It's in Dutch and about SOUND & VISION

Auteur: admin Pagina 45 van 113

Staren naar Stevie

Met toestemming van © Barry Schultz

Noem het een bekentenis. Zou ik ooit zo’n liefhebber van Fleetwood Mac zijn geworden als Stevie Nicks daar geen deel van had uitgemaakt? Iets voor hun doorbraak met het album ‘Rumours’ kwamen ze naar Nederland en was er tijdens een boat-cruise door de Rotterdamse haven aan boord volop gelegenheid voor interviews.

Popfotograaf Barry Schultz schoot zijn filmpjes leeg op de toen nog niet zo beroemde ‘2e zangeres’ Stevie Nicks, die niet zo lang daarvoor tot de groep was toegetreden. In zijn blog ‘Floatin’ around with Fleetwood Mac‘ legt Schultz uit: “Iedereen was leuk en vriendelijk, al was het moeilijk om een gesprek aan te knopen omdat ze allemaal werden geïnterviewd. Ik heb me geconcentreerd op het maken van foto’s, voornamelijk van Stevie. Ze maakt nou eenmaal een mooiere foto dan John McVie of Lindsey Buckingham”.

We zijn inmiddels 16.251 dagen later en nog steeds kom je op sites als Tumblr en Pinterest foto’s tegen van de toen bijna feeëriek ogende zangeres. En steeds blijf ik er weer even op hangen. En ik ben kennelijk de enige niet. ‘Truly adore all the photos taken on this day. Look at that face. ♡ Photographed in Rotterdam, the Netherlands for Rumours in 1977‘, schrijft een fan op Tumblr.

Stevie Nicks had het koud op die boot in de haven en was ook behoorlijk grieperig, maar desondanks of misschien wel dankzij dat koortsige juist die dag op haar allermooist. Die avond trad Fleetwood Mac op in de Jaap Edenhal in Amsterdam waar Schultz trouwens ook was en deze foto’s maakte.

De zomer is over

Ja, ja. Ik weet het. De zomer is niet ‘over’, maar ‘voorbij’. Het legendarische lied van Dusty Springfield spookte door mijn hoofd toen ik afgelopen zondag voor de 36ste (!) keer dit jaar – hoezo slechte zomer? – mijn vaste strandplek bezocht.

Ik verbaasde me er de hele maand september over hoe ik bij zulk prachtig weer in zo’n overbevolkt gebied zo’n prachtig strand zo helemaal voor mijzelf alleen kan hebben. Zie mijn dodelijk saaie filmimpressie hierboven, gemaakt met mijn zaktelefoon. Waarschuwing vooraf: er gebeurt helemaal niets!

‘Onze’ Audrey Hepburn

Als klein meisje huppelde de latere filmdiva Audrey Hepburn rond in Arnhem. Hoe anders was het toen zij in 1954 terugkeerde op Nederlandse bodem en in een mediacircus belandde. Elke stap die Hepburn – inmiddels Hollywoodster – zette bij haar bezoek was nieuws. Voor de film Roman Holiday met Gregory Peck had ze het jaar daarvoor als beste actrice een Oscar, een Golden Globe en een Bafta gekregen.

Bezoek aan Rotterdam, 3 november 1954, Fotograaf Wim van Rossum
Anefo – Auteursrechthebbende Nationaal Archief, CC0

Tijdens de oorlogsjaren woonde Audrey in Arnhem met haar moeder Ella van Heemstra. Ze volgde danslessen aan de plaatselijke muziekschool. Na de bevrijding koos haar moeder voor haar een vervolgopleiding bij de befaamde Russische balletpedagoog Sonia Gaskell, die later het initiatief nam tot Het Nationale Ballet.

Studiofoto van Audrey Hepburn in haar Glory Days

Speciaal voor die lessen verhuisden Ella en haar 16-jarige dochter na de bevrijding naar Amsterdam, waar ze op 31 oktober 1945 werden ingeschreven in het bevolkingsregister. Klaargestoomd door Gaskell vertrok Audrey enkele jaren later naar Londen, om haar balletopleiding voort te zetten. Ze belandde uiteindelijk in Parijs, kreeg een filmrolletje en werd in Monaco ontdekt voor de rol van Gigi in het gelijknamige toneelstuk op Broadway. De rest is geschiedenis. complete artikel

Voetbalsprookje uit Transnistrië

Ik wist tot gisteren niet dat er ergens in Europa een land bestaat dat Transnistrië heet. Daar brachten de 11 voetballers van FC Sheriff verandering in. De club won volkomen onverwacht in de Champions League van grootmacht Real Madrid.

Maar om het nog iets ingewikkelder te maken: Fc Sheriff is wèl kampioen van Moldavië, want gedwongen door de UEFA hebben Moldavië en Transnistrië een gemeenschappelijke competitie.

Moldavië en Transnistrië behoren bij de armste gebieden van Europa, na Oekraïne. Goedbetaalde banen zijn moeilijk te vinden in een groot deel van Transnistrië, maar Sheriff dankt zijn naam en steun aan het grootste conglomeraat van de regio.

Sheriff is eigenaar van zo ongeveer álles in Transnistrië: een keten van benzinestations, een supermarktketen, een tv-zender, een uitgeverij, een bouwbedrijf, een Mercedes-Benzdealer, een reclamebureau, een sterke drankfabriek, twee broodfabrieken, een gsm- netwerk. En dus ook een voetbalclub.

Embed from Getty Images


Sheriff heeft in 19 van de afgelopen 21 jaar de eredivisie van Moldavië gewonnen en in augustus was het de eerste club uit het land dat de kwalificatierondes doorkwam en de groepsfase van de Champions League bereikte. En nu dus gewonnen van Real Madrid.
Lees ook: De zeges van Sheriff Tiraspol geven licht in de dagelijkse strijd om het bestaan in Transnistrië

Dagfoto: Strandtafereel

Verlaten Noordzeestrand nabij Wassenaar, netjes ‘aangeharkt’ door een stevige wind

Time waits for no one (5)

De Tsjechische fotograaf Jan Langer, gespecialiseerd in documentaire- en portretfotografie, onderzoekt in zijn serie “Faces of Century” de onvermijdelijke veranderingen die optreden en zichtbaar worden als je ouder wordt. Als onderdeel van zijn grootschalige project bezocht de fotograaf ouderen die allemaal de kaap van 100 jaar zijn gepasseerd.

De serie bevat stuk voor stuk gepaarde foto′s van Tsjechische inwoners, die steeds een enorme tijdspanne beslaan. Elke reeks foto′s gaat vergezeld van een korte biografie van een persoon: een lijst van zijn vroegere en huidige woonplaatsen, hobby’s, status en levendige herinneringen.

“Ik vroeg me af wat er met de leeftijd verandert in een persoon en wat zo lang in de menselijke geest blijft. Bijvoorbeeld: Is een man alleen op hoge leeftijd en welke herinneringen blijven er aanwezig in het bewustzijn van een 100-jarige man?”

Dagfoto: Aan de horizon..

… verschijnen de eerste wolken die het einde van een zomerse dag in Scheveningen aankondigen.

Een prachtige nepfoto uit 1932

Wie kent deze foto niet? Elf paar schoenen bungelden boven de skyline van New York City. Het is september 1932, de Grote Depressie was op haar hoogtepunt. Werkloosheid en onzekerheid waren voelbaar in de stad en de hele wereld. Maar op West 49th Street was een pijler van hoop in aanbouw: de art deco-wolkenkrabber die bekend zou worden als 30 Rockefeller Plaza.

Maar helaas. Nep is van alle tijden. Hier is niet de toevallige lunch van 11 bouwvakkers zonder hoogtevrees vastgelegd. De 11 zijn wel bouwvakkers, maar, schrijft de Washington Post, de foto is in scene gezet.

Foto door urcameras Licentie: CC PDM 1.0

De fotograaf zette de elf mannen zelf op de balk voor meerdere opnames – afbeeldingen die bedoeld waren als reclame voor het nieuwe gebouw. En de afgrond was minder diep dan hij lijkt.
Op andere foto′s die die dag zijn gemaakt, is te zien hoe de arbeiders voetballen, Amerikaanse vlaggen omhooghouden of doen alsof ze op de stalen balk slapen. complete artikel

Pagina 45 van 113

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén