Soms is de geschiedenis een dubbeltje op zijn kant. Wat als het dubbeltje de andere kant op was gevallen? Hoe had onze wereld er dan uitgezien? Had New York dan bijvoorbeeld nu nog een Nederlandse stad geweest? Het wetenschappelijke tijdschriftQuest geeft antwoorden.
Gezicht op Nieuw Amsterdam, geschilderd door Johannes Vingboons. (Bron: 1664, Rijksmuseum)
Begin zeventiende eeuw bouwden Nederlanders een nederzetting op het Amerikaanse continent. Nieuw Amsterdam werd de hoofdstad van de kolonie Nieuw Nederland. Dat grensde aan andere Europese koloniën zoals Nieuw Zweden, Nieuw Frankrijk en Nieuw Engeland. Logisch dat de Engelsen hun oog lieten vallen op de florerende stad. In 1664 veroverden ze het met speels gemak tijdens de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog. Tien jaar later werd heel Nieuw Nederland officieel overgedragen. Nieuw Amsterdam heette voortaan New York.
Scheiding van Nederland Stel dat het Nederland gelukt zou zijn om de kolonie te kunnen verdedigen tegen al die grote vijanden. Dan was de macht van Engeland in Noord-Amerika lang zo groot niet geweest. En dan was dat wat nu de Verenigde Staten heet wellicht een lappendeken van Europese koloniën gebleven, met Nieuw Nederland op een prominente plek aan de oostkust. Misschien was de kolonie wel zo groot en machtig geworden dat het zich los zou maken van het moederland.
Haar naam mag dan zelden op lijstjes met ‘beste actrices aller tijden’ prijken; in de filmwereld werd Raquel Welch een icoon van jewelste. Ze overleed na een kort ziekbed op 82-jarige leeftijd, aldus haar familie.
Bijna zestig jaar geleden werd Raquel Welch na haar optreden in de sciencefiction-cultklassieker Fantastic Voyage op slag een sekssymbool. Vooral nadat ze in niet meer dan een berenvelletje opdraafde in de film One Million Years B.C.. Playboy riep haar uit tot de meest begeerlijke vrouw van de seventies. Veel zestigplussers zullen toegeven dat de Iers-Boliviaanse in die periode een baken van puberale bewondering was. Hier meer over Raquel Welch.
Om te ontspannen hoef je echt niet per se te mediteren of naar een sauna te gaan. Het simpelweg luisteren naar het nummer Weightless van Marconi Union is genoeg. Je hartslag en bloeddruk zouden ervan omlaaggaan en angstgevoelens worden minder.
Deze muziek is zelfs zo rustgevend dat het wordt afgeraden er in de auto naar te luisteren. Het lied werkt meer ontspannend dan een kopje thee, een wandeling of een massage, blijkt uit onderzoek.
Het nummer Weightless bleek 11 procent effectiever dan andere muziek en verminderde angstgevoelens met 65 procent. Een aantal deelnemers werd zelfs slaperig van het nummer. Het nummer is dan ook speciaal ontwikkeld om ontspannend te werken. Het bevat bijvoorbeeld een aanhoudend ritme van 60 slagen per minuut dat langzaam vertraagt tot zo’n 50 slagen. Je hartslag past zich aan het ritme aan. Het nummer duurt ook 8 minuten, omdat het zeker 5 minuten duurt voor je hartslag omlaaggaat.
Wat het nummer verder rustgevend maakt, is dat er geen herhaling in zit. Normaal gesproken proberen je hersenen te ‘raden‘ wat er voor melodie komt, maar in Weightless hoeft dat niet.
Dit Syrische meisje begroet hulpverleners met een kleine glimlach van onder het puin terwijl ze het hoofd van haar broertje probeert te beschermen. De schoonheid van het mens-zijn en het drama ervan in één foto. Ik ben sprakeloos.#Syria#Turkey#earthquakepic.twitter.com/AcRnGuk1tF
Het was Shocking Blue die er begin 1970 als eerste Nederlandse popgroep in slaagde de eerste plaats te bereiken in de Amerikaanse hitlijsten. Vele landen zouden volgden. ‘Venus’ werd een wereldhit en dat is nooit meer geëvenaard. Toch is het een ander nummer van de groep die momenteel door nieuwe generaties over de hele wereld wordt ontdekt.
‘Send Me A Postcard’ was de eerste single uit 1968 waarin Mariska Veres als zangeres was te horen. Haar zang én haar verschijning waren destijds een sensatie, maar dat het nummer de tand des tijdszo heeft doorstaan komt ook omdat het is ontdekt als ideaal lesmateriaal voor beginnende basgitaristen. YouTube staat vól met staaltjes huisvlijt, waarbij wordt geoefend op juist deze akkoorden.
Bekend is dat Kirst Novoselic van Nirvana een groot bewonderaar was van de bassist van Shocking Blue. Hij bekende in de ‘Seattle Weekly‘ dat hij is beïnvloed door ‘Send Me A Postcard‘ en noemde de in 2018 overleden Klaasje van der Wal in een blog ‘a bass player god‘. Maar bijvoorbeeld ook Jack White van The White Stripes is een fervent fan en speelde ‘Send Me A Postcard’ live op het Lowlands-festival. En sindsdien op festivals en clubs over de hele wereld. Zoals hier:
Ik weet niet of deze onder het Russische embargo valt 🙂
Zie hoe Алиса Гулюкина voor haar 14 (!) abonnees haar best doet om indruk te maken op juist dít nummer van Shocking Blue
Ondertussen ziet het naar uit dat het eerste single’tje van Shocking Blue, dat destijds in Nederland maar een bescheiden hit werd, wereldwijd een langere adem heeft dan het overbekende ‘Venus’. Zo verscheen van het Britse electronische muziekduo Ladytron een compilatiealbum (‘Softcore Jukebox‘) en ook daarop prijkt tussen namen als My Bloody Valentine, Nancy Sinatra, The Fall en Candi Staton toch ook weer…. ‘Send Me A Postcard’ van Shocking Blue.
Apart: vanuit de badkamer:
Die van Muska (Retropop!) is ook apart en deze van Anna Poldvee en Ja Erki Parnoja is gewoon prachtig
Maar bijvoorbeeld ook Bob Mould, voorman van Hüsker Dü, coverde het Shocking Blue nummer in 2019 nog voor zijn solo-album ‘Sunshine Rock’. In datzelfde jaar was ‘Send Me a Postcard’ te horen in de soundtrack van de tv-serie ‘Hanna’. En verder zijn er ook op YouTube echt nog tientallen filmpjes van Amerikaanse makelij te vinden met beelden uit de oorlog in Vietnam waar het nummer van Robbie van Leeuwen als soundtrack is gebruikt.
Een Iraanse rechtbank heeft een jong stel veroordeeld tot meer dan 10 jaar gevangenisstraf (!) voor het dansen bij een van de belangrijkste bezienswaardigheden van Teheran en het verspreiden van een video daarvan. De vrouw droeg tijdens het dansen geen hoofddoek. De video ging viraal als een symbool van verzet tegen het Iraanse regime.
Bij dit bericht vroeg ik me plotseling af hoe het toch zou zijn met Maedeh Hojabri. Zij maakte dansvideo’s op haar slaapkamer, zette die filmpjes op Instagram en verzamelde zo 600.000 volgers.
Dance Universe Ik – op mijn beurt – postte op 11 juli 2018 een compilatie van die filmpjes op YouTube. Ik heb natuurlijk geen kanaal dat snel viral zal gaan, maar zie toch dat ook dit stukje huisvlijt inmiddels meer dan 6900 keer is bekeken.
Nou is de ‘winter’ in Nederland natuurlijk nog niet voorbij en ‘maart roert zijn staart’, maar sneeuw van betekenis was er ook in deze editie in grote delen van het land weer niet te zien. Alleen in de provincies als Brabant en Limburg trok in januari een incidentele winterse bui over.
Kaatsheuvel kreeg op enig moment zelfs ‘de volle laag’. De Efteling werd omgetoverd tot een echt winters sprookjespark. Inderhaast werd een drone opgelaten om vast te leggen hoe mooi de winters ook in Nederland ooit moeten zijn geweest.
Grote levens, dramatische finales. In het nieuwe podcast-seizoen wordt Marvin Gaye besproken, de fenomenale soulzanger die op de dag voor zijn 45ste verjaardag door zijn vader werd doodgeschoten.
Interviews, reportages, gastoptredens, archiefmateriaal; alles wordt uit de kast getrokken om de mens uit de mythe te halen. Gevoegd bij Gaye’s sombere leven, klinkt de muziek ineens zo veel triester.
Ik schreef er in het voorjaar van 2009 op een voorganger van deze zelfde site ook al eens over. Hier terug te vinden.
UPDATE: Ongetwijfeld naar aanleiding van deze mooie podcast-serie wijdde ook Nieuwe Revu afgelopen week aandacht aan de tumultueuze levensloop en de omslachtige zelfmoord van misschien wel de beste soulzanger die we ooit in ons midden hadden.
Marvin wist dat als hij mijn vader ook maar met een vinger zou aanraken, hij hem zou doden… Het was een genademoord. Mijn vader verloste Marvin uit zijn lijden.’
Zeola Gaye (Zus) in de Washington post
In november 2011 ging in Oostende op zoek naar ‘sporen van Marvin Gaye’. Na wat illegale klauterpartijen trof ik in kelder (!) van Casino-Kursaal , waar ik deze foto maakte, het beeld van de legendarische zanger aan, gemaakt als herinnering aan zijn verblijf in België. Inmiddels staat het – de Goden zijn gedankt! – in elk geval weer in de foyer.
