It's in Dutch and about SOUND & VISION

Categorie: Algemeen Pagina 4 van 57

Menselijke eenheid in beeld

In de categorie ‘Internationaal’ bij de Global Photography 2025 kwam fotograaf Savadmon Avalachamveettil (onthou die naam!) als eerste over de streep. Zijn prijswinnende plaat heeft als titel ‘MahaKumbh – World’s Largest Gathering’.

Wat zien we hier? Met as besmeurde hindoeïstische heilige mannen (Naga Sadhus) stormden bij zonsopgang de heiligste rivier van India, de Ganges, in op de eerste en belangrijkste badingsdag van het Kumbh Mela-festival.

Het juryrapport spreekt van ‘een buitengewone uiting van menselijke eenheid, spirituele energie en collectief bewustzijn.’

Dode sterren blijven cashen

Jaarlijks brengt Forbes in kaart welke overleden beroemdheden nog steeds elk jaar miljoenen bijschrijven op de balans van hun nalatenschap. In 2025 voeren muzikale grootheden de lijst opnieuw aan, aangevuld met iconen uit de film-, sport- en literatuurwereld.

Michael Jackson – de ‘King of Pop’ – blijft met $105 miljoen de onbetwiste nummer één dankzij de verkoop van 50% van zijn masteropnames en muziekcatalogus aan Sony en blijvende inkomsten uit shows als “Michael Jackson ONE” in Las Vegas en de Broadway musical “MJ: The Musical”. Sinds zijn overlijden in 2009 leverde zijn nalatenschap maar liefst $3,5 miljard op.

Door de verkoop van de rechten van het Pink Floyd-catalogus aan Sony, stroomde ook een enorm kapitaal naar de erven van Richard Wright en Syd Barrett (allebei $81 miljoen), mede-oprichters van de legendarische band.
Bijna net zoveel was er vorig jaar weggelegd voor The Notorious B.I.G.
De moord op rapper Biggie Smalls in 1997 maakte een einde aan zijn leven, maar niet aan zijn merk. De verkoop van zijn muziek en gelicenseerde producten zorgt nog steeds voor een indrukwekkend inkomen.
Bij welke dode artiesten klotst het geld nog meer tegen de plinten?
Hier een completer overzicht.

Bellen voor de juiste tijd

Lang voordat smartphones en digitale horloges bestonden, vertrouwden mensen op een bijzondere uitvinding om er achter te komen hoe laat het preciés was: de sprekende klok. Deze telefonische dienst verbond bellers met een opgenomen stem die op rustige toon de exacte tijd doorgaf. “At the third stroke, it will be…”

De allereerste sprekende klok was te horen in Frankrijk op 14 februari 1933, toen het Observatorium van Parijs een systeem lanceerde dat glazen schijven gebruikte, gesynchroniseerd met een hoofdklok.

Op 24 juli 1936 introduceerde Groot-Brittannië zijn eigen sprekende klok, beheerd door het General Post Office. De eerste stem was van Jane Cain, een Londense telefoniste die uit duizenden kandidaten werd gekozen vanwege haar heldere en geruststellende toon. Hier wordt de destijds beroemdste stem van Groot Brittannië geïnterviewd door de BBC. Hoe Brits wil je het hebben?


Decennialang was de sprekende klok een vast onderdeel van het dagelijks leven. Mensen belden om hun horloge gelijk te zetten, baktijden te timen of gewoon om te controleren of hun telefoon werkte.

Met de opkomst van mobiele telefoons, internet en tijdsignalen via radio en tv werd de dienst minder essentieel. Veel landen stopten ermee, waardoor het een nostalgische herinnering werd aan een analoog tijdperk. Toch zijn ze niet allemaal verdwenen: in Engeland – land van tradities – bestaat de dienst nog steeds! Bel 123 en je hoort de tijd, gesynchroniseerd met de atoomklok van het National Physical Laboratory. complete artikel

Europese persprijs voor FTM

Een onderzoeksproject dat werd gecoördineerd door het Nederlandse Follow The Money heeft een prestigieuze Europese persprijs gewonnen. Een onafhankelijke jury van 28 journalisten (uit alle lidstaten van de Europese Unie) bekeek dit jaar meer dan driehonderd inzendingen en koos daaruit de Shadow Fleet Secrets als winnaar.

Aan het project werkten journalisten mee uit Nederland, België, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Italië, Noorwegen, Denemarken en Griekenland. Het onderzoek toonde aan dat de ‘schaduwvloot’ van oude, onverzekerde olietankers waarmee Rusland de sancties omzeilt, voor meer dan een derde bestaat uit afgedankte schepen van westerse bedrijven. En dat die bedrijven ruim 6 miljard dollar binnen harkten door hun oude olietankers aan Rusland te verkopen. Op Sargasso lees je er meer over.

Hier zijn geen woorden voor

We mogen weer stemmen!

Het Nederlandse weblog Sargasso heeft recent weer een overzicht gepubliceerd van alle stemwijzers, stemhulpen en andere behulpzame initiatieven rondom de Tweede Kamerverkiezingen, want op 29 oktober is het weer zover.

“Realiseer je dat alle stemhulpen net wat anders in elkaar zitten en dat er nogal een verschil in kwaliteit en transparantie is. Ook nemen stemwijzers niet altijd alle politieke partijen mee (stemhulpen gebaseerd op historisch stemgedrag kunnen sowieso niets zeggen over partijen die nu niet in de Tweede Kamer zitten)”, luidt de waarschuwing.

Als je echt serieus werk wil maken van het bepalen van jouw stemvoorkeur, dan lees je natuurlijk alle verkiezingsprogramma’s door!” complete artikel

Lopen van Rusland naar VS

Je kan van het ene eiland naar het andere eiland zwaaien, zo dichtbij ligt het, en toch kom je 21 uur later aan als je van Little Diomede naar Big Diomede reist. Dat komt omdat ze door de verschillende continenten in verschillende tijdzones leven. De afstand tussen de twee eilanden is 3,7 kilometer om precies te zijn, waardoor op deze plek de VS en Rusland geografisch gezien het dichtst bij elkaar liggen.

NASA-foto, genomen vanuit de MISR-satelliet, met links Rusland en rechts het uiterste noordwesten van Alaska. Daartussen de Diomedes eilanden.

De Russische inwoners op Big Diomede en de Inuït op Big Diomede en Little Diomede leefden allen lange tijd harmonieus samen. In de winter bevriest het water tussen Big en Little Diomede en daardoor liepen de bewoners zelfs van eiland naar eiland.

Koude Oorlog
Totdat de Koude Oorlog roet in het eten gooide. De inwoners van Big Diomede werden gedwongen te verhuizen naar het vasteland van Siberië en er werd een militaire basis op Big Diomede geplaatst. De grenzen tussen de Verenigde Staten en Rusland werden gesloten, waardoor familieleden elkaar niet meer konden zien. The Ice Curtain wordt dit ook wel genoemd.

Beide eilanden, gezien vanaf het noorden van de Beringzee. Foto uit 2006

Sinds 1989, het jaar van de val van de Berlijnse muur, mogen de inwoners van Little Diomede en de ex-inwoners van Big Diomede elkaar weer opzoeken. Maar dit gebeurt niet vaak. Het contact is verwaterd en bovendien is het een lange tocht en zijn vooral de weersomstandigheden vaak onvoorspelbaar. (bronartikel)

Het Amerikaanse Little Diomede Island ligt op minder dan vier kilometer verwijderd van de internationale datumgrens en Rusland.

Terug van even weggeweest

Er waren even wat minder postings hier dan normaal. Oorzaak in een combinatie van vakantie én werk, maar het is weer volbracht. Het eindproduct is online te bekijken op de site van de ‘Staat van de Uitvoering‘ en ook her en der op LinkedIn, zoals hier:

Pagina 4 van 57

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén