NasNico

Jeetje. Kennen we Lauryn Hill nog? Geweldig met de Fugees waarna ze solo veelbelovend debuteerde met The Miseducation of… Daarna ging het duidelijk even downhill. Zo belandde Ms. Hill zelfs in de gevangenis, maar uiteindelijk kreeg ze haar leven weer op de rails.

Recent zou Lauryn Hill zelfs weer optreden tijdens het May Day Liveconcert in Nigeria maar ze zag daar op het laatste moment vanaf omdat de organisatie e.e.a. niet goed had geregeld. Om het toch een beetje goed te maken, heeft ze een lied online gezet. Speciaal voor haar Nigeriaanse fans, die haar niet zijn vergeten en weken voor het evenement al kaartjes hadden weten te bemachtigen. bron

Zolang alle leden van Abba nog leven, blijven de geruchten over een reünie de kop op steken. Vijftien jaar geleden leek het even te gebeuren toen een Brits-Amerikaans consortium een bedrag van 1 miljard dollar op tafel legde voor een tournee van 100 concerten. “Het is verdomd veel geld om zomaar nee tegen te zeggen, maar we hebben beslist deze kelk aan ons voorbij te laten gaan”, liet ex-lid Benny Andersson destijds aan de Zweede krant Aftonbladet weten.

Vorig jaar, toen werd stilgestaan bij het jubileum van de Eurovisie Songfestival-winst met Waterloo in 1974, zoemde het opnieuw hardnekkig rond dat Benny, Björn, Frida en Agnetha weer samen zouden gaan optreden. Nu was het Björn Ulvaeus die een einde maakte aan alle speculaties. “Dat zal nooit zal gebeuren. Ik kan niet tegen de druk om iedereen teleur te stellen. We willen graag dat het publiek ons herinnert zoals we toen waren: jong, uitbundig en vol ambitie. Dat is beter dan het beeld van vier bejaarden op een podium. Zoveel is zeker.”

De belangrijkste reden waarom Abba nooit meer bij elkaar komt heeft niets met geld te maken – dat hebben ze genoeg – maar is te zien op de bovenstaande foto.

Benny ligt op de grond in de Polarstudio en luistert naar The Day Before You Came, het allerlaatste nummer dat Abba opnam. Producer Michael B. Tretow daarover: “Er hing een gevoel van afscheid in de lucht”. Na afloop van de opname bleef Benny in de studio en ging hij op de grond liggen met een koptelefoon op, om naar het nummer te luisteren.

Mysterieuze videoclip
Niemand heeft ooit officieel megedeeld dat Abba uit elkaar is gegaan. Tot op de dag van vandaag niet. Op hun laatste avond in de studio waren Benny, Björn, Frida en Agnetha er in geslaagd om hun artistieke hoogtepunt uit 1980, de iconische hitsingle The Winner Takes It All verder te sublimeren tot een niet meer te overtreffen niveau. Andersson moet zich dat – zo liggend op de grond – hebben gerealiseerd. Hier eindigde Abba.

De nieuwe CD van Sufjan Stevens beneemt je de adem. De gerenommeerde muzieksite Pitchfork deelt een 9.3 uit voor deze kale biografie, een ongekend hoge score voor deze Britse kwaliteitsbewakers. 

Sufjan Stevens’ new album, Carrie & Lowell, is his best. This is a big claim, considering his career: Michigan (2003), stripped-down Seven Swans (2004), Illinois (2005), and knotty electro-acoustic collection The Age of Adz (2010).

En zo is het. Aan de lyrische recensie zelf komt geen eind, maar ik wil ‘m jullie niet onthouden.
Carrie is de getroubleerde moeder van Sufjan: schizofreen, drugsverslaafd en ze liet haar kleine kinderen meer dan eens achter. Zo fluisterzingt hij in ‘Should Have Know Better’

when I was three, three maybe four, she left us at that video store

Tot zover Carrie. Ze is dood. Lowell Brams is de stiefvader van Sufjan Stevens, die vijf jaar lang met Carrie getrouwd is geweest. De betekenis van die periode bezingt Sufjan in het titelnummer. Het was zijn season of hope.
Lowell Brams  is er nog en is tegenwoordig directeur van een platenmaatschappij: Asthmatic Kitty. Dit kleine onafhankelijke bedrijfje richtte hij in 1999 op… samen met zijn stiefzoon Sufjan.

Update: Sufjan Stevens heeft de track ‘Exploding Whale’ die niet op het album staat online gezet. Het nummer stond op een 7-inch single die tijdens de tour van Stevens verkocht werd, maar bij deze single zat geen downloadcode. Daarom is het nummer nu maar ‘gewoon’ online gezet. Beluister hem hieronder.

Het verhaal van Benjamin Clementine is fascinerend. Hij groeide op in Londen en belandde in Parijs als straatmuzikant. In een metrostation wordt hij al snel ontdekt door twee voorbijlopende platenbazen die niet weten wat ze horen. A new star is born.

Hij vermengt zijn indrukwekkende vocalen met sterk verhalende teksten. Clementine noemt zich een Franse muzikant en is duidelijk beïnvloed door Jacques Brel en Edith Piaf. En als je goed luistert, hoor je ook Nina Simone en Antony Hegarty voorbij komen. Maar bovenal is de van oorsprong Ghanese Benjamin Clementine vooral heel erg zich zelf. Hier prachtig in beeld gebracht bij Later… with Jools Holland (BBC Two)

Tekstueel is Clementine al vanaf zijn vroege jeugd vooral beïnvloed door dichters: ‘Ik las William Blake, T.S. Eliot, C.S. Lewis en vooral Paul Auster, allemaal dichters die schreven over hun eigen leven, dus dat ging ik ook doen.’

Inmiddels woont hij weer in Londen. ‘Mijn volgende albums zijn al bijna af en zullen heel anders klinken. Ondertussen werk ik ook aan een boek met essays en gedichten. Ik zal de komende jaren steeds meer die kant op drijven, vermoed ik.’