Wat was het eerste waar ik voor ging sparen toen ik m’n eigen salaris ging verdienen? Dat was eind jaren zeventig van het vorige decennium en ik keerde die eerste spaarpot direct om voor een reis naar Amerika.
Ik herinner me nog hoe ik m’n toenmalige reisgenoot in New York vroeg om me daar nét zo te fotograferen als Jackson Browne voor zijn prachtalbum ‘The Pretender’ (1976). Die photoshoot mislukte jammerlijk in de enorme drukte van ‘The Big Apple’, maar ik koester het eindresultaat nog altijd.
De laatste keer dat ik New York bezocht was ruim nadat de stad volledig werd lamgeslagen door de verwoestende aanslagen op de torens van het World Trade Center (de ‘Twin Towers’).
Ik heb er ook toen weer druk gefotografeerd, maar je ziet de vertwijfeling. Kom ik hier ooit weer? Het zal niet voor niets geweest zijn dat ik besloot om R.E.M.’s ‘Leaving New York’ onder de foto’s te zetten.
Pas vele jaren later maakte de komst van Donald Trump, de 45ste en vooral de 47ste president van de U.S. of A. de afstand definitief onoverbrugbaar.
Bowie zingt Simon & Garfunkel
Sinds 20 januari 2025 gaat er echt geen dag meer voorbij zonder nieuws over Donald J. die Amerika weer groot gaat maken. Dit is geen politiek pamflet, maar ik word er alleen maar verdrietig van.
Mooier werd het land eigenlijk nooit bezongen dan in Paul Simon’s ‘America’. David Bowie – wat mís ik ‘m! – deed dat, live tijdens ‘The Concert for New York City’, kort na de aanslag in 2001. Ik word er behoorlijk weemoedig van.
Het gaat om een zelfgemaakte clip die nog altijd op YouTube staat, in combinatie met beelden die destijds in Amerika zijn uitgezonden.
