NasNico

Ja, fijn gefietst. Alleen maar mooi weer. Lekker gegeten en tóch nog afgevallen. Relaxt gezwommen als het te warm was. Veel gefotografeerd en eindelijk weer eens de tijd om alle muziek van de laatste maanden te beluisteren. Het was something like Olivia en wordt het ooit nog beter?
Niet teveel mijmeren. Gelukkig heb ik de foto′s nog. Dit zijn de herinneringen.

Het blijft maar zomeren aan Lago Maggiore. Maar dat was alweer maandag jl. Van daaruit noordwaarts krijg je met de Alpen te maken, een tocht naar het ‘dak’ van m’n Heart of Europe-tour. Als doorgang koos ik voor een ‘echte‘ beklimming:
de Simplon Pass.

Hulde aan het gehuurde VW-busje dat echt indruk maakte in de strijd tegen pittige stijgingspercentages.

De beloning kwam in de vorm van een wolkenvrij zicht op de hoogste Alpentoppen met daar zowaar nog wat restanten ‘eeuwige’ sneeuw.

26 Augustus. Vicenza is aan te fietsen. De gedachte aan een terrasje voor een echte espresso te verleidelijk om te weerstaan. Een beetje een gok, want anders dan het even verderop gelegen Verona weet ik goed beschouwd niks van dit Noord-Italiaanse stadje.

Het is zondag en dus is het op wat klokgelui na stil in het gelovige Vicenza. Zusters spoeden zich goedgeluimd in hun traditionele werkkleding naar de hoogmis. (zie foto)

Dichtbij het Teatro Olimpico vind ik het terrasje precies zoals me voor ogen stond. Naast mij spelt een strak in het pak gesneden man, die me aan de zanger van Triggerfinger doet denken, de Corriere della Sera. Ik bestel mijn espresso en geniet 1 euro en 20 cent lang van het kleine kopje Italiaanse delicatesse.

Ondertussen valt mijn oog op de aankondiging van een concert van Francesca Patane, nota bene op een steenworp afstand van waar ik me bevindt.

Vaak werd het geluk mij de voorbije weken toegeworpen, deze keer geeft de affiche onverbiddelijk als datum 14 september aan.
Waar ik dan ook ben, het zal niet in Vicenza zijn.
Ik slik met m’n laatste slokje espresso de teleurstelling weg, haal mijn fiets van het slot en vervolg de weg.

Alles went. Ook de hitte. Op de waarschijnlijk heetste dag van de Heart of Europe-tour verliet ik de Kroatische kuststreek voor een onverwacht mooie en lange tocht door het achterland.

 Het was een kwestie van gedoseerd fietsen. Wat betekent dat je de opdoemende hellingen nou eens een keertje niet als een wildeman neemt en onderweg vooral veel water drinkt.

Tip dus voor wie ook van plan is om Kroatie in de hoogzomer per fiets te doen: zorg dat je meerdere bidons met thermos-eigenschappen aan boord hebt (als jullie daar al niet zelf aan gedacht hebben).

Nog een tip: De siesta doorbrengen/de lunch nuttigen (visschotel!) in het “schilderachtige havenstadje Porec”. Ik kwoot hier een willekeurige reisgids, maar ik wil niet snobistisch doen, het IS een leuke lokatie. Zie foto hieronder.

Vanmiddag bezocht ik een van de twee culturele hoofdsteden van Europa: Maribor. Het is weekend, hartje zomervakantie, dus kom maar op!

Maar het is ook zondag in het overwegend gelovige Slovenie en dus kun je ondanks die prestigieuze titel vandaag een kanon afschieten in Maribor.

Ik geef toe: zo kort na de tiendaagse oorlog in voormalig Joegoslavie is dat een wat ongelukkige beeldspraak.

Maar los daarvan vallen vandaag in het snikhete Maribor meer dingen op. Zo herinner ik me dat Liverpool flink op de schop ging toen duidelijk werd dat het de culturele hoofdstad van Europa zou worden. Kennelijk heeft die titel aan prestige verloren. Want op een steenworp afstand van een festivalterrein ziet het visitekaartje van Europa er zo uit (foto boven). De VVVersie van dezelfde stad kiekte ik vanmiddag zo (foto onder).