NasNico

It's in Dutch and about SOUND & VISION

Pagina 2 van 61

Bommen op het Bezuidenhout

We staan de komende tijd stil bij het feit dat we in Nederland al 75 jaar geen oorlog meer hebben meegemaakt. Ik prijs me gelukkig dat ik op het goede moment ben geboren. En huiver bij deze foto:

Bombardement van het Bezuidenhout, gezien vanuit Voorburg, vermoedelijk vanaf de Staringkade. Achter de spoordijk de Schenkkade hoek Laan van Nieuw Oost-Indië.

Het lijkt wel een photoshop maar deze foto van de wijk die ik als Hagenaar zo goed ken, is levensecht. Hij komt uit het Haags Gemeentearchief en ik mag ‘m met jullie delen.

Op maandagavond 2 maart herhaalt Omroep West de radio-documentaire over het bombardement op deze Haagse wijk. Door een fout in de opdracht die de vliegers hadden meegekregen, gooiden ze hun bommen niet boven het Haagse Bos uit, waar de Duitsers V2-lanceerinstallaties hadden opgesteld. In plaats daarvan vielen de bommen in de woonwijk het Bezuidenhout. De Haagse bevolking werd zwaar getroffen door het bombardement: ruim 550 mensen stierven.

De dag van de radio

In de dagen dat er nog geen TV was en al helemaal geen internet, stond elke avond overal nog de radio aan. Zoals op 30 oktober 1938, vandaag op de kop af 72 jaar geleden. Naar schatting zes miljoen Amerikanen luisterden die avond naar een muziekprogramma dat ruw werd onderbroken door een soort oerversie van CNN’s ‘Breaking News’.

‘Invasion from Mars’ was een idee van Orson Welles (toen 23). Het verhaal van het hoorspel gaat over een invasie van marsbewoners. De grap van Welles loopt onmiddellijk uit de hand: duizenden Amerikanen verlaten uit angst hun huizen. Mensen telefoneren naar kranten, CBS, het radiostation en de politie om te vragen wat ze moeten doen.
Het kostte dagen vooraleer de paniek verdween en iedereen weer tot rust kwam.

      Original 1938 Radio broadcast - The War of the Worlds

Welkom

Na ruim negen jaar gebruik te hebben gemaakt van het voortreffelijke ‘Blogolife’, was het tijd voor een nieuw ontwerp. Voor het vervolg ben ik uitgekomen bij ‘Lovecraft’, een gelukkig nog altijd simpel ontwerp dat niettemin rekening houdt met het feit dat we anno 2020 op allerlei manieren internetpagina′s bekijken. Vanaf de PC, tablet, telefoon en anderszins.

Vanaf nu zie je alles wat ik sinds 2012 hier heb gepost in een nieuwe vormgeving. Het ontwerp heet ‘Lovecraft’. En anders dan de naam van de bedenker doet vermoeden, komt Anders niet uit Noorwegen, maar uit Zweden. Proost!

Anders Norén

PS. Mochten jullie nog onregelmatigheden zien, geef die svp. aan me door.

Spreeuwen bij Veenwouden

Hart van Nederland zond deze week beelden uit van een uniek schouwspel, dat duizenden spreeuwen opvoerden boven de weidelanden van het Friese Veenwouden.

Vanaf een afstandje lijken de vogels zich te gedragen als één. Maar hoe kan het dat de vogels niet op elkaar klappen? Volgens het It Fryske Gea, de provinciale vereniging voor natuurbescherming in Friesland, ligt dat aan twee dingen. Ten eerste vliegen de spreeuwen allemaal zo’n 36 kilometer per uur. Want remmen of versnellen kost te veel energie.

Buurvogels
Dan zou het dus fout kunnen gaan in de bocht. Maar daarvoor hebben de slimme spreeuwen nóg iets bedacht. Iedere vogel houdt maximaal zeven buurvogels in de gaten en zorgen dat ze daar niet tegenaan vliegen. Als een paar spreeuwen van koers veranderen, dan verspreidt die beweging zich dus door de hele wolk.

Ik kies even niet voor de film die de redactie van Hart van Nederland van de ‘Noormannen’ doorgespeeld had gekregen, maar voor de film die Robert Jan Boonstra diezelfde avond naar YouTube uploadde. Dit is wat hij zag toen de avond viel in Feanwalder.

Het begin van de kleurenfotografie

Met de opkomst van fotografie in het midden van de late 19e eeuw begon langzaam de overgang van een literaire naar een meer op beeld gebaseerde traditie. Toen de cameras rond 1890 lichter en daarmee ook wendbaarder werden, groeide de mogelijkheden om van fotos meer artistieke beelden te maken. Een artikel over het vroege werk van Heinrich Kühn bevat een aantal verbluffende voorbeelden waarbij de Duitser met zijn fotos de schilderkunst evenaarde vanwege hun impressionistische schoonheid.

Kühn was de zoon van succesvolle handelaren. Hij werd geboren in Dresden en studeerde geneeskunde en wetenschap. Hij gaf zijn studies op om zich te concentreren op fotografie. Hij kon dit doen vanwege een toelage die hij van zijn vader had geërfd. Hij verhuisde naar Wenen en werd lid van de ‘Wiener Kleeblatt’, een foto vereniging met grote invloed.


Het waren de pioniersjaren van autochroom, het eerste procedé in de fotografie dat kleurenfotografie mogelijk maakte. En Kühn was er een meester in. Vanaf 1890 begon hij te werken aan het maken van zijn ‘totale kunst’-foto’s, waarbij hij zijn vrouw en kinderen vaak voor zijn camera liet optreden.

Christina in rood | Paradijsvogels Magazine

In Paradijsvogels Magazine aandacht voor het werk van Kühn’s generatiegenoot Mervyn O’Gorman die gebruik maakte van dezelfde ingewikkelde autochroom-techniek. Daarbij worden glazen platen gebruikt die je vervolgens insmeert met aardappelzetmeel. O’Gorman maakte op deze manier in 1913 prachtige foto’s van zijn dochter Christina, gekleed in kleurig rood tegen de achtergrond van het Britse landschap.

Omdat in de foto’s verder weinig te zien is wat het tijdperk aanduidt, krijgen de de beelden een bijzondere, tijdloze lading: ze zouden evengoed voor een vintage reportage gemaakt kunnen zijn voor een hedendaags tijdschrift.
bron

Als onze oceanen opdrogen

Tienduizenden jaren geleden konden onze voorouders van het Europese vasteland naar het Verenigd Koninkrijk lopen, van Siberië naar Alaska en van Australië naar de omliggende eilanden.

“Tijdens de laatste ijstijd lag veel water opgesloten als ijs op de polen van de planeet. Daardoor konden er landbruggen ontstaan,” legt wetenschapper James O’Donoghue uit op de site Welingelichte Kringen. “Toen de ijstijd eindigde kwamen ze door het opkomende water vast te zitten.”

In een gelikte remake van een veelbekeken NASA-video uit 2008 is te zien wat er gebeurt als dat water zich weer terugtrekt. Zo komt de langste bergketen op aarde tevoorschijn, die nu voor 90 procent onderwater ligt. “Ik vind het bijzonder dat deze animatie onthult dat de oceaanbodem net zo gevarieerd en interessant is als de continenten,” aldus O’Donoghue.

Westlandse kassenkunst

De Duitse fotograaf Tom Hegen is gespecialiseerd in luchtfotografie. Niet zo lang geleden vloog hij boven ons Westland om de fraai verlichte LED-kassen vast te leggen.

In een toelichting op zijn fotoserie staat: “Nederland is één van de grootste exporteurs van voedsel in de wereld, gemeten naar waarde. Het land staat op de tweede plaats na de Verenigde Staten, die 270 keer zijn landmassa heeft.

Onderzoekers experimenteren voortdurend met een manier om meer mensen te voeden met minder landgebruik. Met temperaturen boven de 20 graden, een constante luchtvochtigheid van ongeveer 80 procent in de glazen kassen en het gebruik van LED-verlichting voor een nauwkeurige teelt, is het mogelijk om het hele jaar door te produceren.”

Beatlefans bestelen Eleanor Rigby

Ik maakte deze foto van Eleanor Rigby in mei 2010, tijdens mijn bezoek aan Liverpool. De krant waar ze naar zit te kijken is in oktober vorig jaar gestolen, evenals de naamplaat bij de bronzen sculptuur, waarop stond: “Eleanor Rigby , dedicated to ‘All the lonely people…’. De gemeente Liverpool heeft laten weten dat de beschadigingen aan het beeld, een eerbetoon aan het legendarische nummer van The Beatles, zullen worden hersteld.

Anders dan de eenzame mevrouw Rigby die in oktober 1939 op 44-jarige leeftijd overleed, heeft haar bronzen beeltenis over aanloop nooit te klagen gehad. De vele Beatles-toeristen die de stad Liverpool nog altijd dagelijks overspoelen, maken vrijwel allemaal een eerbiedwaardige stop bij het bankje.

Eerste ontmoeting
De echte mevrouw Rigby krijgt ligt overigens te rusten op de begraafplaats naast St. Peters Church, waar John Lennon en Paul McCartney elkaar volgens de overlevering op 6 juli 1957 voor het eerst zouden hebben ontmoet.

Pagina 2 van 61

& Ontwerp: Anders Norén