In de greep van Laura Mvula

Het overkomt me eens in de – pakweg – vijf jaar dat ik op nieuwe muziek stuit alsof ik een goudader raak. Ik had het ooit met de debuut-elpee van Whitney Houston (1985) en zeker met ‘The Living Road’ van Lhasa de Sela (2003).

Mag of moet ik ‘Sing To The Moon’
daar nu al aan toevoegen?

Dit schreef ik begin maart 2013 en er is geen reden die woorden negen maanden later terug te nemen. In de worsteling om te komen tot de (wat mij betreft) mooiste nieuwe muziek kwam ik uiteindelijk toch weer uit op Laura Mvula als numero uno.