Een tafereel in Israël deze week. Een orthodoxe joodse bruid kijkt toe bij de traditionele Mitzvah tantz op haar bruiloft in Netanja. Het chassidische jodendom is ontstaan in de achttiende eeuw in Oost-Europa en heeft zich verspreid over de wereld, met vooral volgelingen in de Verenigde Staten. Het huwelijk trok duizenden gasten en de persfotograaf Odet Balilty was erbij en maakte de foto van zijn leven. Hij is in alle facetten als een schilderij zo mooi.
Niet de kwalitatief beste, maar de meest beklemmende werd bekroond tot de beste persfoto van het jaar. Warren Richardson zag hoe een man bij de Hongaars/Servische grens een baby onder een hek met prikkeldraad doorgeeft . Die foto is bekend.
Eerste prijs in de categorie ‘Daily Life’ ging naar mijn persoonlijke favoriet. Keven Frayers ving China’s koolverslaving in een fraaie compositie. Hierop is te zien hoe mannen een kar voortrekken in Shanxi met op de achtergrond de walmende pijpen van een kolencentrale.
Daily Life, 1st prize singles, World Press Photo Awards (Kevin Frayer – China’s Coal Addiction)Chinese men pull a tricycle in a neighborhood next to a coal-fired power plant in Shanxi, China, November 26, 2015. A history of heavy dependence on burning coal for energy has made China the source of nearly a third of the world’s total carbon dioxide (CO2) emissions, the toxic pollutants widely cited by scientists and environmentalists as the primary cause of global warming. REUTERS/Kevin Frayer via WPP EDITORIAL USE ONLY. NO RESALES. NO ARCHIVE
Terug naar de Verenigde Staten van Amerika in de jaren vijftig. De Tweede Wereldoorlog was achter de rug. De economie trok weer aan. Vooral in de bouw, maar bijvoorbeeld ook in de auto-industrie.
The America We Lost is een mooi nostalgisch overzicht van die periode. Hierboven zie je de twee inzittenden van een Buick Roadmaster, bouwjaar 1957.
De Russische Michael Zajkov maakt poppen van een speciaal soort klei. De kunstwerkjes zijn zo intens realistisch dat het bijna griezelig wordt. Zajkov studeerde beeldhouwkunst in het zuiden van Rusland en werkte na zijn studie een paar jaar bij een poppentheater.
Hoewel hij pas in 2010 zijn eerste pop maakte,
wist hij in korte tijd een grote schare enthousiaste fans te verzamelen.
In maart opent Zajkov zijn nieuwste expositie in Moskou.
Dichterbij zijn zijn werkjes hier te bewonderen.
Meer info in dit bronartikel.
Hoe zou deze mooie marktstraat in Damascus er nu bij liggen? De Russische televisiezender RT liet een drone door de straten van de Syrische hoofdstad vliegen. De beelden zijn om stil van te worden. Het enige wat je dan nog hoort, is het lage zoemende motorgeluid van de drone zelf.
Een foto vertelt soms meer dan in duizend woorden valt samen te vatten. Dit is Calais. Een man loopt door een uit improvisorische tenten opgetrokken overnachtingsplaats. Onder het met prikkeldraad afgetopte hek hebben zijn mede-kampgenoten de zin
We-Have-A-Dream gekalkt. Of die ooit uitkomt?
Jaarlijks schrijf de Londense National Portrait Gallery een wedstrijd uit, waar fotografen uit de hele wereld hun meest geslaagde portretten voor inzenden. Het lukte de Nederlandse Jouk Oosterhof om daartussen op te vallen met een opname van haar man André, die zich uitdoste in vrouwenkleren. “Geen pruiken en make-up, ingetogen en eenvoudig, want hij is een heteroseksuele man die normaal ook geen zijden bloesjes draagt”, licht Jouk haar inzending toe.
Mijn persoonlijke favoriet is een foto waarop mensen in de rij staan bij Gaskell’s, een plaatselijke fish & chips-verkoper. Gemaakt ergens in Engeland waar het bijna vanzelfsprekend regent. Deze inzending maakt deel uit van de serie Nighthawks At The Diner die verscheen in de Britse krant The Observer en afhaal-eten op vrijdagavond als onderwerp had.
Hoe zou jij reageren als iemand je aanspreekt die een foto wil maken omdat je mooi bent. Shea Glover legde haar medestudenten van Chicago Highschool vast en toont hun ontroerde reacties. Het levert een fascinerend kijkspel op. Je ziet vertwijfeling, ongeloof, in een geval zelfs boosheid omdat iemand niet geloofde dat het compliment gemeend was, maar ook: een voorzichtige glimlach als het besef indaalt dat de persoon achter de camera het over jou heeft.
Je ziet tegelijkertijd onder welk negatief zelfbeeld veel jongeren gebukt gaan en hoe weinig er eigenlijk voor nodig is om dit beeld aan gruzelementen te slaan.
Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén