Dit is het verhaal van Mark Hollis. Met een donderend geluid beklom hij met zijn band Talk Talk vanaf het eerste moment de hitlijsten. Eerst in de UK en vrij snel daarna ook in Nederland en de rest van de wereld. We kennen ze allemaal nog: It’s My Life, Such A Shame en Life’s What You Make It.
OVT: TALK TALK – MEESTERS VAN DE STILTE
Haalde in 1982 een 52ste plek in de UK.
De groep rond Hollis werd na het succesvolle album Colour of Spring beloond met een groot studiobudget om dat commerciële succes te evenaren of zelfs te overtreffen.
Veertien maanden na de start van de opnames zag Spirit of Eden het levenslicht. Een album dat marketingmensen tot zelfmoord zou drijven, aldus recensent Mark Cooper in Q.
De synthpopsound van de eerste platen was compleet verdwenen. Pop kan het haast niet meer genoemd worden, het was eerder een mix van jazz, klassiek, ambient en hooguit een scheutje modern rock.
Zwanenzang
Drie jaar na Spirit of Eden verscheen de zwanenzang van de band: Laughing Stock. Een zo mogelijk nog abstracter album dan zijn voorganger. Talk Talk combineerde de meest uiteenlopende invloeden, variërend van Erik Satie, Miles Davis, Nick Drake tot Neu!
Zanger Guy Garvey van Elbow zei bewonderend in een interview met The Guardian treffend: “The amazing thing about Talk Talk is that their early stuff was awful. I hope they’re remembered for Laughing Stock. Their song ‘New Grass’ will be played at my funeral; it’s the most beautiful song I’ve ever heard.” (bronbericht)
Hoewel de groep nooit officieel uit elkaar ging, verscheen in 1998 een solo-album van Mark Hollis, waarin hij de lijn van Laughing Stock nog verder doortrok, richting nóg meer stilte.
“I love sound.
And I love silence.
And in a way, I like silence more.”Mark Hollis (1998)
Daarna trok Hollis zich terug uit het publieke leven. Hij zei daarover in The Guardian:
“Ik kies voor mijn familie.
Misschien zijn anderen daartoe in staat, maar ik kan niet op tournee gaan en tegelijkertijd een goede vader zijn”
Hij trad in 2004 nog één keer in de openbaarheid (zie foto hierboven) om een prijs op te halen voor It’s My Life. Zijn laatste snipper muziek leverde Hollis in 2012 af met ARB Section 1, die is gebruikt in de televisieserie Boss.
Mark Hollis overleed in februari 2019 na een kort ziekbed op 64-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Voor zover ik kan nagaan, is dit hieronder één van de laatste foto’s waarop ook ene Derek Pike poseert met de Talk Talk-zanger.
Hij schrijft: “Ik ontmoette Mark tijdens een Ducati-motortocht en had geen idee dat hij van Talk Talk was tot onze laatste avond van het diner. Zo onopvallend en erg grappig met een droge humor die de meesten niet zouden waarderen (ik zeker wel!). We praatten onafgebroken over motorfietsen en zijn geliefde Ducati.”
