Ik heb het al eerder opgemerkt. De mooiste televisie zie je niet op TV, maar vind je op internet. Op Vimeo bijvoorbeeld kun je kijken naar de korte documentaire Everything is Incredible van Tyler Bastian en Cameron Trejo.
Bastian en Trejo volgen hierin Agustín uit Siguatepeque (Honduras). Ondanks zijn handicap – hij heeft als kind polio gehad – blijft Agustín zijn grote droom nastreven. Hij moet en zal zijn eigen helikopter bouwen. En daarin toont hij zich enorm vasthoudend gezien het feit dat hij er al sinds 1958 mee bezig is en er nog altijd aan bouwt. Het ontroerende portret van een doorzetter.
Ja, fijn gefietst. Alleen maar mooi weer. Lekker gegeten en tóch nog afgevallen. Relaxt gezwommen als het te warm was. Veel gefotografeerd en eindelijk weer eens de tijd om alle muziek van de laatste maanden te beluisteren. Het was something like Olivia en wordt het ooit nog beter?
Niet teveel mijmeren. Gelukkig heb ik de foto′s nog. Dit zijn de herinneringen.
Het blijft maar zomeren aan Lago Maggiore. Maar dat was alweer maandag jl. Van daaruit noordwaarts krijg je met de Alpen te maken, een tocht naar het ‘dak’ van m’n Heart of Europe-tour. Als doorgang koos ik voor een ‘echte‘ beklimming:
de Simplon Pass.
Hulde aan het gehuurde VW-busje dat echt indruk maakte in de strijd tegen pittige stijgingspercentages.
De beloning kwam in de vorm van een wolkenvrij zicht op de hoogste Alpentoppen met daar zowaar nog wat restanten ‘eeuwige’ sneeuw.
26 Augustus. Vicenza is aan te fietsen. De gedachte aan een terrasje voor een echte espresso te verleidelijk om te weerstaan. Een beetje een gok, want anders dan het even verderop gelegen Verona weet ik goed beschouwd niks van dit Noord-Italiaanse stadje.
Het is zondag en dus is het op wat klokgelui na stil in het gelovige Vicenza. Zusters spoeden zich goedgeluimd in hun traditionele werkkleding naar de hoogmis. (zie foto)
Dichtbij het Teatro Olimpico vind ik het terrasje precies zoals me voor ogen stond. Naast mij spelt een strak in het pak gesneden man, die me aan de zanger van Triggerfinger doet denken, de Corriere della Sera. Ik bestel mijn espresso en geniet 1 euro en 20 cent lang van het kleine kopje Italiaanse delicatesse.
Ondertussen valt mijn oog op de aankondiging van een concert van Francesca Patane, nota bene op een steenworp afstand van waar ik me bevindt.
Vaak werd het geluk mij de voorbije weken toegeworpen, deze keer geeft de affiche onverbiddelijk als datum 14 september aan.
Waar ik dan ook ben, het zal niet in Vicenza zijn.
Ik slik met m’n laatste slokje espresso de teleurstelling weg, haal mijn fiets van het slot en vervolg de weg.
Alles went. Ook de hitte. Op de waarschijnlijk heetste dag van de Heart of Europe-tour verliet ik de Kroatische kuststreek voor een onverwacht mooie en lange tocht door het achterland.
Het was een kwestie van gedoseerd fietsen. Wat betekent dat je de opdoemende hellingen nou eens een keertje niet als een wildeman neemt en onderweg vooral veel water drinkt.
Tip dus voor wie ook van plan is om Kroatie in de hoogzomer per fiets te doen: zorg dat je meerdere bidons met thermos-eigenschappen aan boord hebt (als jullie daar al niet zelf aan gedacht hebben).
Nog een tip: De siesta doorbrengen/de lunch nuttigen (visschotel!) in het “schilderachtige havenstadje Porec”. Ik kwoot hier een willekeurige reisgids, maar ik wil niet snobistisch doen, het IS een leuke lokatie. Zie foto hieronder.
Vanmiddag bezocht ik een van de twee culturele hoofdsteden van Europa: Maribor. Het is weekend, hartje zomervakantie, dus kom maar op!
Maar het is ook zondag in het overwegend gelovige Slovenie en dus kun je ondanks die prestigieuze titel vandaag een kanon afschieten in Maribor.
Ik geef toe: zo kort na de tiendaagse oorlog in voormalig Joegoslavie is dat een wat ongelukkige beeldspraak.
Vanuit mijn plaatselijke internetcafe (zie foto rechts) weer even een teken van leven. Oke, ik zit nog steeds in Hongarije. Je kunt dus vaststellen dat de ‘vaart’ er een beetje uit is in mijn ‘ Heart of Europe’ Tour, maar dat heeft meerdere goede redenen.
Want in Felsopahok heerst superieur zomerweer, je kunt er fantastische fietstochten in de omgeving maken, de plaatselijke vis (fogas) is erg lekker en – niet onbelangrijk: ik heb geen haast.
In Felsopahok gebeurde gisteren eigenlijk helemaal niks. In het nabijgelegen Balatonmeer ging aan het eind van de dag zoals altijd de zon weer onder.
Aan het begin van mijn trip (in Groningen), hoorde ik iemand zeggen dat ie nooit de camera pakt bij mooie zonsondergangen. Zonder naar een reden daarvoor te vragen, vermoedde ik het antwoord al: te gemakkelijk. En eigenlijk is dat ook zo. Maar ik neig nu toch maar even naar een luie foto. Dus:
Het resultaat van m’n poging daartoe, ziet er ongecomprimeerd wel spannend uit, moet ik bekennen. Alleen vergt het posten van de originele foto teveel tijd als dat via de lokale internetboer hier in Felsopahok moet. Dus nu maar even in slechts het formaat dat nog nét gaat. – Gepost via BlogPress vanaf m’n iPad
Op mijn Heart of Europe-tour ben ik inmiddels aangekomen in Hongarije. Vandaag op de fiets naar Budapest. Ik was er voor gewaarschuwd. Het traject was niet lang, de route niet ingewikkeld maar het terrein wel erg bergachtig. Het was de opoffering waard.
Het zomerse weer zal er zeker toe hebben bijgedragen dat Budapest vandaag zo goed beviel. Wat een hippe stad!! En in tegenstelling tot wat er in reisgidsen wordt beweerd is de stad ideaal om per fiets te verkennen.
Het fotomateriaal moet ik nog even goed bekijken. Ik speel daarom in deze posting maar even op zeker met deze ‘ansichtkarte’ van het historische parlementsgebouw.
