{"id":31800,"date":"2023-03-17T18:38:20","date_gmt":"2023-03-17T17:38:20","guid":{"rendered":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/?p=31800"},"modified":"2023-04-07T18:30:35","modified_gmt":"2023-04-07T16:30:35","slug":"k-o-s-t-g-a-n-g-e-r-s","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/k-o-s-t-g-a-n-g-e-r-s\/","title":{"rendered":"K O S T G A N G E R S"},"content":{"rendered":"
<\/div>\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Boudewijn de Groot, Golden Earring en Doe Maar lopen als een rode draad door mijn leven. E\u00e9n van de vroegste herinneringen: de dubbel-LP ‘Vijf Jaar Hits<\/em>‘ van Boudewijn de Groot, die we na schooltijd draaiden.
Van de jaren zestig was het in tijd een kleine stap, maar muzikaal een reuzensprong naar de Golden Earring in de jaren zeventig. En hetzelfde geldt eigenlijk naar de hoogtijdagen van Doe Maar, die liggen in de jaren tachtig.

In de decennia daarna ben ik Boudewijn, George van de Earring en Henny van Doe Maar altijd blijven volgen. Met het vandaag verschenen ‘Mist’ valt het doek en ik ben helemaal niet verbaasd dat deze monumentale afscheidsplaat mij zo diep raakt. <\/p>\n\n\n\n

\n