Ik was vandaag eindelijk weer eens terug op de werkvloer, waar ik voor het uitbreken van de coronacrisis dagelijks door de gangen rende. Hoe anders is dat nu. Ik schrok er een beetje van.

Deze impressie maakte ik met mijn zaktelefoon. Op een donderdag. Normaal gesproken is dat – zo kort voor de ministerraad – de drukste dag van de week op het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Met overal overleg, telefoontjes, gedrang voor de lift en bij het kopieerapparaat.

Het is niet te bevatten hoe een kleiner dan microscopisch virusdeeltje in no-time overwaaide vanuit het verre China en niet alleen mijn werkomgeving, maar de hele wereld ontwrichtte. Het is onwerkelijk.