De Ierse Jessie Buckley speelt zich al jaren in de kijker bij filmliefhebbers wereldwijd. Voorlopig hoogtepunt in haar loopbaan als gelauwerd actrice was op 15 maart toen zij een Oscar in ontvangst mocht nemen voor haar hoofdrol in de film Hamnet. Het dringt haar andere enorme talent dat ze als zangeres onmiskenbaar heeft verder naar de achtergrond. Hoe onterecht dat is bleek tijdens een eerbetoon aan Sinead O’Connor, waar Buckley zich waagde aan het onmogelijk te evenaren origineel van O’Connors doorbraaksong Troy.
Entertainment.ie noemde Buckleys optreden ronduit “phenomenal” en schreef dat haar versie laat horen wat een uitzonderlijke zangeres ze is. Donegal Daily beschreef de uitvoering als misschien wel het beste moment van de avond en sprak van een bijzonder aangrijpend eerbetoon.
Buckley had zelf vooraf benadrukt hoeveel O’Connor voor haar betekende: haar moed, haar compromisloze houding en haar vermogen om uit te spreken wat anderen niet durfden te zeggen.
Misschien is dat uiteindelijk precies waarom deze uitvoering zo raakt. Jessie Buckley zingt Troy niet om Sinéad O’Connor te evenaren, maar om haar te eren. Een prachtige, intense en bovenal oprechte ode aan een onvervangbare Ierse stem.
Met AI gemaakte muziek moet in de toekomst ten minste gedeeltelijk worden uitgesloten van de officiële hitlijsten. Dat stellen elf muziekmaatschappijen in een gezamenlijke verklaring. Woensdag presenteerden zij zes criteria waaraan een met generatieve AI gemaakte opname moet voldoen om in aanmerking te kunnen komen voor een plek in de officiële hitlijsten.
Daarnaast eisen de muziekfirma’s dat het gebruik van AI duidelijk herkenbaar is voor luisteraars. In de praktijk betekent dit dat niet elk gebruik van AI in muziek automatisch wordt uitgesloten. Een nummer dat hoofdzakelijk door mensen is gemaakt en waarbij AI op legale wijze als hulpmiddel is gebruikt, blijft volgens The Hollywood Reporter wel toegestaan.
Vooralsnog spelen AI-nummers nog geen grote rol in de hitlijsten, al zijn er al enkele voorbeelden. Zo werd het nummer ‘I Run’ van Haven na een klacht over het gebruik van niet-gelicentieerde AI uit de hitlijsten in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten verwijderd.
De grootste hit waar later van is vastgesteld dat de muziek en de zang volledig door AI zijn gegenereerd, is het countrynummer “Walk My Walk” van de niet bestaande artiest Breaking Rust. Eind 2025 schreef dit nummer geschiedenis door als allereerste volledig door AI gegenereerde track de nummer 1-positie te behalen in een van de officiële Amerikaanse Billboard-hitlijsten (de Billboard Country Digital Song Sales chart).
Zowel de stem, de instrumenten als de artiest zelf (een fictieve cowboy) werden met AI-software gemaakt. Het nummer werd miljoenen keren gestreamd op platforms als Spotify en YouTube Music.
Ierland moet in rap tempo afscheid nemen van enkele van de belangrijkste muzikale volkshelden die het eiland ooit voortbracht. Drie jaar geleden overleed Sinéad O’Connor veel te jong (56) na een getroubleerd leven. Nog in hetzelfde jaar namen de Ieren zoals alleen de Ieren dat kunnen uitbundig afscheid van Shane MacGowan, de zanger van The Pogues. Hij schreef ‘The Fairytale of New York’, dat inmiddels is uitgegroeid tot dé nationale kersthit van het land.
Beelden van de uitvaart gingen de hele wereld over. Het was de weduwe van de overleden zanger die dansend tussen de kerkbanken stond, tijdens het waardige eerbetoon, uitgevoerd door Glen Hansard, Lisa O’Neill & the Dubliners.
Ach ja, Glen Hansard. Nóg zo’n Ierse volksheld. In dezelfde week dat Sinéad O’Connor overleed kwam hij afgelopen woensdag – net als zij op 56-jarige leeftijd – onverwacht om het leven. In zijn geval bij een motorongeluk.
Die berichtgeving in de afgelopen dagen heeft de Ieren echt lamgeslagen. Afgelopen dinsdagavond speelde Glen Hansard nog voor enkele tientallen mensen in The Wren’s Nest, een pub aan de westkant van Dublin. De Ierse zanger en muzikant mocht dan getourd hebben met Bob Dylan, opgetreden met Bono, Eddie Vedder en Bruce Springsteen en een Oscar hebben gewonnen – op dit soort plekken speelde hij net zo graag.
In een filmpje dat twee dagen later naar buiten kwam zit hij op een stoel tussen de anderen, zijn akoestische gitaar tegen zijn borst. Op de klok aan de muur is het kwart over elf. Hij bleef tot de pub rond middernacht dichtging. Een paar uur later kreeg de politie melding van een eenzijdig motorongeluk op een weg niet ver van The Wren’s Nest. Hulp mocht niet meer baten.
Ook ik ben een beetje van de leg en draai dit weekend alleen maar die geweldige muziek van zijn band The Frames, zijn prachtige duetten met Markéta Irglová en natuurlijk veel van zijn solowerk. Dat doen de Ieren ook, getuige de actuele Ierse streaminglijst waar Hansard momenteel de nummers 1,2 en 3 inneemt. (zie hierboven)
Eigenlijk verdient het levensverhaal van Glen Hansard, de voormalige straatmuzikant die in Dublin een jonge Tjechische bloemverkoopster ontmoet, een boek. De film is er al. Daarin hebben zij beiden nota bene de hoofdrol! Het leverde Hansard & Irglová zelfs een Oscar op.
Op de vleugels van dat succes toerden beiden – ze waren inmiddels ook in romantische zin een duo – ineens de wereld over. Ik wil niet teveel verklappen, maar ook dat avontuur werd met camera’s gevolgd. Nu niet voor een film, maar een documentaire.
De Ierse pers maakte afgelopen vrijdag ook melding van de reactie van Markéta Irglová op het abrupte einde aan het leven van Glen Hansard. Zijn uitvaart wordt komende dinsdag live uitgezonden door RTÉ, de nationale televisie van Ierland.
UPDATE: Sterren uit de muziekwereld kwamen samen voor een meeslepende uitvoering van Bob Dylans ‘Forever Young’ aan het einde van de uitvaartdienst van Glen Hansard. Onder de artiesten die zongen waren Liam Ó Maonlaí, Colm Mac Con Iomaire, Bono en Imelda May. Zelfs de voormalige geliefden Damien Rice en Lisa Hannigan werden voor het eerst in jaren weer samen gespot en zongen hartstochtelijk mee toen Hansards kist uit de St. Patrick’s Cathedral werd gedragen.
Tucker Zimmerman maakte zijn eerste plaat in 1968. Na korte omzwervingen door Europa ontmoette hij Marie-Claire Lambert, zijn liefde voor het leven. Ze trouwden en streken neer in de bosrijke omgeving van het Waalse Stockay-Saint-Georges, waar Tucker een atelier had en vijftig jaar muziek bleef maken die ons vrijwel allemaal is ontgaan.
Optredens waren en wel. Zimmerman speelde veel in Duitsland en de Benelux. Hij bouwde daar een bescheiden maar trouw publiek op, buiten het zicht van de grotere muziekindustrie. Totdat hij – inmiddels de grens van 80 jaar gepasseerd – onverwacht een telefoontje kreeg van Adrianne Lenker. De frontvrouw van Big Thief, een van de belangrijkste muzikanten en tekstschrijvers van deze generatie, bleek groot fan, en probeerde al jarenlang in contact te komen met Tucker.
Jubelende kritieken Het leidde tot een gezamenlijk album, ‘Dance Of Love’, met Big Thief als begeleidingsband, dat kon rekenen op jubelende kritieken wereldwijd. Daarmee kwam een abrupt einde aan het teruggetrokken leven dat Zimmerman als obscure singer-songwriter leidde in de bossen van Wallonië. ‘Het heeft mijn leven veranderd. Nu moet ik e-mails leren beantwoorden en ineens interviews doen. Al die aandacht. Ik hou er niet van, maar ergens is het ook fantastisch’, zei hij in gesprek met VPRO’s 3voor12.
‘Ik schreef muziek, maar het wekte vrijwel geen interesse’, vertelt Tucker in zijn door boeken overspoelde huis. ‘Mensen deden me constant beloftes die vals bleken te zijn. Er werd me een tour door Amerika en Canada beloofd, maar uiteindelijk bleek het allemaal een soort grap. Ik kreeg optredens die ineens niet doorgingen. Ik had besloten het allemaal op te geven. Ik wilde niets meer met dit soort dingen te maken hebben.’ HeavenMagazine, 19 januari 2026
Na zijn onderwacht late doorbraak met het album ‘Dance of Love’ was de inmiddels 83-jarige Zimmerman in november 2024 te zien op festival Le Guess Who in Utrecht, waar hij tot tranen geroerd een ovationeel applaus in ontvangst nam.
Vuurzee En zo abrupt als hij naar sterrendom en adoratie van een jong publiek werd gekatapulteerd, kwam er een nog onverwachter einde aan dit muzieksprookje. Op 17 januari brak er brand uit in het huis van Tucker Zimmerman en zijn vrouw Marie-Claire, met wie hij al meer dan vijftig jaar was getrouwd. Het koppel werd bevangen door de rook en overleefde de vuurzee niet.
Over de oorzaak van de brand is nog geen duidelijkheid. Volgens de lokale brandweer stond het huis al in lichterlaaie toen de hulpdiensten arriveerden.
Ik moet tot m’n schande bekennen dat ik nog nooit van de Nederlandse popgroep The Dream had gehoord. Terwijl zij nota bene samen met Pink Floyd zalen platspeelden in Londen en Parijs en ook optraden op het Holland Pop Festival in Kralingen en op Pinkpop.
Het is september 1969 wanneer de Tilburgse psychedelische band The Dream onder aanvoering van Floris Kolvenbach met Pink Floyd door ons land toert. Op de affiches wordt The Dream even groot aangekondigd als hun Engelse vakbroeders. Afspraak is dat de bands om en om als hoofdact op het podium zullen staan.
Zo gebeurt het dat het publiek in Groningen denkt Pink Floyd te zien spelen, terwijl in werkelijkheid The Dream voor hun neus staat. The Dream is ook de eerste Nederlandse band die met een heuse rockopera op de proppen komt.
The Dream heeft van 1966 tot 1973 bestaan. In 2007 gaven zij nog eenmaal een concert in theater de Agnietenhof te Tiel.
Gelukkig is er in 1994 nog een dubbel-CD verschenen om te voorkomen dat álles wat The Dream in die periode maakte in het grote niets zou verdwijnen. Overigens is ook die CD uiteraard inmiddels alweer heel moeilijk te vinden, maar … wie zoekt, zal vinden. Het is mij ook gelukt.
Het is toenmalig radio-DJ Willem van Kooten – beter bekend aan Joost den Draaijer – die na een reis door de Verenigde Staten bij Radio Veronica de Top 40 introduceert. De eerste lijst verschijnt op 2 januari 1965. Het mag geen verbazing wekken dat die eerste ‘enige echte’ hitlijst van ons land werd aangevoerd door de toen razend populaire Beatles.
In het gevecht om die felbegeerde nummer 1 positie zijn het aanvankelijk louter Engelstalige hits van The Beatles, Rolling Stones en The Kinks die stuivertje wisselen. Het zal tot – schrik niet! – 13 augustus 1966 duren als voor de allereerste keer een Nederlandstalig nummer op de eerste plaats van de Nederlandse hitparade staat.
Dat wapenfeit kan niemand Janna Kanterman – beter bekend als Karin Kent – ooit nog afnemen. Al bleek ze een klassieke ‘ééndagsvlieg’.
In 1969 besloot ze te stoppen met zingen en begon ze aan een wereldreis. Daarna heeft Karin Kent nog een tijdje deel uitgemaakt van het Vrouwencabaret van Natascha Emanuels en zong ze bij diverse jazz-/bluescombo’s. Haar Nederlandstalige evergreen ‘Dans je de hele nacht met mij’ overleeft generaties. Het begint eigenaardig genoeg met een carnavaleske ‘hoempapa-cover’ waarmee De Sjonnies bijna dertig jaar later een dikke Top 10 hit scoren in diezelfde hitlijst van Radio Veronica.
Het kenmerkt de écht sterke hits. Je kunt ze op alle mogelijke manieren invullen en uitvoeren. Het kan zeker zoals De Sjonnies het doen. Een kwart eeuw later duikt ‘Dans je de hele nacht met mij’ opnieuw op. Het is in coronatijd wanneer uitbundige optredens als die van De Sjonnies in de ban gaan en alle artiesten zijn veroordeeld tot hun eigen huiskamer in plaats van dampende concertzalen. Het is daar dat de tweelingzusjes Loes en Renée Wijnhoven – beter bekend als Clean Pete- zich wagen aan een liefdevolle herinterpretatie van Karin Kent’s one hit wonder.
