Al in 2016 trainde de Nederlandse politie, samen met het bedrijf Guard From Above, adelaars om drones in de lucht te onderscheppen en te testen of roofvogels konden worden omgevormd tot een levend luchtverdedigingssysteem.
De adelaars bleken nauwkeurig en sterk genoeg om apparaten uit de lucht te rukken zonder zichzelf te verwonden. Het project werd uiteindelijk stopgezet vanwege zorgen over de veiligheid van de vogels, maar beelden van adelaars met quadcopters in hun klauwen werden virale internetsymbolen van de superioriteit van de natuur over technologie.
Hier meer foto’s van dit bijna tien jaar oude experiment.
En nóg een bericht van het comité van uitgeleide: Er stond voor dit voorjaar nog een Europese tour gepland, waarbij het blinde Afrikaanse duo Amadou & Mariam ook Nederland zou aandoen. Daar ging een dikke streep doorheen toen de familie en het Malinese ministerie van Cultuur naar buiten brachten dat Amadou Bagayoko op 70-jarige leeftijd in zijn geboortestad Bamako was overleden.
Na hun ontmoeting op het Malinese instituut voor jonge blinden begonnen ze in de jaren zeventig samen muziek te maken. In eerste aanleg opereerde het muzikale stel vanuit Ivoorkust onder de naam Mali’s Blind Couple.
Grammy nominatie Hun wereldwijd succesvolle vierde album Dimanche À Bamako uit 2004, geproduceerd door Manu Chao, betekende voor Amadou Bagayoko en Mariam Doumbia hun doorbraak. Het album kreeg een Grammy-nominatie als beste World Music-album. Ter gelegenheid daarvan werd een documentaire gemaakt die nog altijd op YouTube is te bekijken.
Met hun mix van traditionele Malinese muziek en westerse popmuziek waren Amadou & Mariam veelgevraagde artiesten op de Europese podia. Wat blijft is hun muzikale erfenis met acht prachtige studioalbums. Het laatste dateert van 2021: Afrique Victim. In november van het afgelopen jaar werden door het echtpaar nog opnames gemaakt in de fameuze Abbey Road Studio’s. Onder de noemer: Live Cuts At Abbey Road werden twee nummers opgenomen. Het laatste wapenfeit is te vinden op de site van Amadou & Mariam en dat is hun tevens laatste single, Mogolu, inclusief een prachtige videoclip. (bron)
Het kwam allemaal niet onverwacht, maar doordat er amper drie dagen zat tussen het bericht over de dood van Gerard Cox en Joke Bruijs, trok dat toch aandacht. Tien jaar getrouwd, daarna als vrienden gescheiden.
Om pas ruime tijd later in hun gezamenlijke acteerwerk furore te maken. Denk aan één van de meest succesvolle Nederlandse sitcoms aller tijden: “Toen Was Geluk Heel Gewoon” (16 seizoenen). Het kwam allemaal voorbij de afgelopen dagen. Iets minder aandacht was er voor het feit dat Joke Bruijs zich behalve actrice en comédienne misschien nog vooral (jazz)-zangeres voelde.
1975: Joke Bruijs zingt in de laatste uitzending van ‘Music All In’ (TROS)
Als toevoeging aan alle mediaberichten rond het overlijden van Joke Bruijs hier mijn bescheiden bijdrage. Hierin bezingt ze een even bescheiden Hollandse badplaats.
Met vijftien top 10-hits, waaronder zes nummer 1-hits groeide Hall & Oates uit tot één van de succesvolste duo’s uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis. In de jaren 90 droogde het succes op en uiteindelijk spatte de samenwerking uiteen door een juridisch geschil over – jullie raden het al – heel veel geld, lees: auteursrechten.
In 2004 verscheen nog het album ‘Do It For Love’, hun laatste volledige album met origineel materiaal. Met daarop het geweldige ‘Forever For You‘, dat terecht op single werd uitgebracht. Omdat het aan alle eisen leek te voldoen om het goed te doen op de (Amerikaanse) radio. Wat niet gebeurde. De plaat haalde niet eens een notering meer in de laagste regionen van de gezaghebbende Billboard Hot 100. Dan spreekt men van een flop. Terecht? Oordeel zelf.
Ik hou alleen maar van covers als ze eigenwijs afwijken van het origineel en het compleet anders laten klinken. Een mooi voorbeeld vind ik de bewerking van de Noorse singer-songwriter Aurora. Zij ging aan de slag met ‘Rasputin’ de Eurodisco-hit van Boney M, geschreven door de Duitse muziekproducer Frank Farian.
Een groot deel van de vijftigplussers zegt dat er onvoldoende waardering is voor ouderen in de samenleving, zegt de Stichting Ideële Reclame (SIRE). De stichting heeft daarom de campagne Je bent nooit te oud om te leven in het leven geroepen, om vooroordelen te ontkrachten en om te laten zien dat vijftigplussers nog volop in het leven staan.
Ik moest er aan denken toen ik beelden zag van het optreden van Lulu op Glastonbury, afgelopen weekend. Vitale vijftigers kennen deze 76-jarige wellicht nog van hits als “Shout” en “The Boat That I Row”, uit de vroege jaren zestig van de vorige eeuw.
De Schotse Lulu uit Lennoxtown verklapte vorig jaar in een BBC-uitzending dat het haar droom was ooit nog eens een duet te mogen zingen met Rod Stewart (80!). Soms komen dromen uit.
Zo dramatisch als het ‘ravijnjaar’ 2016, waarin we afscheid namen van Prince, David Bowie én George Michael is dit jaar nog niet. Maar met de snel op elkaar volgende berichten over de dood van Sly Stone en Brian Wilson wordt maar weer eens duidelijk dat je zelfs met het schrijven van tijdloze popklassiekers niet het eeuwige leven verdient.
Advertentiefoto in Cashbox voor het legendarische “Pet Sounds”, 7 mei 1966
Brian Wilson staat te boek als een van de invloedrijkste popmuzikanten van de 20ste eeuw. De Amerikaan richtte samen met zijn broers The Beach Boys op. De groep brak in de jaren 60 door en scoorde hits als ‘Surfin’ USA’, ‘I get around’ en ‘California Girls’. Brian Wilson gold daarbij als het artistieke brein, hij schreef de meeste songs.
Rivaliteit met The Beatles Midden jaren zestig was er een vriendelijke rivaliteit tussen The Beach Boys en The Beatles. Toen het Engelse viertal in 1965 Rubber Soul uitbrachten, componeerde Wilson het album Pet Sounds (1966), met talloze meesterwerken daarop zoals Wouldn’t it Be Nice en Sloop John B. Het inspireerde The Beatles weer tot de albums Revolver en Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band. Paul McCartney stak zijn lof voor Pet Sounds destijds niet onder stoelen of banken en noemde ‘God Only Knows’ in talloze interviews ‘de beste popsong ooit gemaakt’.
De Parijse politie kondigde vanmiddag een wonderbaarlijke vondst aan: de buste van Jim Morrison, die in 1988 werd gestolen van zijn graf op het kerkhof van Père-Lachaise in Parijs. Zevenendertig jaar na de verdwijning is het witmarmeren beeld van de leadzanger van de Californische band The Doors eindelijk terecht.
Op deze oudere foto van het graf van Jim Morrison is de buste nog te zien.
De Parijse politie kondigde de vondst aan op hun Instagram-account, waarbij ze melding maakten van een ’ongewone ontdekking’. Het beeld van Morisson werd per toeval ontdekt tijdens een huiszoeking, meldde Le Figaro. Op de foto, die de politie online deelde, lijkt de buste nog in dezelfde staat te verkeren als in 1988. De neus is gebroken en het beeld is bedekt met graffiti, wat al het geval was toen het beeld verdween.
Het graf van Jim Morrison in Parijs wordt meer dan vijftig jaar na zijn overlijden nog steeds dagelijks door honderden fans bezocht
De charismatische zanger en medeoprichter van The Doors, die bekend stond om zijn rebelse levensstijl, alcohol- en drugsgebruik, was een icoon van de jaren 60. Toen hij op 27-jarige leeftijd overleed in Parijs, werd hij een legende binnen de rockgeschiedenis. Zijn graf wordt nog steeds massaal bezocht door fans uit binnen- en buitenland. Volgens Benoît Gallot, de curator van Père-Lachaise, is het graf van James Douglas Morrison het meest bezochte graf op de wereldberoemde begraafplaats. „Het is voor Père-Lachaise wat de Mona Lisa is voor het Louvre”, aldus Gallot. Zie ook: Gestolen buste van graf van Jim Morrison na meer dan 30 jaar per toeval teruggevonden in Parijs (Telegraaf)
