Categorie: In Beeld Pagina 1 van 34

Geloof het of niet, maar de fotografie viert komend jaar officieel alweer haar 200ste verjaardag. Dat wordt in Frankrijk, dat zichzelf ziet als het fotografiecentrum van de wereld, groots gevierd. Het is dan ook het land waar de uitvinding van de fotografie destijds wereldkundig werd gemaakt.

In 1839 werd in Parijs de ‘daguerreotypie’ gepresenteerd. De wereld raakte meteen in de ban van het experimentele fotoprocedé waarmee voor het eerst de werkelijkheid ‘op de gevoelige plaat’ kon worden vastgelegd.
Later bleek dat er al eerder succesvolle experimenten in Frankrijk, maar ook in Engeland waren geweest. De oudste foto die bewaard is gebleven, is gemaakt door de Fransman Joseph Nicéphore Niépce, die zijn uitvinding ‘heliografie’ noemde. Hij slaagde erin om in 1826 of 1827 op een tinnen plaatje een permanent beeld te scheppen van het uitzicht vanaf de eerste verdieping van zijn landgoed ‘Le Gras’ in Saint-Loup-de-Varennes. De opname van een binnenplaats, enkele gebouwen en een boom zou hem acht uur hebben gekost.

Over een half jaar komt de foto naar Frankrijk. ‘Voor de eerste keer’, benadrukt Catherine Pegard, momenteel minister van Cultuur in Frankrijk. In dit fotografiemuseum, niet ver van het landgoed van de uitvinder, wordt de oerfoto vanaf 26 april geëxposeerd. complete artikel

Kunstenaar Booter ‘schildert’ met zijn digitale knutselwerk een betoverende wereld van visuele creaties waarin religieuze symboliek verweven is met zijn rijke fantasie. Zijn werken dragen vaak niet meer dan superbeknopte bijschriften zoals “engelen” en “de hand die voedt.”

Booter houdt er van om in beeld religieuze symboliek en fantasie te laten samensmelten. Wat we volop zien: engelen, duistere figuren in mantels met capuchon, een witte ruiter en een gevleugeld kruis boven een begraafplaats. De omschrijving die de kunstenaar van zichzelf geeft is “Gods plan, niet het mijne”.

Zie en lees meer:
Booter’s Enigmatic Visions: Divine and Fantastical Realms in Digital Art

Vier dagen na de bijna eclips boven Nederland was ik toevallig weer op het strand om vlak voor zonsondergang opnieuw getuige te zijn van een anderssoortige verduistering. De meeste badgasten hadden het strand inmiddels al verlaten en misten zo deze onverwachte bonus-aanbieding.

Vastgelegd samen met deze ruiters te paard bij de vloedlijn, was dit de perfecte afsluiter van de zoveelste zomerdag aan het Noordzeestrand.

Zelf heb ik niet zoveel met zonsverduisteringen, maar over die van 12 augustus was vooraf zoveel opwinding, dat ik toch aan het begin van de avond maar op de fiets ben gesprongen. Richting het duinengebied ten noorden van Scheveningen, waar de paden richting het strand uitpuilden.

Op het hoogtepunt dekte de maan 88.6% van de zon af. Zonder camera met filters en zonder eclipsbril ervoer ik het kosmische verschijnsel als niet veel meer dan een wat vroeg invallende schemering.

Deze foto maakte ik om 20.50 uur, toen nog altijd 40% van de zon door de maan werd afgedekt. Voldoende om tegen het overblijvende zonlicht in te fotograferen. Wat je normaal gesproken niet moet doen, maar hier levert het wel een mooi sfeerplaatje op.

Hélène Havard is een kunst- en reisfotografe die is opgegroeid in Frankrijk en daarna ook in Engeland en Canada woonde. Tegenwoordig runt ze in Frans-Polynesië een trouwfotografie-bedrijf. Havards kenmerkende stijl gebruikt zachte, gedempte pastelkleurcorrecties om haar beelden een vintage, dromerige, bijna nostalgische kwaliteit te geven.

Ze beschrijft haar pasteltinten als het oproepen van rust en romantiek, waarbij ze de kijkers bewust meeneemt naar een zachtere, meer serene versie van de wereld. Op de site DesignYouTrust – ik verwijs er al jaren met enige regelmaat naar – een fraai overzicht van haar werk.