DRMPLX is een YouTube‑kanaal dat muziek- en tv‑opnames restaureert. Het meest indrukwekkend is de bewerking van stokoude, vage zwartwit videoclips van The Beatles. Die zijn allereerst opgeschaald naar 4K‑resolutie, vervolgens ingekleurd of kleur-gecorrigeerd, in het hedendaagse widescreen-formaat gezet (waar mogelijk) en soms nog verder gerestaureerd qua scherpte en ruis.
Zo ziet ‘You’re gonna lose that girl’ uit 1965 er in de gerestaureerde versie uit. De hele reeks is te zien als “The Beatles in 4K Color”.
Maxim Hartman werd bij een breder publiek bekend als helft van het duo Rembo & Rembo. Sindsdien bedacht en presenteerde hij verschillende (kinder)programma’s. Voornamelijk voor de VPRO, maar later ook voor commerciële omroepen. In 2019 lanceerde Hartman online een pilot-aflevering bij een nieuw hersenspinsel: een kookprogramma. Daarvoor strikte hij zangeres Merol.
Wéér een kookprogramma zou je zeggen? Maar ik was na het zien van de pilot verkocht. Op de website van de pilot legt regisseur Sem Voortman uit waarom er geen vervolg kwam: “Heel simpel: er was geen geld.” Maar er is hoop, want op de vraag of ooit nog een vervolg in zit, antwoordt Sem “Als we 250.000 views hebben”.
Streefcijfer in zicht Daarom deze posting, want hoewel ‘Maxim doet Vegan‘ nooit is opgepikt, staat de teller vijf jaar later inmiddels dus wel op bijna 220.000. Dus vertel je moeder, buurman, collega enzovoorts over de mogelijkheid dat Maxim z’n groene plopkap weer inpakt voor een nieuwe aflevering!
De Britse documentairefotograaf Martin Parr, die op 6 december 2025 op 73-jarige leeftijd overleed, was een van de invloedrijkste fotografen van zijn generatie. Parr oogstte lof (én kritiek) vanwege zijn ongeëvenaarde vermogen om het dagelijkse leven met ongekunstelde eerlijkheid en visuele flair vast te leggen.
Parr brak internationaal door met zijn iconische serie The Last Resort (1983–85), waarin hij met felgekleurde, bijna verzadigde beelden de vakantiegangers van het arbeidersstrand New Brighton vastlegde. Daarmee veranderde hij de documentairefotografie ingrijpend: weg van traditioneel zwart-wit, naar een directe, kleurrijke stijl die even humoristisch als confronterend is.
Zijn foto’s tonen banale taferelen — picknickende families, toeristen op kermissen, overvolle strandstoelen — maar onder die schijnbaar alledaagse oppervlakten schuilt een scherpe observatie van consumptiecultuur, klassenverschillen en menselijke eigenaardigheden. Parr zelf zei ooit dat hij “serieus werk maakte dat eruitziet als amusement”, en dat treffende motto vat zijn stijl goed samen.
Hsu Sho-Er en Chang Wan-Ji runden een wasserij in Taichung, Taiwan. Daar werd jarenlang veel kleding niet opgehaald. In 2020 begon hun kleinzoon, Reef Chang, hen aan te kleden met deze achtergelaten kledingstukken. Hij maakte foto’s en plaatste die online om hun humeur op te vrolijken.
Hoewel ze aanvankelijk sceptisch waren, genoten ze van het project. Het werd een vrolijke uitdrukking van hun stijl en een viering van ouder worden én duurzaamheid. complete artikel
Het project trok veel aandacht. Mijn veel gebruikte chatbot (Copilot) komt naar aanleiding van dit bericht zelfs met een heuse ✨ Kernboodschap:
Het verhaal benadrukt hoe mode, plezier en duurzaamheid samenkomen, en hoe zelfs vergeten kleding een nieuwe betekenis kan krijgen.
Het Londense Design Museum brengt eind november een tentoonstelling met objecten en schetsen uit de archieven van de Amerikaanse filmregisseur Wes Anderson, bekend van kleurrijke, fraai vormgegeven speelfilms als Grand Budapest Hotel en The French Dispatch.
Anderson maakte meer films in die eigen, kenmerkende stijl maar The Grand Budapest Hotel, over de bitterzoete avonturen van hotelconciërge monsieur Gustave, zette als stijlstatement toch wel de toon. Door de kleuren in Andersons filmwereld: het roze, het scharlakenrood, de paarse piccolokostuums. Maar ook door de strakke symmetrie in het beeld, de eigenaardige karakters en heimwee naar de gloriedagen van de Alpenhotels, toen er nog sneeuw viel en telefoons nog draaischijven hadden. Dit zijn een paar van die plekken waar regisseur Wes Anderson inspiratie uit putte (of andersom).
Hotel Belvédère aan de Furkapas is een ware ‘Wes-plek’. Het werd gesloten omdat van het uitzicht, de machtige Rhônegletsjer, weinig meer over is.Tot de grandeurhotels in Midden-Europa die het woelen van de tijd hebben doorstaan, behoort zeker het Corinthia in Boedapest. In dat hotel uit 1896 heeft Wes Anderson inspiratie opgedaan voor zijn The Grand Budapest Hotel.De Dresdner Molkerei stond model voor de patisserie van Agatha in The Grand Budapest Motel.
Op haar nieuwe album ‘Cancionera’ gaat Natalia Lafourcade ver terug naar haar diepste Mexicaanse roots. Alles werd live vastgelegd, zonder opsmuk, in één enkele sessie. En alsof het allemaal al niet mooi genoeg is, heeft ze alle 14 nummers van het vijf kwartier durende prachtalbum ook nog eens volledig gevisualiseerd. Je kunt het allemaal bekijken via deze playlist.
In de categorie ‘Internationaal’ bij de Global Photography 2025 kwam fotograaf Savadmon Avalachamveettil (onthou die naam!) als eerste over de streep. Zijn prijswinnende plaat heeft als titel ‘MahaKumbh – World’s Largest Gathering’.
Wat zien we hier? Met as besmeurde hindoeïstische heilige mannen (Naga Sadhus) stormden bij zonsopgang de heiligste rivier van India, de Ganges, in op de eerste en belangrijkste badingsdag van het Kumbh Mela-festival.
Het juryrapport spreekt van ‘een buitengewone uiting van menselijke eenheid, spirituele energie en collectief bewustzijn.’
