NasNico

It's in Dutch and about SOUND & VISION

Zie de aarde veranderen

Smeltende ijskappen, terugtrekkende gletsjers, ontbossing, verstedelijking en de impact van bosbranden, het wordt allemaal heel helder gevisualiseerd in de Timelapse-functie van Google Earth. Het bedrijf heeft daarvoor 24 miljoen satellietbeelden, gemaakt tussen 1984 en 2020, gecompileerd.

Het kostte volgens de zoekgigant twee miljoen uur aan processing door duizenden machines in Google Cloud. Voor het project werkte Google samen met NASA, het Europese Copernicusprogramma en het Amerikaanse Landsat, ′s werelds langstlopende aardobservatie-programma.

Je kunt kunnen ook zelf een plek opgeven,  bijvoorbeeld je eigen omgeving, om te zien hoe die in veertig jaar tijd is veranderd. Google heeft elementen zoals wolken en schaduwen verwijderd en zo voor elke plek op aarde een duidelijke timelapse gecreëerd vanaf 1984.

3400 jaar oude stad ontdekt

Archeologen hebben in Egypte een stad met drie paleizen uit de tijd van de farao′s blootgelegd. De stad, waarschijnlijk de grootste van het oude Egypte, lag eeuwen ongezien onder het zand in de buurt van Luxor, niet ver van de beroemde Vallei der Koningen. Veel gebouwen en voorwerpen hebben de tand des tijds relatief goed doorstaan. De stad werd meer dan 3400 jaar geleden gebouwd tijdens de heerschappij van de machtige farao Amenhotep III.

Eerdere opgraving in de buurt van de nieuwe vindplaats.
©
Kyera Giannini (gebruikt met toestemming)

De opgravingen begonnen in september bij een zoektocht naar een tempel. Al snel werden in alle windrichtingen bakstenen constructies met bijna complete muren en kamers vol bijzonderheden ontdekt. Behalve dagelijkse gebruiksvoorwerpen als potten en ovens werden (delen van) standbeelden, ringen en scarabeeën gevonden.

,,De ontdekking van deze verloren stad is de op een na belangrijkste archeologische vondst sinds het graf van Toetanchamon”, zegt hoogleraar Egyptologie Betsy Brian van de Amerikaanse Johns Hopkins University in een enthousiaste eerste reactie. bronartikel

De romantiek van motels

Toen vliegreizen nog heel gewoon waren, was Amerika meer dan eens mijn reisdoel en waren goedkope motels mijn favoriete overnachtingsplaats. Het zal vast te maken hebben met al die filmscenes uit Hollywoodklassiekers, die zich afspelen in smoezelige motelkamers.
Ik deel deze romantische fascinatie kennelijk met fotograaf Mike Mandel. Het begon bij hem allemaal toen hij en z′n toenmalige vriendin Alison Woolpert ansichtkaarten begonnen te verzamelen van slonzige kleine motels. Uiteindelijk begon Mandel zelf foto′s te maken waarop hij de kijker meenam op een soort spookachtige tour door lang vervlogen jaren ’70 design en wegcultuur.

Deze foto′s hebben een duidelijk beklijvende en gloeiende, eenzame aantrekkingskracht die je gewoon niet kunt afschudden. Je kunt je voorstellen dat de kinderen van de vroege jaren 60 naar deze motels ontsnapten voor vakantie en kicks, maar nu zijn deze bestemmingen veranderd in plaatsen waar mensen heen gaan om geesten te worden.

CITAAT WIKIPEDIA

Muziek zonder instrumenten

Muziek zonder instrumenten. Dat klinkt ingewikkeld en dat is het in veel gevallen ook. Zoals blijkt uit de voorbeelden die R*C (voorheen Retecool) verzamelde.

Een brullende Formule1-motor waarmee je wel degelijk (héél hárd!) een verjaardagsliedje kunt laten horen. Ook apart: drummer Jorge Perez Gonzalez aka Patax die drumt op vrouwenbillen. Hier slechts een indirecte link omdat het natuurlijk heel fout/seksistisch is (maar in alle neutraliteit wel gewoon heel ‘knap’. Toch? 🙂

Knikkers
Blijft over het apparaat dat de mannen van Wintergatan hebben gebouwd (en weer aan het bouwen zijn).  Het is een nogal buitensporig muziekinstrument. Door aan de slinger van de Marble Machine te draaien, genereren 2000 marmeren knikkers een gezellig deuntje dat nogal doet denken aan het filmpje dat destijds standaard bij de installatiesoftware van je videokaart werd toegevoegd. bronartikel

De aarde spuwt vuur

Het gebied van de uitbarsting (eigen foto)

Een paar jaar geleden reed ik in de omgeving van vulkaan Fagradalsfjall, toen gelukkig nog in ruste. Maar het onwaarachtige maanlandschap maakte duidelijk dat het binnenste van Moeder Aarde hier al vaker aan de oppervlakte was gekomen. De tienduizenden grote en kleinere aardschokken die sinds 24 februari in de omgeving van Grindavik werden gevoeld, kondigden het naderende onheil al aan en op 19 maart was het dan eindelijk zo ver.

Allereerst waren het de vage foto′s die inwoners van de hoofdstad Reyjavik via Twitter en Instagram stuurden van een verre avondlucht die donkerrood kleurde.

https://twitter.com/IcelandicGooner/status/1373039501178773506

Daags daarna trokken tal van natuurliefhebbers met gasmaskers en hun drones naar het seismologisch hyperactieve gebied om beelden te maken van het schouwspel. En zij werden op hun wenken bediend. Het meest spectaculair zijn tot nu toe de beelden die de IJslandse dronepiloot Bjorn Steinbekk maakte.

Dronepiloot Bjorn Steinbekk heeft één van de gevaarlijkste FPV-video′s gepost die we ooit hebben gezien. Hij manoeuvreert zijn drone nabij de uitgebarsten Fagradalsfjall-vulkaan en brengt kokende lava en kleine fonteinen van vuur in beeld. Het is een indrukwekkend en zenuwslopend staaltje vliegwerk. In de video zien we dat de drone over woeste vlakten vliegt waar een spoor van kokende lava ons brengt naar de mond van de vulkaan. De drone komt precies tussen twee hete lavabollen in die het vliegtuig hadden kunnen vernietigen. Het levert prachtige beelden op, maar het had ook heel erg mis kunnen gaan.

 

Fragment uit artikel drones.nl

Dakloos paar krijgt makeover

Rosalyn Ferrer en Rommel Basco zijn een dakloos Filipijns stel van in de vijftig en ondanks alle ontberingen al 24 jaar samen. Ondanks dat ze al die jaren samen zijn en samen ook zes kinderen hadden, zijn Roselyn & Rommel niet officieel getrouwd, omdat ze dat natuurlijk niet kunnen betalen.

Al 24 jaar samen

Richard Strandz, een man die een kapsalon heeft niet ver van waar Rosalyn en Rommel tussen het vuilnis rondscharrelen, merkte het paar op en besloot hen niet alleen een make-over te geven, maar ook mee te helpen met het organiseren van een bruiloft voor de twee! Met een prachtige fotogalerij als resultaat.

Aminga is nog niet vergeten

Het was een gruwelijk ongeluk waarbij in augustus 2017 een meisje van nog maar 9 jaar oud om het leven kwam. Aminga heette ze. Ook haar vader overleefde de klap niet toen ze in een viaduct onder de Groningse Van Iddekingeweg door een auto werden geschept.

Het ongeluk maakte destijds een diepe indruk. Op initiatief van de geschokte buurtbewoners werd er een afbeelding van Aminga gespoten op één van de wanden van het viaduct, met daarbij de jaartallen die haar jonge leven markeerden: 18-11-2007 / 22-08-2017

Het werk werd gemaakt door Michel Velt en Wessel de Zeeuw. Beiden zijn verbaasd dat de afbeelding al zo lang bestaat, heel anders dan de meeste graffiti. ‘Ik had gedacht dat het na twee maanden wel overgespoten zou zijn’, zegt Velt. Dat geldt ook voor De Zeeuw: ‘De afbeelding bestaat nu al bijna drie jaar. Het is wel mooi om te zien dat er zo mee wordt omgegaan.’

Behouden
Dat er voorzichtig wordt omgesprongen met het schilderstuk is ook de bouwers aan de ringweg niet ontgaan. ‘Mensen uit de omgeving respecteren de afbeelding’, zegt woordvoerder Bert Kramer van aannemerscombinatie Herepoort. ‘Als iedereen dat doet, wie zijn wij dan om het zomaar weg te halen? We hebben ook gesproken met de moeder van het meisje en die was blij verrast dat de schildering behouden blijft.’
Bij de werkzaamheden aan het viaduct is de wandtekening met de beeltenis van Amiga helemaal afgetimmerd met hout, terwijl de rest van de muur wordt schoongespoten. Daarna wordt het schilderstuk voorzien van een beschermende transparante coating. bronartikel

Dat was toen: Live in concert

Voor de artiesten is een concert-loos jaar natuurlijk een ramp; voor de fans een drama. Veel kan vanuit huis, maar de beleving van een live-concert komt niet over via je computerscherm of TV.
Eén uitzondering wil ik hierbij overigens wel aanhalen: de DVD ‘Stop Making Sense‘ (Talking Heads, 1984) is wat mij betreft nog altijd dé klassieke concertfilm.

David Byrne, de legendarische frontman van de Talking Heads, streek in 2018 met zijn American Utopia-tour neer op Broadway. Byrne, eind zestig inmiddels, had het zo eenvoudig aan kunnen pakken. Een paar nummers van zijn meest recente plaat, wat Talking Heads-favorieten, en wachten tot de boekingen binnenstromen. Maar nee, hij koos opnieuw voor een tot in de puntjes gechoreografeerde show.

David Byrne laat alle leden van zijn begeleidingsband rondlopen op het podium (geen drumstellen of versterkers te zien), met duizelingwekkend effect. Percussionisten cirkelen om hem heen, achtergrondzangers dansen rond.


Regisseur Spike Lee zet de camera lekker dicht op het schouwspel. Al die jaren nadat Byrne met de Talking Heads-registratie Stop Making Sense de lat onmogelijk hoog legde, stijgt hij met American Utopia opnieuw tot duizelingwekkende hoogten. bronbericht

Pagina 2 van 71

Gemaakt met WordPress & Ontwerp: Anders Norén