Als je dacht dat een onweersbui bestond uit een beetje regen, wat gerommel in de verte en een klagende buurman die zuchtend zijn barbecue de schuur in sleept, dan hebben ze in de Amerikaanse staat Nebraska toch echt een andere kijk op slecht weer.
Daar trok vorige week namelijk de ‘Sidney Nebraska Supercell’ voorbij. Het was een gigantische supercel die over het open landschap trok. Niet zomaar een regenwolk, maar een complete muur van duisternis die komt aanrollen.
Door de extreme wind werden enorme hoeveelheden stof en aarde de lucht in geblazen. Daardoor lijkt de storm nog groter en dreigender dan hij al was. Het resultaat is een tafereel dat zo uit een Hollywood-rampenfilm lijkt te komen.
Alles was ongewoon aan vrijdag 26 juni in Nederland. Zelfs in Den Haag aan de koele Noordzee steeg de temperatuur in de loop van de middag naar 36 graden Celcius. Laat ik niet uitwijden over hoe ongebruikelijk dat is en waar dat door komt, want daar is genoeg over gezegd en geschreven.
Wat MIJ opviel waren de toenemende activiteiten in de lucht. Het was nog broeierig warm en er stond geen zuchtje wind, maar hevig onweer was op komst. Wij hebben onze weer-‘apps’, maar onze gevleugelde vrienden boven ons niet en toch voelden zij kennelijk feilloos aan dat er noodweer op komst was. Nooit eerder zag ik ze in deze aantallen vanuit mijn keukenraam en vooral: niet eerder zag ik zóveel onrust in de lucht.
Op woensdagochtend 29 april brak er een grote natuurbrand uit op het militaire oefenterrein in ’t Harde op de Veluwe. Op satellietbeelden was te zien dat de rook tot helemaal in Engeland was waar te nemen.
Ook in Den Haag – op 115 kilometer van de brandhaard! – begon de lucht in de middag langzaam te betrekken (foto links) en was de brandlucht goed te ruiken. Aan het begin van de avond was de lucht weer helemaal opgeklaard (foto rechts). In totaal is bij de brand 427 hectare aan natuurgebied verloren gegaan.
Karlo Lovrenščak is een Kroatisch ontwerper en digitaal kunstenaar. Met zijn achtergrond in film en fotografie maakt hij gebruik van geavanceerde AI-generatieve tools (zoals Midjourney en Kling) om sfeervolle covers, korte reels en mode-editorials te maken.
Op Design You Trust een wat zweverig verhaal over Karlo’s werk. Dat kun je lezen, maar je kunt je ook – net als ik – gewoon vergapen aan wat voorbeelden van zijn werk. Hier
Terwijl beelden van de Amerikaanse missie van Artemis II rondgaan, met de aarde als betoverende blauwe bol, dreigt dezelfde natie die dit voor elkaar kreeg op aarde een hele beschaving van de kaart te vegen. Donald Trump formuleerde het onlangs zonder omwegen: de complete beschaving van Iran zou binnen een nacht kunnen verdwijnen.
Sargasso zegt daarover: “Dat contrast vraagt nauwelijks interpretatie. Boven ons hoofd cirkelt een ruimtevaartprogramma dat ons laat voelen hoe klein en kwetsbaar de aarde is. Het soort beelden dat traditioneel leidt tot reflectie, tot besef van onderlinge afhankelijkheid en dat we die fragiele planeet moeten beschermen.
NASA-astronaut en Artemis II-commandant Reid Wiseman kijkt uit een van de hoofdramen van de Orion-ruimtevaartuig en kijkt terug naar de aarde, terwijl de bemanning richting de maan reist.
Op hetzelfde moment wordt op aarde gesproken in termen die precies het tegenovergestelde impliceren. Niet kwetsbaarheid, maar hoe te vernietigen. Niet verbondenheid, maar het idee dat een complete samenleving als strategische variabele kan worden uitgeschakeld.” bron
Het was live via YouTube te volgen en dus zat ik in de nacht van vrijdag op zaterdag klaar voor het optreden van het Nederlandse hardcorefenomeen Joost Klein op de 25ste editie van het legendarische festival Coachella.
De Volkskrant schrijft: “Was het een hallucinatie in de woestijn bij het festival Coachella? Of is het echt gebeurd en zong een volle podiumtent mee met de hardcoreklassiekers van Joost Klein, op het belangrijkste popfestival van de Verenigde Staten? En echt: in het Néderlands?
Hartjes van Brazilië tot Australië Op de livestream van Coachella was te zien hoe fans vanuit de hele wereld Joost volgden. Via het chatscherm op YouTube werden duizenden hartjes gedeeld, vanuit Nederland, Australië, Brazilië en Mexico. Joost (28), opgegroeid in het Friese dorp Britsum, is een internationaal fenomeen geworden, vooral na zijn deelname aan het Songfestival van 2024, dat uitliep op een drama. Maar die rel én de muziek van Joost gingen daarna wel de wereld over. Hij bouwde een internationale fanbase op. Zijn nummer Friesenjung is met bijna 240 miljoen streams alleen al op Spotify uitgegroeid tot een serieuze wereldhit.
Zijn optreden op het Californische festival moest voor hem een hoogtepunt in zijn carrière worden. Vooruitlopend op zijn concert had hij de single Coachella uitgebracht, waarmee hij en zijn internationale fans voorpret konden beleven. En zaterdagochtend vroeg, Nederlandse tijd, kon ook die track worden meegerapt: ‘Mijn vader heette Hans en mijn moeder die heet Ella/Hun zoon die heet Joost en die staat nu op Coachella.’ complete artikel
De Amerikaanse YouTuber Jeremy, die zichzelf daar JeremyXplores noemt trekt aandacht met video’s van avontuurlijke en soms ronduit gevaarlijke expedities. De meeste kijkers trekt hij met verslagen van tochten naar verlaten gebouwen of afgelegen locaties.
Voor de video “I went to Ukraine… With NO plan”, reisde Jeremy vorig jaar naar het land dat nog volop in oorlog is. Zijn verslag is inmiddels meer dan een miljoen keer bekeken. Is het journalistiek of louter door clickbaits & likes gedreven sensatiezucht?
In zijn uitleg bij de video schrijft Jeremy:
Met de hulp van Nataliia, een lokale gids die ik op het laatste moment via Instagram vond, zag ik de cultuur, geschiedenis en veerkracht van een stad die weigert gebroken te worden.
Deze reis brengt me dichter bij het front. Dichter bij het oorlogsgebied. Dichter bij de verhalen die zelden verteld worden.
Deze video gaat niet alleen over de Oekraïne-oorlog… het gaat over leven, overleven en de verhalen van degenen die de geschiedenis in realtime meemaken.
Als liefhebber van hoogbouw zit ik met direct zicht op de nu nog bescheiden Haagse skyline op de eerste rij. En volg ik met interesse berichten over de enorme behoefte aan extra woningen in een stad waar nauwelijks ruimte is. Voor oplossingen móet je dus wel de lucht in, zoals ook blijkt uit de nieuwste plannen.
Den Haag krijgt mogelijk twee van de hoogste woontorens van Nederland. Projectontwikkelaar Nanne de Ru heeft plannen gepresenteerd voor wolkenkrabbers van 230 meter. Dat is vijftien meter hoger dan de huidige recordhouder, de Rotterdamse Zalmhaventoren.
Op naar 230 meter! De hoogte van de torens staat nog niet vast. In eerdere afspraken met de gemeente is sprake van 180 meter. Maar 230 meter heeft de voorkeur van De Ru, de projectontwikkelaar en architect van het project. ‘Een fundering voor een toren van 180 meter kan ook een toren van 230 meter dragen’, aldus De Ru. Bij meer hoogtemeters kunnen er op hetzelfde oppervlak meer woningen worden gebouwd. Dat maakt de bouw rendabeler. Het laatste woord is aan de nieuwe Haagse gemeenteraad, waar de partij van Richard de Mos (Hart voor Den Haag) na een verpletterende verkiezingsoverwinning nu de lakens uitdeelt.
De bescheiden skyline, regenachtige dag in Den Haag.
