Als je dacht dat een onweersbui bestond uit een beetje regen, wat gerommel in de verte en een klagende buurman die zuchtend zijn barbecue de schuur in sleept, dan hebben ze in de Amerikaanse staat Nebraska toch echt een andere kijk op slecht weer.
Daar trok vorige week namelijk de ‘Sidney Nebraska Supercell’ voorbij. Het was een gigantische supercel die over het open landschap trok. Niet zomaar een regenwolk, maar een complete muur van duisternis die komt aanrollen.
Door de extreme wind werden enorme hoeveelheden stof en aarde de lucht in geblazen. Daardoor lijkt de storm nog groter en dreigender dan hij al was. Het resultaat is een tafereel dat zo uit een Hollywood-rampenfilm lijkt te komen.
Op woensdagochtend 29 april brak er een grote natuurbrand uit op het militaire oefenterrein in ’t Harde op de Veluwe. Op satellietbeelden was te zien dat de rook tot helemaal in Engeland was waar te nemen.
Ook in Den Haag – op 115 kilometer van de brandhaard! – begon de lucht in de middag langzaam te betrekken (foto links) en was de brandlucht goed te ruiken. Aan het begin van de avond was de lucht weer helemaal opgeklaard (foto rechts). In totaal is bij de brand 427 hectare aan natuurgebied verloren gegaan.
Karlo Lovrenščak is een Kroatisch ontwerper en digitaal kunstenaar. Met zijn achtergrond in film en fotografie maakt hij gebruik van geavanceerde AI-generatieve tools (zoals Midjourney en Kling) om sfeervolle covers, korte reels en mode-editorials te maken.
Op Design You Trust een wat zweverig verhaal over Karlo’s werk. Dat kun je lezen, maar je kunt je ook – net als ik – gewoon vergapen aan wat voorbeelden van zijn werk. Hier
Terwijl beelden van de Amerikaanse missie van Artemis II rondgaan, met de aarde als betoverende blauwe bol, dreigt dezelfde natie die dit voor elkaar kreeg op aarde een hele beschaving van de kaart te vegen. Donald Trump formuleerde het onlangs zonder omwegen: de complete beschaving van Iran zou binnen een nacht kunnen verdwijnen.
Sargasso zegt daarover: “Dat contrast vraagt nauwelijks interpretatie. Boven ons hoofd cirkelt een ruimtevaartprogramma dat ons laat voelen hoe klein en kwetsbaar de aarde is. Het soort beelden dat traditioneel leidt tot reflectie, tot besef van onderlinge afhankelijkheid en dat we die fragiele planeet moeten beschermen.
NASA-astronaut en Artemis II-commandant Reid Wiseman kijkt uit een van de hoofdramen van de Orion-ruimtevaartuig en kijkt terug naar de aarde, terwijl de bemanning richting de maan reist.
Op hetzelfde moment wordt op aarde gesproken in termen die precies het tegenovergestelde impliceren. Niet kwetsbaarheid, maar hoe te vernietigen. Niet verbondenheid, maar het idee dat een complete samenleving als strategische variabele kan worden uitgeschakeld.” bron
Als liefhebber van hoogbouw zit ik met direct zicht op de nu nog bescheiden Haagse skyline op de eerste rij. En volg ik met interesse berichten over de enorme behoefte aan extra woningen in een stad waar nauwelijks ruimte is. Voor oplossingen móet je dus wel de lucht in, zoals ook blijkt uit de nieuwste plannen.
Den Haag krijgt mogelijk twee van de hoogste woontorens van Nederland. Projectontwikkelaar Nanne de Ru heeft plannen gepresenteerd voor wolkenkrabbers van 230 meter. Dat is vijftien meter hoger dan de huidige recordhouder, de Rotterdamse Zalmhaventoren.
Op naar 230 meter! De hoogte van de torens staat nog niet vast. In eerdere afspraken met de gemeente is sprake van 180 meter. Maar 230 meter heeft de voorkeur van De Ru, de projectontwikkelaar en architect van het project. ‘Een fundering voor een toren van 180 meter kan ook een toren van 230 meter dragen’, aldus De Ru. Bij meer hoogtemeters kunnen er op hetzelfde oppervlak meer woningen worden gebouwd. Dat maakt de bouw rendabeler. Het laatste woord is aan de nieuwe Haagse gemeenteraad, waar de partij van Richard de Mos (Hart voor Den Haag) na een verpletterende verkiezingsoverwinning nu de lakens uitdeelt.
De bescheiden skyline, regenachtige dag in Den Haag.
NASA heeft een nieuwe foto gedeeld van de aarde in z’n geheel, gemaakt vanuit deep space. En dat soort plaatjes blijven zeldzaam, want zelfs NASA komt niet dagelijks in de positie om zoiets even te kieken.
De foto is geschoten vanuit het ruimtevaartuig Orion tijdens een missie richting de maan. Geen rondje om de aarde dus, maar serieus de ruimte in, langs de achterkant van de maan en daarna weer terug. En dat levert precies dit iconische perspectief op.
Blue Marble Want de laatste keer dat we zo’n “hele aarde in één shot” zagen vanuit een vergelijkbare afstand, was tijdens de Apollo 17 missie in 1972. Die missie gaf ons de beroemde Blue Marble. Sindsdien zijn er genoeg beelden gemaakt, maar vaak via satellieten of opgebouwd uit meerdere foto’s.
Daags na de jaarlijkse uitreiking van de Oscars, kwam de Haagse redactie van het AD met een leuk weetje. De allereerste Nederlandse Oscarwinnaar kwam gewoon uit Den Haag. Lang voordat regisseur Paul Verhoeven Hollywood veroverde, schreef een andere Hagenaar al geschiedenis bij de Oscars: Herman Rosse. Herman wie?
Rosse werd in 1887 geboren in Den Haag. Nog voordat hij 25 was, had hij gestudeerd in Londen en de Verenigde Staten en maakte hij deel uit van een kunstenaarscommune. Hij begon zijn carrière niet in de filmwereld, maar als architect, ontwerper en kunstenaar. Op zijn 24ste kreeg hij zelfs een bijzondere opdracht: het ontwerpen van delen van het interieur van het beroemde Vredespaleis.
Gang rondom de binnenplaats van het Vredespaleis, ontworpen door Herman Rosse
Later verhuisde Herman naar de Verenigde Staten, waar hij in de filmwereld terechtkwam. En met succes. In 1930, tijdens de derde editie van de Academy Awards, won hij als eerste Nederlander ooit een Oscar. De prijs kreeg hij voor Best Art Direction voor zijn werk aan de film King of Jazz. Voor deze kleurrijke musical ontwierp Herman de decors en kostuums.
King of Jazz was een van de eerste grote spektakelfilms die volledig in (tweekleuren) Technicolor werd opgenomen. Het bevat ook het beroemde optreden van Paul Whiteman en zijn orkest met de “Rhapsody in Blue” van George Gershwin.
En er is nog meer nieuws over die film. Omdat de auteursrechtelijke termijn voor deze film sinds 1 januari van dit jaar is verstreken. Je kunt ‘m gewoon legaal downloaden, streamen, vertonen en zelfs gebruiken voor eigen projecten (zoals remixen of documentaires) zonder dat er nog toestemming voor nodig is. Het legaal downloaden van de film kan bijvoorbeeld hier. En hierboven. Niet eerder kon ik via mijn eigen site een complete speelfilm van 1 uur en 40 minuten aan bieden. Bijna honderd jaar terug in de tijd!
Vandaag de 288 treden van de Grote Kerk beklommen om op 92,5 meter hoogte de stad vanuit een heel ander perspectief te zien. Waardoor ineens duidelijk wordt hoe lang en káársrecht de Boekhorststraat van het Centrum, via de Schilderswijk helemaal doorloopt tot aan het Laakkwartier.
Toen in het midden van de negentiende eeuw de Schilderswijk werd aangelegd, gaf dit een belangrijke impuls aan deze historische winkelstraat. De bewoners van de Schilderswijk gebruikten de Boekhorststraat met zijn vele bioscopen als aanlooproute naar het centrum van Den Haag.
In verval Hoewel er in de twintigste eeuw plannen waren om de straat onder welgestelde burgers populair te maken, kwam het daar niet van. Integendeel: in de jaren zeventig en tachtig raakte de straat in verval met als resultaat dat veel tapijtwinkels en behangzaken de deuren sloten.
In 2008 werd de straat door middel van subsidies en een goed uitgedacht plan weer nieuwe leven ingeblazen. Sindsdien geldt de Boekhorststraat als een hippe winkelstraat in opkomst.
