar was het zijn held Muddy Waters die hem in 1955 adviseerde eens aan te kloppen bij diens eigen platenmaatschappij Chess Records. Berry′s eerste single voor dat label Maybellene werd in 1955 een grote hit en er zouden in een paar jaar tijd nog velen volgen.

´Zijn beroemdste liedje Johnny B. Goode (1958) schreef hij over zichzelf en Johnnie Johnson, die jarenlang zijn vaste pianist zou blijven. De ‘country boy who would play his guitar like a ringing a bell’ was in de oorspronkelijke versie volgens Berry in zijn autobiografie (1987) een ‘colored boy’. Maar wetende dat zijn grootste publiek uit blanke tieners bestond, paste hij de tekst aan.

Niet kapot te draaien
Zijn liedjes (Almost Grown, Sweet Little Sixteen, Schooldays) gingen niet alleen over besognes van tieners. Ook racisme (Brown Eyed Handsome Man) en zakendoen (Too Much Monkey Business) kwamen voorbij.

Zijn erfenis bestaat uit pakweg drie dozijn liedjes waarmee hij in de tweede helft van de jaren vijftig geschiedenis schreef. Maar dat is dan ook een reeks liedjes die niet kapot te draaien is.
Chuck Berry had een hele generatie muzikanten geleerd dat de basis van goede rock ‘n’ roll gevormd wordt door een klein combo met oorspronkelijk repertoire en een elektrische gitaar als belangrijkste instrument.

      Chuck's Little Queenie

Dakloze José wordt hipster

Jose Antonio was met zijn wilde grijze haar en uitbundige baard niet weg te denken uit het straatbeeld van La Palma. 25 jaar leefde hij op straat. Een paar jaar geleden nam de plaatselijke kapper hem onder handen. Voor de kapper zijn schaar pakte vroeg Jose of hij nog even in de spiegel mocht kijken. “Zodat ik mezelf voor de laatste keer op deze manier kan zien.”

José mocht zijn nieuwe uiterlijk pas zien nadat het klaar was. Hij was duidelijk geëmotioneerd. Toen de man tijdens de grote finale het eindresultaat te zien kreeg, wist hij met zijn emoties geen raad. “Mijn god. Dit is ongelooflijk. Ben ik dat écht? Niemand gaat me nog herkennen”, vertelde hij terwijl de tranen over zijn wangen rolden. Ik vertaal het maar even, maar de online video werkt met Spaanse ondertiteling. Omdat de beelden boekdelen spreken, post ik ‘m toch.

De memorabele knipbeurt werd al gefilmd in 2015, maar is pas nu online gezet ter gelegenheid van de driejarige verjaardag van de kapperszaak. Het filmpje ging viraal en is ondertussen al meer dan 600.000 keer bekeken. Na de make-over ging José zelf een biertje drinken bij hetzelfde café. Niemand die hem herkende en er waren plotseling vrouwen die een oogje op hem leken te hebben.

Het gaat ondertussen- inmiddels twee jaar later – nog altijd goed met José. Hij krijgt hulp, woont weer in een huis en is nu op zoek naar een baan. José: “Het was niet alleen een make-over, mijn hele leven is veranderd.” bronbericht

Waarom makeup?

Ik geloof dat het Alicia Keys was die bij de lancering van haar laatste CD een mediahype creëerde door tijdens haar promotietour overal zonder makeup te verschijnen. Het bleek een statement. “Voordat ik aan mijn nieuwe album begon, maakte ik een lijstje van dingen waar ik klaar mee ben. Eén van die dingen is dat vrouwen verteld wordt dat ze dun, sexy, aantrekkelijk of perfect moeten zijn”, schrijft Keys in een openhartige brief.

“Ik ontdekte eindelijk hoeveel ik mezelf gecensureerd heb en ik werd er bang van. Wie ben ik eigenlijk? Wist ik eigenlijk nog wel hoe ik eerlijk moest zijn? Wie wilde ik zijn?” Mede door deze ontdekking heeft Alicia besloten om het roer drastisch om te gooien. “Ik wil mezelf niet meer verbergen. Niet mijn gezicht, niet mijn ziel, niet mijn dromen, niet mijn problemen. Niets. Ik hoop dat dit een revolutie mag zijn”. Tal van beroemdheden volgden sindsdien op Facebook en Instragram haar voorbeeld door zich te laten zien zoals ze écht zijn.

Alicia Keys

Cindy Crawford

Cindy Crawford

Demi Lovato

Demi Lovato

Drew Barrymore

Drew Barrymore

Eva Longoria

Eva Longoria

Gigi Hadid

Gigi Hadid

Gwyneth Paltrow

Gwyneth Paltrow

Miley Cyrus

Miley Cyrus

Shakira

Shakira

World Press Photo 2016

Ze zijn weer prachtig, maar ik merk dat ik me begin af te sluiten van alle foto′s van oorlog en bloederig geweld en verdrinkende bootvluchtelingen. Hierbij een door mij ‘gecensureerde’ versie van de beste foto′s uit het nieuwsjaar 2016. Een aantal van de nu bekroonde foto′s konden jullie afgelopen jaar al zien in eerdere ‘postings’. Hieronder een verdere selectie:

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – Contemporary Issues – First Prize, Stories: Standing Rock Riot police clear marchers from a secondary road outside a Dakota Access Pipeline (DAPL) worker camp using rubber bullets, pepper spray, tasers and arrests in Cannon Ball, North Dakota, U.S., November 15, 2016. In other incidents they’ve employed militarized vehicles, water canons, tear gas and have been accused of using percussion grenades. Amber Bracken/REUTERS

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – Daily Life – First Prize, Stories Members of the Ejercito Juvenil del Trabajo waited along the road to Santiago de Cuba at dawn for Fidel Castro′s caravan on December 3, 2016. Cuba declared nine days of mourning after Fidel Castro′s death, a period that culminated with his funeral. Tomas Munita/REUTER

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – Daily Life – First Prize A weathered barber shop in Old Havana, Cuba. In December, days after Fidel Castro′s death, his ashes were taken into the countryside, on a route that retraced, in reverse, the steps of the revolution he led in 1959. Towns and villages along the route were emptied of residents as thousands tried to catch a glimpse of Castro′s remains. For many, the death of Fidel Castro felt like that of a father. In death, as in life, Fidel Castro demanded reverence. Cuba brims with life, a contrast drawn sharper amid its faded grandeur. From one end of the country to the other, thousands of Cubans waited to bid farewell to Fidel Tomas Munita/REUTERS

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – Daily Life – First Prize At the hospital, Najiba holds her two-year-old nephew Shabir who was injured from a bomb blast in Kabul on 29 March 2016. Afghanistan has endured armed conflict since 1979, when the Soviet Union invaded. Afghan civilians are at greater risk today than at any time since Taliban rule, which ended in 2001. According to UN statistics, in the first half of 2016 at least 1,600 people died, and more than 3,500 people were injured. Despite billions of dollars spent by the international community to stabilize the country, Afghanistan has seen little improvement in terms of overall stability and human security. Paula Bronstein/REUTERS

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – General News – Third Prize, Stories Alessio Romenzi/REUTERS

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – General News – Second Prize, Stories Sergey Ponomarev/REUTERS

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – People – Third Prize Kristina Kormilitsyna/REUTERS

World Press Photo Winners 2016

World Press Photo Awards 2017 – Spot News – Second Prize, Stories Ameer Alhalbi/REUTERS