NasNico

It's in Dutch and about SOUND & VISION

De collagekunst van Miss AL

Sticky post

Veel is er op internet niet te vinden over Anna Louise Simpson alias Miss AL Simpson. Ze komt uit Schotland en maakt ‘traditionele collagekunst’. Het voorbeeld hieronder maakt deel uit van een omvangrijk overzicht van haar werk dat hier is te bekijken.

Anna-Louise Simpson is een autodidactische kunstenaar met studio′s in haar geboorteland Edinburgh en meer recentelijk Londen. Ze groeide op met het kijken naar oude zwart-witfilms en het tekenen van de modebladen die haar moeder kocht. Haar oma was een geweldige naaister en als gevolg daarvan had ze als kind prachtige op maat gemaakte kleding. Deze combinatie van kunst en mode is Anna Louise bijgebleven en heeft haar een passie voor vintage films en pin-ups gegeven.

Na vele bezoeken aan New York is Simpson zich meer gaan toeleggen op graffiti en spraypainting. Het resultaat is een gemengde mix van street art, mode en prachtige glamoureuze dames… die zo lijken weggelopen uit de videoclips van Roxy Music en Robert Palmer.

Time waits for no one (5)

De Tsjechische fotograaf Jan Langer, gespecialiseerd in documentaire- en portretfotografie, onderzoekt in zijn serie “Faces of Century” de onvermijdelijke veranderingen die optreden en zichtbaar worden als je ouder wordt. Als onderdeel van zijn grootschalige project bezocht de fotograaf ouderen die allemaal de kaap van 100 jaar zijn gepasseerd.

De serie bevat stuk voor stuk gepaarde foto′s van Tsjechische inwoners, die steeds een enorme tijdspanne beslaan. Elke reeks foto′s gaat vergezeld van een korte biografie van een persoon: een lijst van zijn vroegere en huidige woonplaatsen, hobby’s, status en levendige herinneringen.

“Ik vroeg me af wat er met de leeftijd verandert in een persoon en wat zo lang in de menselijke geest blijft. Bijvoorbeeld: Is een man alleen op hoge leeftijd en welke herinneringen blijven er aanwezig in het bewustzijn van een 100-jarige man?”

Een prachtige nepfoto uit 1932

Wie kent deze foto niet? Elf paar schoenen bungelden boven de skyline van New York City. Het is september 1932, de Grote Depressie was op haar hoogtepunt. Werkloosheid en onzekerheid waren voelbaar in de stad en de hele wereld. Maar op West 49th Street was een pijler van hoop in aanbouw: de art deco-wolkenkrabber die bekend zou worden als 30 Rockefeller Plaza.

Maar helaas. Nep is van alle tijden. Hier is niet de toevallige lunch van 11 bouwvakkers zonder hoogtevrees vastgelegd. De 11 zijn wel bouwvakkers, maar, schrijft de Washington Post, de foto is in scene gezet.

Foto door urcameras Licentie: CC PDM 1.0

De fotograaf zette de elf mannen zelf op de balk voor meerdere opnames – afbeeldingen die bedoeld waren als reclame voor het nieuwe gebouw. En de afgrond was minder diep dan hij lijkt.
Op andere foto′s die die dag zijn gemaakt, is te zien hoe de arbeiders voetballen, Amerikaanse vlaggen omhooghouden of doen alsof ze op de stalen balk slapen. complete artikel

‘Dutch wave’ op boekenlijst VS

Geloof het of niet, maar momenteel voeren twee Nederlandse auteurs de legendarische bestsellerlijst van The New York Times aan. In de categorie paperback non-fictie verkochten Bessel van der Kolk en Roxane van Iperen de afgelopen week in de Big Apple van Amerika de meeste boeken.

Van der Kolk voert de lijst aan met The Body Keeps the Score, een boek over trauma′s die sporen achterlaten in het lichaam. In het Nederlands kwam deze titel uit onder de naam Traumasporen.
Op plaats twee staat de vertaling van ′t Hooge Nest van Van Iperen. Dit boek, The Sisters of Auschwitz in het Engels, gaat over de twee vroegere bewoners van het huis waar de schrijfster zelf woont.

Auteursportret van Roxane van Iperen.
Met toestemming van © Jan Willem Kaldenbach

Ook nog de moeite van het vermelden waard is dat Carice van Houten en Halina Reijn bezig zijn met een verfilming van het boek. Van Iperen zelf werkt aan een vervolg op het boek, op basis van de brieven die ze er na de publicatie over heeft ontvangen. bronartikel

De dag dat de wereld brandde

Voor het geval je het twintig jaar geleden gemist hebt: de media stonden afgelopen weekend dus uitgebreid stil bij het moment dat kort na elkaar twee vliegtuigen zich in de World Trade Towers boorden. De gevolgen waren catastrofaal en iedereen hapte in ongeloof naar adem. Was dit het begin van de Derde Wereldoorlog.

Ik heb alle krantenbijlages niet gelezen. Om misverstanden te voorkomen: niet uit desinteresse, maar omdat alles van die dag – tot in de kleinste details – me nog zo helder voor de geest staat.

Op YouTube verscheen een paar dagen terug een geweldig gemonteerde compilatie van alle beelden van die dag in chronologische volgorde.
Het viel me op dat ik de meeste beelden wel kende, maar op deze manier gesorteerd die historische terreurdaad me toch weer naar de keel greep.

Voor wie die dag nog te jong was of zelfs nog niet geboren. Óf op 11 september 2001 met andere dingen bezig was; dit is een must-see:

Augustusdagen in Noorwegen

Ja, het was hier een hele maand stil. Inmiddels terug uit Noorwegen, dat in augustus – net als Nederland – een zeer wisselvallige zomermaand kende.
Het heeft me er niet van weerhouden om – net als bij klassieke zonovergoten vakanties – eindeloos veel foto′s te maken.

Met de kennis van nu zeg ik dat ik jullie in eerdere jaren wel eens vanaf deze plek heb verveeld met eindeloze postings over mijn zomertrips.
Ik beperk me nu tot één (foto)bericht:

8 item(s)

Meer foto′s staan op m′n server. Je kunt deze als diavoorstelling, als losse foto′s en in hoge resolutie bekijken en – vooruit – zelfs dównloaden.
Hierbij de gedeelde link naar die gallery.
Heb enig geduld, want er moet wel e.e.a. ingeladen worden.

Trap naar de hemel

Het is 1971 wanneer Jimmy Page en Robert Plant het nummer ‘Stairway to Heaven’ voor het vierde album van hun groep Led Zeppelin schrijven. Inmiddels vijftig jaar geleden. Wie is er niet mee groot geworden?

Je zou er niet je vingers aan moeten willen branden, maar het waren de Canadese zussen Ann & Nancy Wilson (inderdaad van de rockgroep Heart) die zich nota bene ten overstaan van Page & Plant, tijdens een gala-avond in het Kennedy Center ter ere van de heren waagden aan een cover, met ondersteuning van heel koor en orkest, en de zoon van de originele (en overleden) drummer.

De heren keken aanvankelijk was gereserveerd, maar zagen al snel in …….
…… dat het wel goed zat.

De vergiftiging van Navalny

Alweer ruim een jaar geleden: op 20 augustus 2020 werd Aleksej Navalny in Rusland op een vlucht van Tomsk naar Moskou onwel. Hij bleek vergiftigd te zijn bij zijn bezoek aan Tomsk in het kader van de regionale verkiezingen. Het vliegtuig maakte een noodlanding in Omsk waar hij werd opgenomen op de intensive care afdeling.

Na twee dagen werd Navalny overgebracht naar een ziekenhuis in Berlijn waar hij langzaam herstelde. Ardy Beld schreef een kroniek van de gebeurtenissen van die zomer en de periode sindsdien.

Foto: Mitya Aleshkovsky

Vrijheid voor Navalny is een boek waarin vooral Russische stemmen klinken. Inclusief die van de hoofdpersoon zelf, die nog tot augustus 2023 vastzit in strafkolonie nr. 2 in Pokrov. Na zijn hongerstaking dit voorjaar die hij eind april op advies van zijn dokter afbrak klinkt hij bewonderenswaardig opgewekt:

‘In feite is de gevangenis een ideale plek om een geluksgevoel te krijgen. Op korte termijn, maar toch. Je moet gewoon in staat zijn om jezelf een feestje te geven (…) Ik had besloten de zondag te vieren. Ik maak er gewoon een feestdag van. Het zit zo, ik houd echt van brood (…) En brood is belangrijk in de gevangenis, zonder brood raak je niet verzadigd. Dus ik heb extra de hele week geen brood genomen. Maar op zondagmorgen nam ik een heel brood, smeerde boter op een snee, zette koffie en genoot zo’n goddelijk, feestelijk ontbijt zoals ik het in vrijheid nog nooit had beleefd.’

COMPLETE ARTIKEL

Pagina 1 van 73

Gemaakt met WordPress & Ontwerp: Anders Norén