NasNico

It's in Dutch and about SOUND & VISION

Met Rick’s bootje op het meer

Mijn eerste posting in 2026. Een nieuw jaar dat stormachtig begint met de aanvoer van sneeuw in Nederland, de onbedoelde jubileumherdenking van de Volendammer cafébrand in Zwitserland en een speciale Amerikaanse operatie die uitmondt in de ontvoering van een president. Het jaar mag wat mij betreft rustiger beginnen.

Ik moest er aan denken toen ik vandaag onverwacht werd geconfronteerd met een nummer van Supertramp. Een juweel, geschreven door de vorig jaar overleden Rick Davies.

Took a boat Sunday, down by the sea
It just felt so nice, you and me
We didn’t have a problem or a care on earth
And all around was silence, everywhere

En later op onnavolgbare wijze gecoverd door…. Brigitte Kaandorp. Ik moest er weer even naar op zoek, maar het komt uit de voorstelling ‘Kunst’ (2010)

Dit was Martin Parr

De Britse documentairefotograaf Martin Parr, die op 6 december 2025 op 73-jarige leeftijd overleed, was een van de invloedrijkste fotografen van zijn generatie. Parr oogstte lof (én kritiek) vanwege zijn ongeëvenaarde vermogen om het dagelijkse leven met ongekunstelde eerlijkheid en visuele flair vast te leggen.

Parr brak internationaal door met zijn iconische serie The Last Resort (1983–85), waarin hij met felgekleurde, bijna verzadigde beelden de vakantiegangers van het arbeidersstrand New Brighton vastlegde. Daarmee veranderde hij de documentairefotografie ingrijpend: weg van traditioneel zwart-wit, naar een directe, kleurrijke stijl die even humoristisch als confronterend is.

Zijn foto’s tonen banale taferelen — picknickende families, toeristen op kermissen, overvolle strandstoelen — maar onder die schijnbaar alledaagse oppervlakten schuilt een scherpe observatie van consumptiecultuur, klassenverschillen en menselijke eigenaardigheden. Parr zelf zei ooit dat hij “serieus werk maakte dat eruitziet als amusement”, en dat treffende motto vat zijn stijl goed samen.

De wedstrijd van het jaar

De finale van Roland Garros tussen Carlos Alcaraz en Jannik Sinner zal de geschiedenis ingaan als één van de beste tenniswedstrijden aller tijden. Twee van de jongste supersterren van het mannentennis leverden een show die zowel technisch meesterlijk als emotioneel meeslepend was.

Hierboven de samenvatting. Alcaraz, bekend om zijn explosieve snelheid en veerkracht, nam het op tegen Sinner, wiens precieze slagen en mentale kracht hem tot een geduchte tegenstander maken.
De match was een adembenemend schouwspel van lange rallies, briljante dropshots en krachtige baseline-slagen. Iedere set was een gevecht op het scherpst van de snede, met momentumwisselingen die de spanning tot het uiterste opvoerden.

Wat deze finale echt uitzonderlijk maakte, was niet alleen het niveau van het tennis, maar de intensiteit van het duel. Beide spelers gaven alles, wat resulteerde in een wedstrijd die de toeschouwers emotioneel meesleepte. Toen Alcaraz uiteindelijk het punt voor de overwinning binnensloeg, was het applaus in het Stade Roland Garros oorverdovend. Op het officiële kanaal van kun je de complete wedstrijd herbeleven:

Bevestig menselijkheid

Ik snap het hoor. Bij mijn aanvraag voor het ontvangen van een wekelijkse nieuwsbrief wordt in tijden van nepvragen uiteraard aan mijn echtheid getwijfeld. Jullie hebben daarbij vast ook wel eens ter verificatie het vakje ‘I’m not a robot‘ moeten aanvinken.

Ik doe het inmiddels bijna zonder er bij na te denken. Zo ook vanmorgen voor het ontvangen van de wekelijkse nieuwsbrief van Den Haag Centraal.
Die ga ik gelukkig ontvangen omdat de geautomatiseerde inschrijfrobots inmiddels hebben vastgesteld dat ik een menselijk verzoek heb ingediend.

Stoppen als het klaar is

Teren op de roem is eerder regel dan uitzondering bij de meest succesvolle popgroepen uit de geschiedenis van de popmuziek. De eerste groep die bestand bleek tegen het verder commercieel uitmelken van hun verleden, terwijl de magie was verdwenen: uiteraard The Beatles. Kort na hun meesterwerk ‘Abbey Road’ (1969) gingen de Fab Four elk hun eigen weg.

Twaalf jaar later deed het legendarische Zweedse kwartet Abba feitelijk hetzelfde door na hun beste album ‘The Visitors’ (1981) onverwacht de stekker er uit te trekken. Tien jaar geleden schreef er op dit blog al over in het artikel ‘Waarom Abba nooit meer bij elkaar komt‘.

R.E.M.
Persoonlijk vind ik dat de Amerikaanse rockgroep R.E.M. in hetzelfde rijtje past. Na een reeks succesvolle albums verdwenen zij zonder daar al teveel ruchtbaarheid aan te geven in de anonimiteit.
Dat bleef zo tot juni vorig jaar toen Michael Stipe (zang), Peter Buck (gitaar), Mike Mills (basgitaar) en Bill Berry (drums) werden opgenomen in de Songwriters Hall of Fame en ter gelegenheid daarvan onverwacht nog één keer hun grootste hit ‘Losing my religion’ live te spelen.

In Nederland trok deze spontane ‘reünie’ geen media-aandacht. De Belgische VRT wijdde er een uitgebreid artikel aan, inclusief een snipper van dat éénmalige optreden.

Billie Eilish uit Limburg

Sophie is nog maar 12 jaar, komt uit Limburg en is een ware sensatie op sociale media. Samen met haar broer plaatst ze filmpjes op Instagram, YouTube en TikTok die binnen korte tijd miljoenen keren bekeken worden.

Hun korte sketches, creatieve dansjes en humoristische challenges lijken een wereldwijd publiek aan te spreken. Het succes is zo groot dat zelfs internationale sterren als Ellen DeGeneres, Sting en Sharon Stone hun filmpjes hebben gedeeld of erop hebben gereageerd.

De ouders van Sophie en haar broer benadrukken dat ze de online activiteiten nauwlettend volgen en dat plezier en veiligheid altijd voorop staan. “Het gaat ons niet om het aantal volgers, maar om samen iets creatiefs doen,” zegt hun moeder.

Analisten wijzen erop dat de video’s van het Limburgse duo laten zien hoe jonge talenten via sociale media snel wereldwijd door kunnen breken. Voor Sophie en haar broer lijkt de toekomst digitaal en veelbelovend.

David Byrne houdt ’t klein

In de karakteristieke, kleinschalige setting van het NPR-kantoor liet de voormalig Talking Heads-frontman David Byrne tijdens een ‘Tiny Desk Concert’ zien hoe zijn werk overeind blijft zonder theatrale decors of grootschalige producties. Met een minimale bezetting en een sobere presentatie lag de nadruk weer eens volledig op z’n teksten en de muziek zelf.

Tijdens het eenmalige concert combineerde Byrne nieuw en ouder materiaal en slaagde er in een bijna ‘huiselijke’ sfeer te creëren.
“Het Tiny Desk Concert onderstreept opnieuw Byrnes vermogen om zichzelf steeds opnieuw uit te vinden, terwijl hij trouw blijft aan zijn herkenbare muzikale signatuur”, aldus – je raadt het al – ChatGPT.

Het nieuwe ‘wingewest’

Door het smelten van het poolijs worden vaarroutes plotseling geopend die eeuwenlang gesloten waren. Daarmee is de Noordpool een achterdeur geworden voor de Russische oorlogseconomie.

Deze kaart van Encyclopædia Britannica, Inc. maakt in één klap duidelijk- waar we het bij die smeltende poolkap over hebben.

Het mag dan ook nauwelijks verbazing wekken dat de Amerikaanse president Donald Trump direct na aanvang van zijn doldrieste tweede ambtstermijn begon over het ‘inlijven’ van Canada en het kopen van Groenland.

Ook China, de VS en de EU mengen zich in de strijd om toegang tot die Arctische routes en de grondstoffen. Een mooie aanleiding voor een goed gesprek in VPRO Buitenhof. Te gast twee poolreizigers: correspondent Olaf Koens en fotograaf Kadir van Lohuizen.

Pagina 3 van 112

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén