{"id":33075,"date":"2024-12-11T13:53:47","date_gmt":"2024-12-11T12:53:47","guid":{"rendered":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/?p=33075"},"modified":"2024-12-25T14:24:55","modified_gmt":"2024-12-25T13:24:55","slug":"zoeken-op-internet-1999","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.nicomokveld.nl\/wordpress\/zoeken-op-internet-1999\/","title":{"rendered":"Zoeken op internet (1999)"},"content":{"rendered":"
<\/div>\n\n

Het was op een verjaardag dat ik aan de praat raakte met \u00e9\u00e9n van mijn ooms. Dat was makkelijk omdat ie net als ik zo van ‘goede muziek’ hield. Zo vertelde hij dat ie in elke stad die hij bezocht en waar hij een platenzaak zag, naar binnen ging om te vragen of zij ook ‘The African Beat<\/em>‘ van Art Blakey in huis hadden. Dat heeft hij jaren zonder resultaat vol gehouden. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ik had toen net het internet ontdekt en pochte dat je daar alles kon vinden en kopen. Voor alle duidelijkheid: het was v\u00e9r voor de dagen van Amazon en Bol.com en ook de zoekmachines van Google moesten nog uitgevonden worden.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Maar belofte maakt schuld. Via AltaVista, een pre-historische voorloper van Google, kwam ik in contact met een lokale jazzliefhebber in Canada, Reggie Harrison, die mij – of liever gezegd mijn oom – wel wilde helpen.
Tot mijn grote verrassing kreeg ik op 7 maart 1999 een reactie op mijn mail.
Omdat ik \u00e1lles bewaar kan ik die zelfs hier nog laten zien. Reggie schreef:<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Lang verhaal kort: die Art Blakey-CD belandde vanuit Japan via Canada in mijn brievenbus en van daaruit bij mijn favoriete oom. Het was toen wel duidelijk: mooie tijden waren aangebroken!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Een kwart eeuw later is mijn oom er niet meer. Bij zijn uitvaart vertelde \u00e9\u00e9n van zijn dochters dit verhaal. En na een gepaste herdenkingsstilte klonk de meest verrassende muziek die ik ooit op zo’n oer-Hollandse begrafenis hoorde.<\/p>\n\n\n\n