De Tsjechische fotograaf Jan Langer, gespecialiseerd in documentaire- en portretfotografie, onderzoekt in zijn serie “Faces of Century” de onvermijdelijke veranderingen die optreden en zichtbaar worden als je ouder wordt. Als onderdeel van zijn grootschalige project bezocht de fotograaf ouderen die allemaal de kaap van 100 jaar zijn gepasseerd.
De serie bevat stuk voor stuk gepaarde foto′s van Tsjechische inwoners, die steeds een enorme tijdspanne beslaan. Elke reeks foto′s gaat vergezeld van een korte biografie van een persoon: een lijst van zijn vroegere en huidige woonplaatsen, hobby’s, status en levendige herinneringen.
“Ik vroeg me af wat er met de leeftijd verandert in een persoon en wat zo lang in de menselijke geest blijft. Bijvoorbeeld: Is een man alleen op hoge leeftijd en welke herinneringen blijven er aanwezig in het bewustzijn van een 100-jarige man?”
Wie kent deze foto niet? Elf paar schoenen bungelden boven de skyline van New York City. Het is september 1932, de Grote Depressie was op haar hoogtepunt. Werkloosheid en onzekerheid waren voelbaar in de stad en de hele wereld. Maar op West 49th Street was een pijler van hoop in aanbouw: de art deco-wolkenkrabber die bekend zou worden als 30 Rockefeller Plaza.
Maar helaas. Nep is van alle tijden. Hier is niet de toevallige lunch van 11 bouwvakkers zonder hoogtevrees vastgelegd. De 11 zijn wel bouwvakkers, maar, schrijft de Washington Post, de foto is in scene gezet.
De fotograaf zette de elf mannen zelf op de balk voor meerdere opnames – afbeeldingen die bedoeld waren als reclame voor het nieuwe gebouw. En de afgrond was minder diep dan hij lijkt.
Op andere foto′s die die dag zijn gemaakt, is te zien hoe de arbeiders voetballen, Amerikaanse vlaggen omhooghouden of doen alsof ze op de stalen balk slapen. complete artikel
Geloof het of niet, maar momenteel voeren twee Nederlandse auteurs de legendarische bestsellerlijst van The New York Times aan. In de categorie paperback non-fictie verkochten Bessel van der Kolk en Roxane van Iperen de afgelopen week in de Big Apple van Amerika de meeste boeken.
Van der Kolk voert de lijst aan met The Body Keeps the Score, een boek over trauma′s die sporen achterlaten in het lichaam. In het Nederlands kwam deze titel uit onder de naam Traumasporen.
Op plaats twee staat de vertaling van ′t Hooge Nest van Van Iperen. Dit boek, The Sisters of Auschwitz in het Engels, gaat over de twee vroegere bewoners van het huis waar de schrijfster zelf woont.
Met toestemming van © Jan Willem Kaldenbach
Ook nog de moeite van het vermelden waard is dat Carice van Houten en Halina Reijn bezig zijn met een verfilming van het boek. Van Iperen zelf werkt aan een vervolg op het boek, op basis van de brieven die ze er na de publicatie over heeft ontvangen. bronartikel
Ja, het was hier een hele maand stil. Inmiddels terug uit Noorwegen, dat in augustus – net als Nederland – een zeer wisselvallige zomermaand kende.
Het heeft me er niet van weerhouden om – net als bij klassieke zonovergoten vakanties – eindeloos veel foto′s te maken.
Met de kennis van nu zeg ik dat ik jullie in eerdere jaren wel eens vanaf deze plek heb verveeld met eindeloze postings over mijn zomertrips.
Ik beperk me nu tot één (foto)bericht:
Meer foto′s staan op m′n server. Je kunt deze als diavoorstelling, als losse foto′s en in hoge resolutie bekijken en – vooruit – zelfs dównloaden.
Hierbij de gedeelde link naar die gallery.
Heb enig geduld, want er moet wel e.e.a. ingeladen worden.
Kort nadat Lana del Rey zich waagde aan Joni Mitchell′s ‘For Free’ verschijnt nu de nieuwe CD van maestro David Crosby.
Hij vernoemde zijn album zelfs naar datzelfde iconische nummer en kiest voor een duetvorm samen met Sarah Jarosz.
Beetje kippenvel wel, maar de haren gaan pas echt recht staan bij het origineel.
Ik heb vanavond even licht moeten huilen (excuus) bij het zien van deze mooi – en in kleur – bewaard gebleven aflevering van de legendarische
‘Dick Cavett Show’ waarin Joni live zingt.
Zelfs Nieuwsuur besteedde ruim aandacht aan het halve eeuw geleden verschenen album ‘Blue’ van diezelfde Joni Mitchell.
Alle liefhebbers van vijftig jaar en jonger die haar om onduidelijke reden nog niet kennen, kunnen het programma hier terug zien.
Ach ja. De jaren 90. De tijd dat MTV nog leuke videoclips uitzond tussen de commercials. Die zijn allemaal op Youtube nog wel terug te vinden, maar omdat ze al zo’n jaartje of 25 of nóg ouder zijn, zien die er allemaal gewoon niet meer uit. Heeft er natuurlijk ook mee te maken dat onze verwende oogjes inmiddels gewend zijn aan 4K of een Oled scherm.
Het Russische Youtube kanaal Ritsa TV is bezig om de beste videoclips uit de jaren 90 zowel in beeld als in geluid digitaal te remasteren. Hulde voor dit initiatief.
Bijgaand een voorbeeld van een Hollandse discostamper die ooit ‘viraal’ ging ver voor dat woord bestond. En zo ook Rusland bereikte.