Categorie: In Beeld Pagina 2 van 33

Als liefhebber van hoogbouw zit ik met direct zicht op de nu nog bescheiden Haagse skyline op de eerste rij. En volg ik met interesse berichten over de enorme behoefte aan extra woningen in een stad waar nauwelijks ruimte is. Voor oplossingen móet je dus wel de lucht in, zoals ook blijkt uit de nieuwste plannen.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door RED Company (@red_netherlands)

Den Haag krijgt mogelijk twee van de hoogste woontorens van Nederland. Projectontwikkelaar Nanne de Ru heeft plannen gepresenteerd voor wolkenkrabbers van 230 meter. Dat is vijftien meter hoger dan de huidige recordhouder, de Rotterdamse Zalmhaventoren.

Op naar 230 meter!
De hoogte van de torens staat nog niet vast. In eerdere afspraken met de gemeente is sprake van 180 meter. Maar 230 meter heeft de voorkeur van De Ru, de projectontwikkelaar en architect van het project. ‘Een fundering voor een toren van 180 meter kan ook een toren van 230 meter dragen’, aldus De Ru. Bij meer hoogtemeters kunnen er op hetzelfde oppervlak meer woningen worden gebouwd. Dat maakt de bouw rendabeler. Het laatste woord is aan de nieuwe Haagse gemeenteraad, waar de partij van Richard de Mos (Hart voor Den Haag) na een verpletterende verkiezingsoverwinning nu de lakens uitdeelt.

Daags na de jaarlijkse uitreiking van de Oscars, kwam de Haagse redactie van het AD met een leuk weetje. De allereerste Nederlandse Oscarwinnaar kwam gewoon uit Den Haag. Lang voordat regisseur Paul Verhoeven Hollywood veroverde, schreef een andere Hagenaar al geschiedenis bij de Oscars: Herman Rosse. Herman wie?

Rosse werd in 1887 geboren in Den Haag. Nog voordat hij 25 was, had hij gestudeerd in Londen en de Verenigde Staten en maakte hij deel uit van een kunstenaarscommune. Hij begon zijn carrière niet in de filmwereld, maar als architect, ontwerper en kunstenaar. Op zijn 24ste kreeg hij zelfs een bijzondere opdracht: het ontwerpen van delen van het interieur van het beroemde Vredespaleis.

Later verhuisde Herman naar de Verenigde Staten, waar hij in de filmwereld terechtkwam. En met succes. In 1930, tijdens de derde editie van de Academy Awards, won hij als eerste Nederlander ooit een Oscar. De prijs kreeg hij voor Best Art Direction voor zijn werk aan de film King of Jazz. Voor deze kleurrijke musical ontwierp Herman de decors en kostuums.

King of Jazz was een van de eerste grote spektakelfilms die volledig in (tweekleuren) Technicolor werd opgenomen. Het bevat ook het beroemde optreden van Paul Whiteman en zijn orkest met de “Rhapsody in Blue” van George Gershwin.

En er is nog meer nieuws over die film. Omdat de auteursrechtelijke termijn voor deze film sinds 1 januari van dit jaar is verstreken. Je kunt ‘m gewoon legaal downloaden, streamen, vertonen en zelfs gebruiken voor eigen projecten (zoals remixen of documentaires) zonder dat er nog toestemming voor nodig is. Het legaal downloaden van de film kan bijvoorbeeld hier.
En hierboven. Niet eerder kon ik via mijn eigen site een complete speelfilm van 1 uur en 40 minuten aan bieden. Bijna honderd jaar terug in de tijd!

Zie ook: Public Domain Day marks the end of copyright protection for famous films, books and music

Ik weet niet wat het is, maar mensen maken liever kleurrijke foto’s van en met de zon overdag, dan van andere hemellichamen die in de avond of de nacht zijn te zien. Misschien koester ik daarom wel die paar bijzondere momenten dat het minder populaire broertje van de zon zich schuchter door de Haagse avondlucht begeeft.

En ik maakte er op de mooiste momenten wél een foto van. Kijkwijzer: ik heb alleen wat licht- en kleuraanpassingen moeten toepassen, maar géén AI bewerking. En heb ook geen dure camera maar alleen m’n smartphone. Het is een kwestie van op het juiste moment naar buiten kijken en je telefoon bij de hand hebben.

Wie onlangs over het Spui in Den Haag wandelde, moet het zijn opgevallen. Op de plek waar 96 jaar geleden in stoere bronzen letters Vroom en Dreesmann op de gevel prijkte, staat nu Universiteitscampus Spui. Opvallend detail: precies in hetzelfde lettertype.

Het pand uit 1930 is ontworpen door V&D-huisarchitect Jan Kuijt. Het rijksmonument geldt als een voorbeeld van expressionistische architectuur uit de jaren 20. Met de komst van de universiteitscampus is de oorspronkelijke entree van het voormalige warenhuis teruggebracht in zijn oorspronkelijke glorie. Alleen passeren daar geen shoppers meer, maar sinds kort dagelijks zo’n vierduizend studenten.