It's in Dutch and about SOUND & VISION

Category: De muziek Page 2 of 17

Een zoon ontdekt zijn moeder

De Duitse Sybille Baier nam begin jaren ’70 wat muziek op en vertrok vervolgens naar Amerika om daar huismoeder te worden. In 2006 brak ze onverwacht alsnog door met haar oude huisopnamen.

Foto sybille_mirror-lg (Flickr)

Op zoek naar meer informatie over naar meer informatie over Sybille, stuit ik op dit artikel van Omroep Almelo.

Zoon Robbie Baier maakte in 2004 een compilatie van haar inmiddels dertig jaar oude opnames. Hij schonk de door hem samengestelde bandjes aan familieleden, waarna het via wat omwegen in handen kwam van een platenlabel. In 2006 werd er een CD uitgebracht, getiteld ‘Colour Green’.

‘Colour Green’ wordt door de critici inmiddels als één van die verloren gegane juweeltjes van de internationale folkscene uit de jaren ’70 beschouwd.

Sybille Baier heeft zich niet bemoeid met de verspreiding van de CD. Al evenmin volgt ze de website die haar zoon voor haar in het leven heeft geroepen. Op de site zelf verklaart Robbie dit met de woorden dat ‘het internet haar alleen maar duizelig maakt’.

Het mysterie van sybille baier
      Sybille Baier - Forgett

Beste muziek bij de film

3 voor 12 organiseerde in het kader van hun soundtrackweek een competitie rond de vraag naar de meest iconische soundtrackmomenten van de vorige eeuw. De redactie kwam uiteindelijk tot deze toplijst.

Dit zijn de 62 beste soundtrackmomenten van deze eeuw, de aftrap van de 3voor12 Soundtrackweek. Met op nr. één:

Broedertwist beslist

Beroemd is de broedertwist tussen Liam & Noel Gallagher, die leidde tot de Brexit van misschien wel de beste popgroep die Engeland sinds de Beatles heeft voortgebracht.

Aan de andere kant van de aardbol verliep een soortgelijke broedertwist veel vriendelijker. Zo haalde Tim Finn zijn jongere broertje Tim bij zijn succesvolle groep ‘Split Enz’. Het verhaal is (bij volgers) bekend. Kort daarna brak het jongste broertje Neil Finn door met zijn eigen groep Crowded House en ook als solo-artiest waren zijn CD′s steeds succesvoller dan die van zijn oudste broer Tim Finn.

The Conversation
Ook ik ben Tim na zijn ‘Fraction Too Much Friction’ een beetje kwijtgeraakt. Totdat ik recent stuitte op zijn slotakkoord uit 2008 (‘The Conversation’). Ik begrijp dat zelfs zijn talentvolle jonge broertje daarna heeft toegegeven dat niet hij, maar Tim de mooiste liedjes schreef die Nieuw Zeeland ooit heeft voortgebracht.

Een album dat niet bestaat

Vanaf haar eerste hit ‘Video Games’ en de daarop volgende albums kon Lana del Rey in de zogenoemde ‘serieuze’ muziekpers rekenen op soms seksistische maar altijd vernietigende kritieken, meestal toegespitst op haar wel erg beperkte zangkwaliteiten. En toen was er vorig jaar ineens het alom bejubelde ‘Norman Fuckin’ Rockwell’. Dé plaat van 2019.

Het gejubel snelde de plaat vooruit. Heel modern ‘lekte’ op Usenet een album ‘Best American Record’ uit waarvan werd aangenomen dat het om het meesterwerk ging. Inmiddels weten we dat het om een helemaal niet verkeerde illegale verzameling van ‘afgekeurde’ tracks gaat die het NFR-album uiteindelijk niet haalden.

Van alle albums die in 2019 niet verschenen, maar wel op internet rondwaren, is ‘Best American Record’ mijn favoriet. En gelet op alle hoesontwerpen die je online tegenkomt, ben ik niet de enige die er zo over denkt.

Den Haag Beatstad nr. 1

Na alle (terechte) waarschuwingen voor Mark Zuckerberg′s digitale misgeboorte kan ik nu moeilijk reclame maken voor Facebook. Dus post ik niet, maar toegegeven: al volgend kom ik natuurlijk wel mooie dingen tegen.

Zoals in de groep ‘Beatstad nr. 1’ – Den Haag een in 1966 genomen foto op de Loevesteinlaan.

In elke wijk in Den Haag had je er wel 10 of veeeeeel meer. Een bandje, jaar 1966. Foto genomen op de Loevesteinlaan. Op…

Geplaatst door René van Blijswijk op Maandag 9 december 2019

The Rolling Stones in het Bezuidenhout…..Den Haagvoor het kantoor van Paul Acket, Theresiastraat 8 augustus 1964…….

Geplaatst door Wim Mecksenaar op Maandag 27 januari 2020

foto Rob Bosboom…

De vrouwen achter popklassiekers

Geen onderwerp komt in popklassiekers zo vaak voorbij als de liefde. En in verreweg de meeste gevallen heeft de bezongene ook echt bestaan. Vijftien van die klassieke schoonheden staan nu verzameld in een portrettengalerij op de site ‘Purple Clover‘.

Van Helo Pinheiro heb je waarschijnlijk nog nooit gehoord, maar wel van ‘The Girl from Ipanema’. Paul McCartney schreef één van zijn eerste liefdesliedjes (‘And I Love Her’) voor Jane Asher en Patti Boyd hield zelfs twee popklassiekers over aan haar relaties met respectievelijk George Harrison (‘Something’) en Eric Clapton (‘Layla’).

“Suzanne,” Leonard Cohen


Hierboven zie je een prachtige foto van dito vrouw. Ze heet Suzanne Verdal en inspireerde op haar beurt weer Leonard Cohen tot het schrijven van een evergreen die we allemaal kennen onder haar voornaam.
Leonard is kort geleden overleden, maar Suzanne leeft voort. Franse tv-makers spraken haar in Santa Monica, waar de vroegere muze van Cohen leeft en danst in haar zelfgemaakte camper.

Barbara Lynn is er nog steeds

Jullie hebben Barbara Lynn waarschijnlijk gemist, maar ze had in 1962 een nummer 1 hit in Amerika met You’ll lose a good thing. Vrij vertaald: “Als je mij verliest, raak je iets goed kwijt.”

Eerlijk gezegd geen idee wat we daarna precies zijn kwijtgeraakt, want het valt niet mee om sindsdien sporen van Barbara terug te vinden. Oké Freddie Fender nam haar nr. 1 hit in 1975 opnieuw op en daarmee bereikte hij een jaar later de nummer 1 positie in de Billboard magazine Hot Country Singles.

Belangrijker: de versie van Aretha Franklin op haar Runnin’ Out of Fools album. Meer recent is de versie van de Britse band Madness, terug te vinden op hun album The Dangermen Sessions Vol. 1 uit 2005.

Maar mooi: Barbara zélf is er gelukkig ook nog! Ik kom een bewijs daarvan tegen op YouTube, waar ze ergens in een achtertuintje in Austin Texas nog één keer het beste in haar bovenhaalt.

Dansen op Greta′s Apocalyps

Je moet wel onder een steen hebben geleefd wil je niks hebben meegekregen van de manier waarop het Zweedse klimaatkind Greta Thunberg op 23 september in New York haar afschuw uitsprak over de manier waarop de huidige wereldleiders met ons milieu omspringen.

Foto: Anders Hellberg

Sindsdien lijkt de wereld verdeeld in twee kampen. Zij die dit vroegwijze klimaatkind op het schild hijsen en zij dit drammertje uit Stockholm via de bekende rioolkanalen van de sociale media het allerergste toewensen: Hoe dúrft ze!
Ondertussen zijn fragmenten uit de speech van Thunberg supergewild als samples voor de meest uiteenlopende muziek: van dance tot death metal. De Brit Norman Cook – beter bekend als ‘Fatboy Slim’ was de eerste die haar woorden over een doemwereld voorzag van een passende ondergrond vol opzwepende big beats en het op YouTube plaatste.

Daarna was het hek van de dam en volgde betere voorbeelden als de remix die Theo Rio er van heeft gemaakt:

      How Dare You (Extended Dance Version) - Greta Thunberg

En uit Zweden zelf: Death metal past natuurlijk beter bij de onheiltijding die Thunberg schetst. 

      SDM: How Dare You - Swedish Death Metal

Pagina 2 van 17

Gemaakt met behulp van WordPress & Ontwerp Anders Norén