“Ik knutsel op de Gerrit Rietveld Academie”, schrijft Gideon van der Stelt bescheiden op Vimeo.
Zijn uitleg bij het toch behoorlijk hallucinerende Disorted Times/Verknipte tijden (filmlocatie Utrecht) is al even summier
A collage of existing film fragments, released into my paper-folded version of Utrecht. Shot on a 7D and processed in After Effects.
Het is hoog tijd voor de jaarlijstjes. Welke gebeurtenis op internet veroorzaakte het bijna voorbije jaar de meeste beroering? Dat blijkt in de man-vrouw verhoudingen nogal te verschillen. Bij mannen scoort het warming-up dansje van hordenloopster Michelle Jenneke hoge ogen. Horden lopen?
Het filmpje van haar warming-up is via YouTube miljoenen keren bekeken. Daarna stroomden de aanbiedingen binnen voor de Australische atlete. Ze maakte een commercial voor Cosby Sweaters en in deze nieuwste clip verbazen vier mannen zich over de 19 miljoen mannen die een dikke ‘LIKE’ uitdeelden aan het kennelijk toch niet zo alledaagse opwarmingsritueel
Afgelopen weekend verscheen De Wereld Draait Door, VOLUME 2 op DVD en CD. Die serie miste ik vrijwel volledig op TV. Maar wát een uitsmijter! Onze eigen Giovanca Ostiana hoorde in de Supremes-klassieker een symphonie. En ze was niet de enige!
De aan St. Martins afgestudeerde Londenaar Nick Gentry levert intrigerende kunst. Volgens eigen zeggen zijn zijn op 3½ inch diskette geschilderde portretten een statement tegen de waste-culture van deze tijd.
In het werk van Gentry ligt de nadruk op het recyclen van ouderwetse media als floppy disks en videobanden, die hij gebruikt als ondergrond voor zijn schilderijen. De achterliggende gedachte is dat elke nutteloze, oude diskette of videoband die hij gebruikt, ooit een eigen verhaal en geschiedenis vertegenwoordigde.
“Ze visualiseren het toenemende tempo van de moderne wegwerpmaatschappij, waarin objecten sneller dan ooit worden gemaakt, gebruikt en verwijderd.” Om hier een beetje tegenwicht tegen te geven, krijgen die verouderde afgeschreven mediadragers nu een nieuw leven en een hernieuwd doel als kunstobject.
Werk van Nick Gentry was o.a. te zien op tentoonstellingen over de hele wereld, naast dat van andere gevestigde straatartiesten.
De Ierse fotograaf Owen Humphreys maakte spectaculaire opnamen van grote zwermen spreeuwen in de avondlucht. Voor de één is het een romantisch schouwspel van de natuur; de ander zal het met de horrorfilm ‘Birds’ van Alfred Hitchcock associëren.
In het najaar komen er vanuit Noord en Midden-Europa miljoenen spreeuwen naar onze omgeving. Rond de slaapplaatsen vormen zich dan dichte “wolken” van spreeuwen.
Met alle respect voor zijn fotowerk; de synchroon zwenkende vogelzwermen zijn nóg fascinerender als je het op film bekijkt, zoals in deze amateuropname van Sophie Windsor Clive en Liberty Smith die toevallig met hun roeibootje op de juiste tijd en plaats waren.
De manier waarop duizenden spreeuwen allemaal plotseling van richting veranderen of van snelheid is nog steeds het geheim van de natuur. Er bestaan talrijke theorieën over, zowel wetenschappelijke als bovennatuurlijke.
Op 30 juli 2009 verwees ik op het toenmalige MokBlog al eens naar het fashionblog van Garance Doré, nog altijd zeer de moeite van een surfbezoekje waard. Maar Scott Schuman, beter bekend onder het pseudoniem van zijn invloedrijke streetstyle blog The Sartorialist, is misschien nog wel de belangrijkste online smaakmaker als het neer komt op mode en stijl.
Dagelijks struint Scott over de hele wereld de straten af op zoek naar unieke en vooral stijlvolle looks. Daar waar nodig geeft hij commentaar op zijn geschoten foto’s of advies. Intel maakte een korte mini documentaire over Scott en zijn unieke kijk op mode, internet en zijn werk.
In hun jonge jaren poseerden ze als Playboy Bunnies voor het bekendste blootblad ter wereld, maar intussen zijn ze flink wat jaren ouder. Fotograaf Robin Twomey haalde enkele Bunnies op leeftijd opnieuw voor zijn lens. Dat leverde een mooie fotoserie op. Hoewel de serie flink rond gaat op internet,
wil ik niet nalaten er óók naar te verwijzen.
Alle afbeeldingen zijn onbewerkt, zo verzekert de fotograaf. De portretten werden gemaakt tijdens een reünie van de voormalige Playboy Bunnies in Las Vegas. Volgens fotograaf Robin Twomey tonen ze hoe mooi schoonheid kan zijn op elke leeftijd.
“De foto’s tonen deze vrouwen zoals ze nu zijn: sterk, mooi, fragiel, provocerend en alles daartussenin.”
Elke Chinese stad heeft ze: nieuwbouwwijken waar niemand woont, omdat de huizen te duur zijn. De laatste jaren zijn het geen wijken meer, maar hele steden. De tientallen spooksteden zijn het resultaat van de Chinese verslaving aan de gemakkelijke economische groei die grootschalige bouwprojecten garandeert.
De bouw schept nu eenmaal banen, houdt de industrie draaiend en er gaat een hoop geld in rond, zodat de groeicijfers spectaculair zijn. Omdat ambtenaren, bankiers en investeerders sinds de jaren tachtig door de centrale overheid zijn afgericht op het behalen van verhoging van het bruto nationaal product, liefst in dubbele cijfers, kwam die groei er – of het nu verstandig was of niet.
Nu zit China met een kater van kunstmatige groei, in de vorm van spooksteden. Nieuw Zhengzhou, in totaal begroot op 24 miljard euro, is met 150 vierkante kilometer een paradijs voor regisseurs op zoek naar een locatie voor een film over een ramp met een neutronenbom.
Honderden leegstaande woonblokken met keurige groenstroken, nat gehouden door volautomatische sprinklersystemen. Spinnenwebben in de borstels van een vijftigtal veegwagens van de stadsreinigingsdienst.
Geplastificeerde prijslijsten voor rondvaarten bij het loket. Aan alles is gedacht, alleen de mensen zijn vergeten. Video: Chinese ghost cities
Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén