Categorie: De muziek Pagina 11 van 31

Het was kennelijk het laatste concert van een 1,5 jaar durende tour na corona. Dus tijdens de toegift op Den Haag’s nieuwste en prachtige concertpodium ‘Amare’ werd alles anders.

Wat ook anders was. Ik zat voor het eerst in mijn leven létterlijk op de eerste rij. Ik ben er normaal gesproken niet zo van, maar terwijl ik stiekem even filmde, leek het heel even of Barbara mij toe zong…

Vergeet die pretentieuze titel boven dit bericht.
Laat me dromen.

De Amsterdamse zangeres Janneke Kanteman brak in 1966, onder haar artiestennaam Karin Kent, door op het Songfestival van Knokke. Dat was met Dans je de hele nacht met mij, een vertaling van de hit Dance Mama, Dance Papa, Dance van Burt Bacharach en Hal David.

Het liedjesfestival werd live op televisie uitgezonden, waardoor veel Nederlanders er getuige van waren. In de weken hierna werd het nummer veel gedraaid op de radio en op 13 augustus 1966 bereikte het liedje zelfs de eerste plaats in de Veronica Top 40. Het was daarmee de eerste Nederlandstalige nummer 1 uit de geschiedenis van deze belangrijke hitlijst.

Een halve eeuw later is het liedje nog altijd niet vergeten. Met de naweeën van carnaval, maar vooral voor Valentijnsdag, nam Clean Pete in de woonkamer dit liedje recent opnieuw op:

Een opname die afgelopen week boven water kwam van een optreden van The Beatles wordt gerestaureerd en beschikbaar gesteld aan een cultureel instituut in Groot-Brittannië. De opname werd begin april 1963 gemaakt door John Bloomfield.

The Beatles speelden toen op een schoolfeest en de destijds 15-jarige Bloomfield nam de show op. De show van 4 april 1963 op een schoolfeest in Buckinghamshire duurt een uur. Tussen de nummers door praten John Lennon, Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr met het publiek. Het zou de oudste opname zijn van een concert van de ‘Fab Four’.

Zie ook:
How a schoolboy made the band’s earliest known UK concert recording

De grootste naam in de muziek op dit moment is Daisy Jones, ondanks het feit dat ze volledig fictief is. Daisy, de hoofdrolspeler in Amazon Prime’s nieuwste serie Daisy Jones & The Six. Het verhaal volgt de snelle opkomst en nalatenschap van de band, maar waar komt de inspiratie voor de band vandaan?

De auteur van de roman zegt dat de band niet rechtstreeks gebaseerd was op een specifieke muziekgroep en inspiratie putte uit de muziekscene van de jaren ’70. Lezers van de roman denken daar anders over: Daisy Jones & The Six is ​​in feite gewoon Fleetwood Mac.

De nalatenschap van Fleetwood Mac is tweeledig: een deel ongelooflijke discografie en een deel onweerstaanbare romantische machtsstrijd. De boegbeelden van de band, Stevie Nicks en Lindsey Buckingham, deelden een muzikale connectie die hen door periodes van liefde en oorlog voerde, een beladen relatie die Daisy Jones’ Daisy en Billy Dunne inspireerde. Nicks merkte ook dat ze verliefd was op Mick Fleetwood in de begindagen van de band.

Rumours
De fictieve erfenis van Daisy Jones & The Six draait om een ​​enkele plaat met de titel Aurora, waarvan de totstandkoming wordt gedocumenteerd in de roman en de nieuwe serie. Een vergelijkbare reputatie volgt op het beroemdste album Rumours van Fleetwood Mac, waarvan bandlid Mick Fleetwood ooit zei: ‘Het heeft ons bijna vermoord.’ bronartikel

Eén van de mooiste nummers van James Taylor is niet alleen volgens mij, maar ook volgens ‘Songcatcher’ Maarten Schild – de échte kenner – Long Ago And Far Away.

Taylor zingt het hier tijdens een optreden bij de BBC in November 1971 toen hij 23 jaar oud was. Die STEM.

Het komt van zijn 3e album ‘Mud Slide Slim & The Blue Horizon’. In zijn aankondiging zegt hij: “This is a tune about things not always turning out as you expected they would.” 
Herkenbaar?

Tal van muziekcritici buigen zich momenteel over de vraag waar het ongekende succes van de Haagse Goldband vandaan komt. Niet sinds Doe Maar was een band in Nederland zo populair. Watskebeurt?

Van Nederpopanthems tot trancekrakers, van clubcultuur tot aan oer-Haagse matten: ze remixen het allemaal in een eigenzinnige saus die onmiskenbaar Goldband is. Na een waanzinnig jaar als dé festivalact van vorige zomer, het binnenharken van de Popprijs én een rits Edisons. Een mooie aanleiding voor popplatform 3voor12 om hun muziek met een vergrootglas te bestuderen.
Waar haalt Goldband de mosterd vandaan?

Boudewijn de Groot, Golden Earring en Doe Maar lopen als een rode draad door mijn leven. Eén van de vroegste herinneringen: de dubbel-LP ‘Vijf Jaar Hits‘ van Boudewijn de Groot, die we na schooltijd draaiden.
Van de jaren zestig was het in tijd een kleine stap, maar muzikaal een reuzensprong naar de Golden Earring in de jaren zeventig. En hetzelfde geldt eigenlijk naar de hoogtijdagen van Doe Maar, die liggen in de jaren tachtig.

In de decennia daarna ben ik Boudewijn, George van de Earring en Henny van Doe Maar altijd blijven volgen. Met het vandaag verschenen ‘Mist’ valt het doek en ik ben helemaal niet verbaasd dat deze monumentale afscheidsplaat mij zo diep raakt.