It's in Dutch and about SOUND & VISION

Auteur: admin Pagina 71 van 113

Na je 30ste altijd dezelfde liedjes

Onderzoek van de populaire streamingdienst Deezer toont aan dat 24-jarigen het meest avontuurlijk zijn op muziekgebied. De deelnemers van die leeftijd aan dit online onderzoek zeggen meer dan tien nieuwe liedjes per week te beluisteren. Daarna neemt het ontdekken van nieuwe muziek snel af. Vanaf hun dertigste luisteren de meeste mensen vooral steeds weer naar dezelfde liedjes.

Het heeft – stellen analisten van deze onderzoeksgegevens – deels te maken met drukke banen en een vol gezinsleven, maar ook met een veranderde muzieksmaak. Vanaf een zekere leeftijd luisteren we het liefst naar liedjes die ons vooral herinneren aan onze jeugd. Deze muziek zorgt ervoor dat we gelukshormonen als dopamine en serotonine aanmaken.

Kortom: de honger naar nieuwe muziek is wel erg snel gestild. We worden simpelweg gelukkig als we steeds weer opnieuw luisteren naar liedjes die we al kennen.
Een liedje als Yesterday Once More (1973) van The Carpenters bijvoorbeeld – ach ja, zoete herinneringen – gáát daar zelfs over.

De kracht van een foto

John Moore, de beroepsfotograaf die het inmiddels iconische beeld van een huilende peuter aan de Amerikaanse zuidgrens maakte, had het moeilijk toen hij de foto nam. ‘Ik moest slikken en een paar keer diep ademhalen.’

Moore, die zich als doorgewinterd beroepsfotograaf de afgelopen jaren heeft gefocust op asiel en migratie, deed zijn verhaal onder meer aan The Guardian en The Huffington Post. Toen Moore postvatte aan de grens in Texas, zag hij enkele boten arriveren. De bewakers bekeken de documenten die mensen bij zich hadden en fouilleerden alle volwassenen. Ook een vrouw, die Moore had verteld dat ze uit Honduras kwam, werd gefouilleerd. Toen de vrouw op bevel van de grenswachters haar handen tegen het busje plaatste begon haar tweejarige dochter ontroostbaar te huilen. Moore: ‘Ik wist meteen dat deze foto erg belangrijk was’. En hij kreeg gelijk. bron

Introducing: Michelle Gurevich

Hoe groot je platencollectie ook is, er blijft altijd nieuwe muziek te ontdekken. Een mooie vindplaats zijn de Late Night Tales. De Britse CD- en vinylserie wordt door kenners als de ‘Rolls-Royce onder de compilatie-albums’ omschreven. Het idee is simpel: laat een musicus een album samenstellen met relaxfavorieten; te draaien ver na middernacht als het feestje voorbij is.

De reeks bestaat inmiddels uit dertig delen. Persoonlijk draai ik de mix van Groove Armada nog altijd met veel plezier en de sfeerrijke bijdrage van Ólafur Arnalds behoort ook tot m′n favorieten.
De prijs voor de meest eigenzinnige compilatie gaat naar de Deense Agnes Obel en haar mix is een rijke bron voor weer nieuwe ontdekkingen. De belangrijkste: Michelle never-heard-of Gurevich. Op allmusic.com wordt deze Canadese van Russische immigranten slechts één keer genoemd en dat is slechts in verband met het feit dat Agnes Obel het prachtige Party Girl van Gurevich heeft verwerkt in haar Late Night Tales-mix. Wie is zij? Wikipedia meldt:

Michelle Gurevich is a singer-songwriter, also known by her former stage name Chinawoman. She was born in Toronto, Ontario, to Russian immigrants and was raised with Russian as her first language. Her father was an engineer in Soviet Leningrad and her mother a Kirov ballerina (the subject of Gurevich′s “Russian Ballerina”). Gurevich originally wanted to become a filmmaker and worked ten years in the industry before turning to music. Her music has been described as slowcore rock and “lo-fi pop”. Her largest fanbase is in Eastern Europe.

Ode aan de regen

Bij het minste buitje klagen Nederlanders graag over het weer. In landen waar neerslag meer uitzondering dan regel is wordt de regen doorgaans meer gewaardeerd. De Italiaanse fotograaf Alessio Trerotoli omarmt de nattigheid zelfs en laat zich er door inspireren.

Vooral van slecht weer in de stad kan hij enorm genieten. Terwijl de meeste mensen dan vooral bezig zijn zo droog mogelijk te blijven of met het zoeken van een schuilplaats, gaat Jacrot juist op pad met zijn camera en legt hij een wereld vast waarvan veel mensen de schoonheid niet kennen.

Walters fascinatie voor benauwde momenten

Walter Molino (Milaan 1915 – 1997) maakte zijn debuut als een kunstenaar in het studenten magazine Libro e Moschetto in 1934. Een jaar later volgt een reeks politieke en satirische cartoons, gepubliceerd in Libro e Moschetto en in Il Popolo d’Italia.

In de gouden periode tekende Molino strips als ‘Zorro Della Metropoli’, ‘La Campania dei 7′. Hij bedacht populaire series als ‘Virus, il Mago della Foresta Morta’ en ‘Captain l’Audace’. In 1941 begon Molino een samenwerking met Domenica del Corriere, waarvoor hij tal van covers tekende.
Molino stopte met strips in de jaren 1960 en leefde nog lang en geluk tot 1997.
Bronbericht

Migranten zijn beesten

Terwijl Nederlandse rechters zich buigen over de vraag of de oproep van Geert Wilders tot een Nederland met minder Marokkanen strafbaar is, verlegt de president van Amerika dagelijks ongestraft grenzen. Dit is wat hij letterlijk zei:

We hebben mensen die het land binnenkomen, of proberen binnen te komen, we houden er veel tegen. En we zetten er ook veel uit het land, je wilt niet geloven hoe slecht deze mensen zijn. Dit zijn geen mensen, dit zijn beesten. En we zetten ze het land uit op een niveau, met een snelheid, zoals nog nooit vertoond is. (…) We gaan ze pakken, we krijgen het voor elkaar.

Check:

Reissmicrofoon voor Tineke

Wie had dat kunnen denken? Tineke de Nooij van de voormalige piratenzender Veronica krijgt de Ere-Zilveren Reissmicrofoon. Dat is zondag bekendgemaakt in het radioprogramma De Perstribune. In de ruim vijftigjarige geschiedenis van de prijs gingen slechts enkelen Tineke voor, onder wie Ischa Meijer, Henk van Hoorn en Clairy Polak. Volgens de juryvoorzitter verdient De Nooij de onderscheiding omdat zij “op een vanzelfsprekende manier met het medium radio omgaat” en “presenteert met power”.

Momenteel is Tineke de Nooij (1941) nog iedere werkdag te horen op NPO Radio 5 met haar programma TinekeShow van Omroep MAX. Ze debuteerde zoals gezegd bij Veronica, waar ze de eerste vrouwelijke diskjockey van Nederland was. In 2016 werd De Nooij al onderscheiden met een Marconi Award voor haar oeuvre.

Reistip: Saudi-Arabië

Pagina 71 van 113

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén