Auteur: admin Pagina 82 van 113

Ik weet het. Als je tien jaar in de grote stad op je eigen fiets mag fietsen zonder dat ie wordt gestolen, ben je een spekkoper. In de nacht van 12 op 13 september kwam een bruut einde aan het droomhuwelijk tussen mij en mijn Gazelle Geneve. De inbraak in mijn garagebox werd genadeloos door een beveiligingscamera vastgelegd, maar omdat niemand zich aanvankelijk geroepen voelde de beelden te bekijken, heb ik die zelf maar aangereikt aan het politiekorps Haaglanden.

Ondanks al het cynisme dat ik ontmoette bij het doen van aangifte van zoiets ‘alledaags’ als de diefstal van een fiets, wil ik hierbij wel even kwijt dat ik naar aanleiding van het opgemaakte proces verbaal inmiddels meerdere aanvullende politievragen kreeg die in elk geval duidelijk maken dat de bovenstaande beelden serieus zijn bekeken. Ik zeg ‘petje af’. En dat die pet ons allemaal past. Toegegeven: een wel een erg oude one-liner, maar hij is hier nog steeds wel erg van toepassing.

Susan Schneider, de weduwe van Robin Williams, heeft in het medische tijdschrift Neurology een openhartig verhaal geschreven over hun laatste maanden samen. De door mij zo bewierrookte acteur pleegde in augustus 2014 zelfmoord. Twee maanden voor zijn dood werd er bij hem Parkinson gediagnosticeerd. Pas na zijn dood werd bekend dat hij leed aan Lewy Body dementie, een ernstige vorm van dementie.

LOS ANGELES – APRIL 5: Robin Williams stars as Simon Roberts) in THE CRAZY ONES, premieres Thursday, Sept. 26 on the CBS Television Network. This photo is provided for use in conjunction with the TCA SUMMER PRESS TOUR 2013. (Photo by Monty Brinton/CBS via Getty Images)

Onder de symptomen van Lewy Body dementie vallen hallucinaties, concentratiestoornissen, geheugenverlies, slapeloosheid, paranoia en angst. “Robin werd vermoeider. Het idee dat hij Parkinson zou hebben zat continu in zijn hoofd en zijn stem was verzwakt. Zijn linkerhand trilde heel de tijd en hij liep langzaam. Hij vond het verschrikkelijk dat hij niet de juiste woorden kon vinden tijdens gesprekken. Robin had veel last van slapeloosheid.”

In haar verhaal beschrijft ze de laatste tien maanden van het leven van Williams. “Op sommige momenten kroop hij in elkaar en bleef hij een tijd zo zitten zonder zich te bewegen. Toen hij uit die houding kwam was hij gefrustreerd. Ook ontstonden problemen met zijn zicht en zijn ruimtelijke vaardigheden, hij kon moeilijk diepte en afstand inschatten. Het verliezen van zijn vaardigheid om dingen normaal te kunnen redeneren droegen bij aan zijn verwardheid”, aldus Schneider.

Verdrinken
Schneider schrijft dat ze het gevoel had dat Williams “verzoop in zijn symptomen”. “En ik verdronk met hem mee. Robin verloor zijn geest en hij was zich daarvan bewust. Kun je de pijn voorstellen die hij moet hebben gevoeld toen hij doorkreeg dat hij zichzelf aan het verliezen was? En ook nog eens door iets waarvan hij de naam niet wist en niet kon begrijpen.”

Volgens Schneider bleef Williams herhalen dat hij zijn hersenen een “reset wilde geven”. De dokter bezoeken en psychiatrische behandelingen zorgden ervoor dat het stel bleef hopen op duidelijkheid. “Oneindige bloedtesten, urinetesten, herkeuringen van zijn suikerlevels en lymfeklieren. Een hersenscan was gedaan om te kijken naar een mogelijke tumor. Een andere arts wilde naar zijn hart kijken. Telkens kwam er niets uit, behalve zijn hoge cortisolniveaus.”

Naast de symptomen waar Williams al last van had, kon hij op een bepaald moment ook zijn teksten voor films niet meer herinneren. “Hij had al moeite met het zich herinneren van één regel tekst voor de film Night at the Museum 3.” Williams pleegde zelfmoord op 11 augustus 2014 door zichzelf op te hangen in hun huis in Californië. bronbericht

Ik dacht: even weg van alles. Maar niet van Google. Een béétje eng is het wel. Zo registreerde Google dat ik bijvoorbeeld op zaterdag 20 augustus jl. 44 minuten wandelde, anderhalf uur in de auto zat, bijna twee uur fietste en waar ik goddorie boodschappen deed. Bij de Lidl dus.

Dankzij mijn telefoon hield Google ook keurig alle gevolgde routes bij en als toefje op de cake zie je zelfs waar ik die dag welke foto’s maakte.
Ik zeg: spooky!

En hier trouwens de overige foto’s. Maak ik ook geen geheim van, maar daar ga ik in elk geval nog zelf over…

De Taiwanese John Yuyi bedacht een fotografie project waarin ze nep tatoeages op haar modellen plakte. De gezichtstatoeages zijn geïnspireerd op Twitter en hoe dit platform de persoonlijke gegevens van haar modellen weergeeft. Op hun lichamen plakte John Yuyi onder andere hun tweets, bio’s en aantal volgers. Want dat is tegenwoordig wie je bent.

De fotoserie is bedoeld als kritiek. Haar werk stelt aan de kaak hoe jongeren zich vandaag de dag bijna volledig lijken te identificeren met de digitale samenleving. Vroeger, ja vroeger, voordat we Twitter of Facebook hadden, was identiteit nog gelinkt aan je eigen persoonlijkheid. Die bouw je tegenwoordig alleen nog maar op met aantallen volgers, ‘likes’ en ‘comments’ en dat is natuurlijk nogal sneu.

De fotoreeks heet “Julia’s Twitter” en wordt nu geëxposeerd in de Bowery gallerij in New York.
Je kunt John Yuyi’s werk volgen ook volgen op Instagram en Facebook.

Na de eerste zwarte president is het een kwestie van tijd of de Verenigde Staten van Amerika krijgt de eerste vrouw als president. En nog wel een voormalige First Lady. Dat is mooi, maar persoonlijk ga ik voor de tweede First Lady. Michelle Obama was geweldig in haar toespraak op 25 juli tot de Democratische Nationale Conventie. 

Maar echt groundbreaking vond ik haar optreden in The Late Show, vijf dagen eerder. Na acht jaar en kort voor vertrek uit het Witte Huis mogen de riemen eindelijk wat losser. Taxichauffeur James Corden moet er net zo aan wennen als de beveiliger (zie foto hierboven).