NasNico

It's in Dutch and about SOUND & VISION

Ondertussen in Visaginas

EuropasParkVreemde plekken bezocht vandaag. Een bos dat volgens berekeningen van het Frans Nationaal Geografisch Instituut op een lengtegraad van 25° 19′ en een breedtegraad van 50° 54′ ligt en daarmee precies het middelpunt van Europa zou zijn. Ik heb het niet nagemeten, maar het lijkt me kras.

Hoe dan ook: Soms verscholen achter bomen duiken in dit bos steeds meer werken van kunstenaars uit de hele wereld op die elk op hun eigen manier proberen tot uitdrukking te brengen wat Europa en het middelpunt voor hen betekent.

VisaginasNog vreemder is Visaginas, de jongste stad van Litouwen op nog geen 20 kilometer van grens met Wit-Rusland. De meeste van de ongeveer 30.000 inwoners zijn Russen die hier in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw naartoe gehaald werden om in de nabijgelegen kerncentrale te komen werken.

De hoofdstraat Taikos prospektas doet denken aan een mondaine boulevard in Moskou en dit voortreffelijke voorbeeld van Russische sociale stadsplanning valt in de landelijke omgeving van Oost-Litouwen eerlijk gezegd nogal uit de toon.

Omdat de kerncentrale in 1974 volgens hetzelfde ontwerp als dat van Tjernobyl werd gebouwd moesten de twee kernreactoren worden ontmanteld als eis aan Litouwen om te mogen toetreden tot de Europese Unie.

Ghosttown
Een deel van de Russische gelukszoekers keerden gedesillusioneerd terug naar hun kansarme vaderland. De meesten gaven ondanks de sluiting van de kerncentrale  de voorkeur aan een onzekere toekomst in Litouwen, maar wisten niet te voorkomen dat het ooit zo prestigieus opgezette Visaginas veranderde in iets dat vanmiddag op mij overkwam als een nucleaire ghosttown.

Ondertussen in Užupis

Constitution
Užupis is een wat eigenaardige wijk van Vilnius. Na de onafhankelijkheid namen bohemiens en aanverwante types bezit van deze verpauperde buurt, riepen daar hun eigen republiek uit, bedachten een constitutie (zie foto) en het gerucht gaat dat Užupis zelfs over een eigen leger (!) van twaalf man beschikt.
In en om dit stadsdeel maakte ik vandaag o.m. deze opnamen:

De drie ‘beelden’ bij de Nationale Schouwburg

Drama
Een huwelijkse traditie: Hangsloten aan de brug & gooi de sleutel in de rivier.

Brugslot

Straatbeeld Vilnius – Physical Graffiti

Vilnius Street

Ondertussen in Vilnius

TVTowerIk heb geloof ik wel eens beweerd dat ik van thematische reizen hou en terwijl ik er deze keer eens geen bedacht, dringt zich toch weer zoiets op.

Zo wandelde ik zondagmiddag over de Leninwerf in Gdansk (zie mijn vorige bericht) en bivakkeer ik vanavond letterlijk onder de televisietoren van Vilnius in zomers Litouwen.
En ook daar was wat mee.
Hoe zat het ook alweer?

Nadat het al bijna een jaar lang onrustig was geweest in Litouwen met het verzet tegen de overheersing van de Sovjet-Unie, sloeg het Russische leger in januari 1990 precies hier, bij een demonstratie rond de televisietoren, hard om zich heen. Zevenhonderd gewonden en veertien doden waren het gevolg.

TestritHoe vredig is het nu in Vilnius. Vanavond even een korte verkenning uitgevoerd om de beste fietsroute naar het centrum te ontdekken.
Een paar keer door het rode licht gefietst.
Geen agent gezien.
Laat staan een militair.

Ondertussen in Gdansk

GdanskAchteraf bezien leidde mijn fietstocht van zaterdagavond door het centrum van Gdansk tot wellicht iets té enthousiaste WhatsApp’jes. Het ‘historische’ centrum  van de stad is in werkelijkheid gewoon platgebombardeerd. En waar Rotterdam koos voor een nieuw begin, wandel je in het oude Gdansk door niets meer dan een (knappe) reconstructie van het verleden, inclusief alle daarbij horende romantische trapgevels. 

SolidarinoczIn vergelijking met deze toeristenfuik lag de Leninwerf er vanmiddag maar troosteloos verlaten bij.
Op 14 augustus, vandaag dus net iets meer dan 34 jaar geleden, begon hier onder leiding van Lech Walesa een historische staking.

Die staking leidde uiteindelijk niet alleen tot vrije verkiezingen in Polen maar uiteindelijk zelfs tot het einde van alle communistische regimes in Europa.

Ondertussen in Stogi

ThePopeHeel veel verder kan ik op het Europese vasteland in noordoostelijke richting niet meer rijden. Dat wil zeggen: zonder visum.
Ineens op minder dan een uur tot de Russische grens. Tot die vreemde enclave Kaliningrad.

Niet voor het eerst wordt deze week bij het passeren van weer een katholiek gebedshuis – zoals hier in Stogi – duidelijk dat de Polen ‘hun’ paus Paul Johannes Paulus II heilig verklaarden ruim voordat het Vaticaan dat officieel deed.
Naar het schijnt is God overal. In Polen heeft Karol Jósef Woytyla dezelfde status bereikt.

Ondertussen in Łeba

Sail Away

Ondertussen in Angermünde

VerkiezingenOp 14 september mag er weer gestemd worden. In de Duitse deelstaat Brandenburg domineren verkiezingsborden ondertussen het straatbeeld. De potentiële stemmers krijgen ondertussen een zonnige toekomst in het vooruitzicht gesteld. En wat opvalt is hoe universeel die beloften zijn.

Neem nou de SPD, zeg maar de Duitse Partij van de Arbeid. In Prenzlau gaan de sociaal-democraten “für gute und sichere arbeit” en zoals hier in Angermünde voor gelijke kansen voor iedereen. Wie wil dat nou niet? Stemmen!

Mindy moet verder zonder Mork

robinwilliams

morkandmindyDaags na mijn vrolijk gevierde verjaardag pleegde mijn jeugdheld Robin Williams zelfmoord. Bij een eerdere verjaardag vroeg ik mijn zus als cadeau een pyjama te maken zoals die van Robin in zijn doorbraak sitcom Mork & Mindy (1978-1982). Ik heb die nachtkleding nog steeds en draag ’t af en toe. Bij speciale gelegenheden.

Nooit daarna was Robin Williams zo onbekommerd geestig als in Mork & Mindy. De andere reden waarom ik zo verslaafd raakte aan juist die serie was Mindy (Pam Dawber) die ik als jonge man beschouwde als mijn ijkpunt op de zoektocht naar de ideale vrouw. De rest is geschiedenis. Ik heb haar nooit gevonden.

One Hour Photo
Williams bouwde na Mork & Mindy aan een prachtige loopbaan als filmacteur en viel net als andere komieken (bv. John Cleese, Johnny Kraaykamp sr.) met name op in serieuze rollen. Zo vond ik ‘m geweldig in de geflopte film One Hour Photo.

Nadat hij al drie keer eerder was genomineerd voor een Oscar won Robin Williams in 1998 de allerhoogste filmonderscheiding voor zijn bijrol in Good Will Haunting.  Gelukkig zijn daar nog beelden van.

Parkinson
Naar het schijnt kon Williams niet leven met de gedachte dat hij als gevolg van de ziekte van Parkinson de controle over zijn spieren zou verliezen, meer in het bijzonder zijn gezichtspieren.
Juist in januari van dit jaar troffen Pam Dawber en Robin Williams nog voorbereidingen om een hernieuwde samenwerking aan te gaan. Het is er niet meer van gekomen. Mindy & ik moeten nu verder zonder Mork.
mork-memorial

Pagina 95 van 113

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén