Categorie: In Beeld Pagina 27 van 31

Tot ergenis van onze nationale taalbewaker Kees van Kooten werd ‘selfie’ verkozen tot hét woord van 2013. Op Joop.nl is een artikel gewijd aan de waarschijnlijk allereerste egofoto die ooit iemand van zichzelf nam. Het was de Amerikaan Robert Cornelius, zoon van Nederlandse immigranten, die in 1839 een foto maakte die algemeen wordt beschouwd als het oudste zelfportret met een camera.

In de zomer van 1839 vond de Fransman Daguerre de fotografie uit. Dat nieuws bereikte op 10 september de Verenigde Staten. Meteen gingen chemici en uitvinders aan de slag om deze spectaculaire uitvinding te reproduceren.

Onder hen bevond zich ook Robert Cornelius. Hij maakte in oktober of november een zelfportret dat in de vergetelheid raakte en pas in 1975 opdook.
Opvallend trouwens hoe eigentijds, hoe modern Cornelius er op deze 174 jaar oude foto uit ziet.

Op de achterzijde staat: “The first light picture ever taken. 1839.” Bijna twee eeuwen later raast de foto plots via de sociale media de wereld over als het historische startpunt voor de laatste internethype.

Hij kwam even snel voorbij op Retecool. Gelukkig gevangen en veel kouder kan eigenlijk ook niet. De korte animatiefilm werd twee jaar geleden gemaakt door Paul-Emile Boucher, Remy Dupont, Benjamin Flouw, Mickaël Riciotti en Alexander Toufaili en gaat over een kind dat ver van zijn dorp moet zien te overleven. ‘Tuurngait’ is inmiddels met bezweken onder de internationale filmprijzen.

Instagram is een mooi platform voor innovatieve artiesten als grafisch ontwerper Javier Perez. Hij kijkt gewoon op een andere manier naar alledaagse attributen dan wij gewone stervelingen. Of het nou gaat om een tang of een simpele paperclip. Op deze site vind ik een korte Engelstalige uitleg bij het werk van de Ecuadoriaan.
Ik zet Google Translate aan het werk en krijg dit resultaat:

Vanuit een stilleven van de longen naar avonturen in spaghetti regen. Door middel van slechts een paar snelle pennenstreken, transformeert Perez alledaagse dingen in levendige en expressieve kunstwerken.”

Ik vond het al behoorlijk spectaculair vanuit het kleine zijraampje van het Air New Zealand toestel waarmee ik naar Queenstown vloog. En bedacht me toen inderdaad hoe spectaculair het zicht voor de piloot vanuit de cockpit moest zijn. Welnu, een dikke twintig jaar later kunnen we allemaal naast de piloot plaats nemen en de beelden vanuit de cockpit in HD-kwaliteit bekijken. Enjoy your flight.

Ik verwijs graag naar bronberichten. Zoals ik jaren achtereen verwees naar fotomateriaal dat ik maakte in Rusland. Maar dat was toen (t/m 2010) en dit is nu.

Whitelinefirm publiceert een prachtige serie, allemaal gemaakt op het Russische platteland waar het leven al eeuwen stil staat, ver van het mondaine Moskou.
Over de herkomst van deze foto hierboven vind ik geen aanknopingspunten. Dus kan ik slechts naar hier verwijzen.

Fotografie heeft zijn magie definitief verloren.  Een camera is niet meer nodig. We kieken er tegenwoordig op los met onze iPads en smartphones. Even terug naar 1877, precies 125 jaar geleden. De firma Kodak lanceerde toen het eerste commerciële fototoestel.

De Kodak 1 bestond uit niet veel meer dan een doos met een kleine lens en een opwindbare sluiter. Die kostte rond 1888 rond de 25 dollar. Fotograferen was daarmee alleen maar weggelegd voor rijke patsers.
Hier een aardig overzicht van de eerste foto-probeersels uit die tijd.

Als je amateurfilmpjes uit Rusland tegenkomt op internet gaat het heel vaak om zatlappen die zich hebben laten vollopen met goedkope Wodka en vervolgens op straat halsbrekende toeren uithalen.

Maar er is in de straten van de voormalige Sovjet Unie meer te zien. Zoals hier in Kiev. Bij gebrek aan geld voor een sportschool is een hoekje van het stadspark ingericht voor iedereen die er het strakke lijf in vorm wil houden.

Misschien komt ie nog. De zinderende zomer van 2013. Daar hoort natuurlijk muziek bij. Anders dan de platenmaatschappijen en radiostations vind ik ‘Soul Killer’ van The Ting Tings de ultieme soundtrack bij deze uitblijvende zomer.

Vreemd genoeg is het nummer alleen in Frankrijk als single uitgebracht en daar hopeloos geflopt. Bizar! Bij gebrek aan een zinderende zomer ben ik op zoek gegaan naar beelden op internet en heb die gemixt met Soul Killing, dat vage herinneringen oproept aan de Wordy Rappinghood van de Tom Tom Club.