Ondertussen in Visaginas

EuropasParkVreemde plekken bezocht vandaag. Een bos dat volgens berekeningen van het Frans Nationaal Geografisch Instituut op een lengtegraad van 25° 19′ en een breedtegraad van 50° 54′ ligt en daarmee precies het middelpunt van Europa zou zijn. Ik heb het niet nagemeten, maar het lijkt me kras.

Hoe dan ook: Soms verscholen achter bomen duiken in dit bos steeds meer werken van kunstenaars uit de hele wereld op die elk op hun eigen manier proberen tot uitdrukking te brengen wat Europa en het middelpunt voor hen betekent.

VisaginasNog vreemder is Visaginas, de jongste stad van Litouwen op nog geen 20 kilometer van grens met Wit-Rusland. De meeste van de ongeveer 30.000 inwoners zijn Russen die hier in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw naartoe gehaald werden om in de nabijgelegen kerncentrale te komen werken.

De hoofdstraat Taikos prospektas doet denken aan een mondaine boulevard in Moskou en dit voortreffelijke voorbeeld van Russische sociale stadsplanning valt in de landelijke omgeving van Oost-Litouwen eerlijk gezegd nogal uit de toon.

Omdat de kerncentrale in 1974 volgens hetzelfde ontwerp als dat van Tjernobyl werd gebouwd moesten de twee kernreactoren worden ontmanteld als eis aan Litouwen om te mogen toetreden tot de Europese Unie.

Ghosttown
Een deel van de Russische gelukszoekers keerden gedesillusioneerd terug naar hun kansarme vaderland. De meesten gaven ondanks de sluiting van de kerncentrale  de voorkeur aan een onzekere toekomst in Litouwen, maar wisten niet te voorkomen dat het ooit zo prestigieus opgezette Visaginas veranderde in iets dat vanmiddag op mij overkwam als een nucleaire ghosttown.