{"id":31355,"date":"2022-11-13T14:22:58","date_gmt":"2022-11-13T13:22:58","guid":{"rendered":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/?p=31355"},"modified":"2022-12-17T11:24:41","modified_gmt":"2022-12-17T10:24:41","slug":"een-gitzwart-strandliedje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/een-gitzwart-strandliedje\/","title":{"rendered":"Een gitzwart strandliedje"},"content":{"rendered":"<div id=\"fb-root\"><\/div>\n\n<p><strong>In Itali\u00eb was de dood van zanger-producer Carmelo La Bionda groter nieuws dan hier het overlijden van Vader Abraham. La Bionda speelde dan ook een sleutelrol in de ontwikkeling van de wereldwijd bekend geworden Italo disco. Zijn grootste successen beleefde hij als producer van Righiera&#8217;s <em>Vamos A La Playa<\/em>, d\u00e9 zomerhit van 1983. Een zonnige, onbezorgde dansplaat met een duister kantje. <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Daarover vertelde Arthur Weststeijn afgelopen zondag in het onvolprezen <a href=\"https:\/\/www.vpro.nl\/programmas\/ovt.html\">radio-programma OVT (Radio1)<\/a>. Het was begin jaren tachtig en jongeren probeerden te ontsnappen aan de angst voor een atoomoorlog. In Nederland scoorde Doe Maar hun eerste nummer 1 hit met <em>De Bom<\/em>.<br><em>Vamos A La Playa<\/em> (&#8216;Laten we naar het strand gaan&#8217;), klinkt bedriegelijk als een vrolijke strandhit, maar behandelt dezelfde thematiek als Doe Maar&#8217;s hit uit diezelfde doemperiode. <br>Zo zingen de Itanianen Stefano Righi en Stefano Rota (vreemd genoeg in het Spaans):<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow\">\n<p><em>Laten we naar het strand gaan<br>De bom is ontploft<br>De straling roostert<br>En kleurt blauw<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n<p>De nu redelijk amateuristisch ogende clip bij het nummer werd niet toevallig opgenomen in Spaanse streek Palomares, waar in 1966 een B-52 met vier atoombommen aan boord crashte. Op het strand inderdaad.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><a href=\"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-scaled.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"2560\" height=\"1484\" src=\"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-scaled.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-31360\" srcset=\"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-scaled.jpg 2560w, https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-243x141.jpg 243w, https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-1536x890.jpg 1536w, https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-2048x1187.jpg 2048w, https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-900x522.jpg 900w, https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/palomares-1280x742.jpg 1280w\" sizes=\"auto, (max-width: 2560px) 100vw, 2560px\" \/><\/a><\/figure>\n\n\n\n<p>Er is op internet nog een demoversie van <em>Vamos A La Playa<\/em> te vinden die Righi &#8211; toen nog onder de naam Johnson Righeira &#8211; twee jaar eerder (in 1981) opnam. Daarin klinkt het nummer veel duisterder dan in de later zo succesvolle bewerking van producer Camela La Bionda. <\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><a href=\"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/vamos.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"947\" height=\"707\" src=\"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/vamos.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-31358\" srcset=\"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/vamos.jpg 947w, https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/vamos-189x141.jpg 189w, https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/vamos-900x672.jpg 900w\" sizes=\"auto, (max-width: 947px) 100vw, 947px\" \/><\/a><figcaption class=\"wp-element-caption\"><em>Hier te beluisteren op <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=m31iKWH9bws\">YouTube<\/a><\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Niet zo verwonderlijk, want behalve een liefhebber van Italiaanse pop was Stephano Righi ook fan was van electro en new wave. In zijn versie klonk\u00a0<em>Vamos a la playa<\/em>\u00a0als een kruising tussen Kraftwerk en Depeche Mode. Minder hitgevoelig, maar het past beter bij een nummer dat het einde van al het leven op aarde aankondigt.<br><br>Zie ook:<br><a href=\"https:\/\/www.parool.nl\/kunst-media\/carmelo-la-bionda-maakte-van-vamos-a-la-playa-een-vederlichte-zomerhit-met-een-sinistere-boodschap~b6905c81\/\">Carmelo La Bionda maakte van Vamos a la playa een vederlichte zomerhit met een sinistere boodschap<\/a><br><a href=\"https:\/\/popcultureexperiment.com\/2018\/02\/19\/vamos-a-la-playa-cover-songs-uncovered\/\">&#8216;Vamos A La Playa&#8217;: Cover Songs Uncovered<\/a><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-audio\"><audio controls src=\"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/Vamos-A-La-Playa-Demo-Version.mp3\"><\/audio><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>In Itali\u00eb was de dood van zanger-producer Carmelo La Bionda groter nieuws dan hier het overlijden van Vader Abraham. La Bionda speelde dan ook een sleutelrol in de ontwikkeling van de wereldwijd bekend geworden Italo disco. Zijn grootste successen beleefde hij als producer van Righiera&#8217;s Vamos A La Playa, d\u00e9 zomerhit van 1983. Een zonnige, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[44],"tags":[],"class_list":["post-31355","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-de-muziek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31355","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31355"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31355\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":31523,"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31355\/revisions\/31523"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31355"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31355"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31355"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}