Het blijft angstig om te zien hoe Koot & Bie zo lang geleden alles zo treffend persifleerden en het allemaal zo actueel blijft. Neem nou deze sketch uit 1997 die dankzij deze posting (hieronder) gelukkig bewaard is gebleven.
Daarin zien we Wim de Bie succesvol als VVD’er in Laren. Hoe ‘raak’ is de gelijkenis met Mark Rutte. Kortom: wat wáren de heren hun tijd ver vooruit!
Het is het meest besproken einde van een groep ooit: de break-up van The Beatles. Het blijft niet te bevatten dat ze in amper zes jaar tijd tussen het verschijnen van hun 1e en laatste LP zoveel muziekgeschiedenis bij elkaar schreven. Anno 2021, een millenium later, tuimelen we nog altijd over allerlei overbodige Anniversary CD’s en filmdocumentaires met ‘nog nooit vertoonde beelden’.
John Lennon is inmiddels ruim veertig jaar dood; George Harrison overleed twintig jaar terug aan kanker. Recent haastte de redactie van The Guardian zich naar de gelukkig nog levende Paul McCartney om nog één keer het eerlijke antwoord te krijgen op de vraag wie nu precies een vroegtijdig einde maakte aan het grootste muziekavontuur op aarde.
De Britse krant brengt het vandaag als groot nieuws naar buiten dat niet McCartney, maar John Lennon uiteindelijk de stekker er uit trok. Vreemd want dat zei hij keer op keer. Zoals in de show van Howard Stern, drie jaar geleden. En het is allemaal op YouTube terug te vinden.
McCartney, die volgende zomer 80 wordt, noemt het ‘de moeilijkste periode uit mijn leven’. Hij vond dat The Beatles na slechts acht jaar samen ‘nog vrij goede dingen maakte’. “Dit was mijn band, dit was mijn baan, dit was mijn leven dus ik wilde doorgaan.” bronartikel
UPDATE: En dan is er nu de film The Beatles: Get Back die steaming-gigant Disney+ volgende maand als driedelige serie uitbrengt. Vanwege ‘de rijkdom aan geweldige beelden’ die Jackson heeft onderschept, is besloten het project uit te breiden tot een zes uur durende serie.
Jackson gebruikte uren aan ongeziene footage die hij de voorbije drie jaar heeft gerestaureerd en gemonteerd. Volgens Disney zien we ‘opmerkelijke beelden van de band aan het werk in de studio, met John Lennon, Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr terwijl ze hun nu klassieke nummers creëren; lachend, schertsend en spelend op de camera.’ De film roept een veel vrolijker beeld op van de nadagen van de supergroep dan de film ‘Let It Be’ destijds deed.
Noem het een bekentenis. Zou ik ooit zo’n liefhebber van Fleetwood Mac zijn geworden als Stevie Nicks daar geen deel van had uitgemaakt? Iets voor hun doorbraak met het album ‘Rumours’ kwamen ze naar Nederland en was er tijdens een boat-cruise door de Rotterdamse haven aan boord volop gelegenheid voor interviews.
Popfotograaf Barry Schultz schoot zijn filmpjes leeg op de toen nog niet zo beroemde ‘2e zangeres’ Stevie Nicks, die niet zo lang daarvoor tot de groep was toegetreden. In zijn blog ‘Floatin’ around with Fleetwood Mac‘ legt Schultz uit: “Iedereen was leuk en vriendelijk, al was het moeilijk om een gesprek aan te knopen omdat ze allemaal werden geïnterviewd. Ik heb me geconcentreerd op het maken van foto’s, voornamelijk van Stevie. Ze maakt nou eenmaal een mooiere foto dan John McVie of Lindsey Buckingham”.
RT OldPicsOfCelebs: Stevie Nicks, Fleetwood Mac, on a cruise boat in the harbor of Rotterdam, April, 1977. https://t.co/pXgNhOzfBj pic.twitter.com/6LN7OXRwTe
— Charmy Women (@charmy_women) July 16, 2018
We zijn inmiddels 16.251 dagen later en nog steeds kom je op sites als Tumblr en Pinterest foto’s tegen van de toen bijna feeëriek ogende zangeres. En steeds blijf ik er weer even op hangen. En ik ben kennelijk de enige niet. ‘Truly adore all the photos taken on this day. Look at that face. ♡ Photographed in Rotterdam, the Netherlands for Rumours in 1977‘, schrijft een fan op Tumblr.
Stevie Nicks had het koud op die boot in de haven en was ook behoorlijk grieperig, maar desondanks of misschien wel dankzij dat koortsige juist die dag op haar allermooist. Die avond trad Fleetwood Mac op in de Jaap Edenhal in Amsterdam waar Schultz trouwens ook was en deze foto’s maakte.
Ja, ja. Ik weet het. De zomer is niet ‘over’, maar ‘voorbij’. Het legendarische lied van Dusty Springfield spookte door mijn hoofd toen ik afgelopen zondag voor de 36ste (!) keer dit jaar – hoezo slechte zomer? – mijn vaste strandplek bezocht.
Ik verbaasde me er de hele maand september over hoe ik bij zulk prachtig weer in zo’n overbevolkt gebied zo’n prachtig strand zo helemaal voor mijzelf alleen kan hebben. Zie mijn dodelijk saaie filmimpressie hierboven, gemaakt met mijn zaktelefoon. Waarschuwing vooraf: er gebeurt helemaal niets!
Als klein meisje huppelde de latere filmdiva Audrey Hepburn rond in Arnhem. Hoe anders was het toen zij in 1954 terugkeerde op Nederlandse bodem en in een mediacircus belandde. Elke stap die Hepburn – inmiddels Hollywoodster – zette bij haar bezoek was nieuws. Voor de film Roman Holiday met Gregory Peck had ze het jaar daarvoor als beste actrice een Oscar, een Golden Globe en een Bafta gekregen.
Tijdens de oorlogsjaren woonde Audrey in Arnhem met haar moeder Ella van Heemstra. Ze volgde danslessen aan de plaatselijke muziekschool. Na de bevrijding koos haar moeder voor haar een vervolgopleiding bij de befaamde Russische balletpedagoog Sonia Gaskell, die later het initiatief nam tot Het Nationale Ballet.
Speciaal voor die lessen verhuisden Ella en haar 16-jarige dochter na de bevrijding naar Amsterdam, waar ze op 31 oktober 1945 werden ingeschreven in het bevolkingsregister. Klaargestoomd door Gaskell vertrok Audrey enkele jaren later naar Londen, om haar balletopleiding voort te zetten. Ze belandde uiteindelijk in Parijs, kreeg een filmrolletje en werd in Monaco ontdekt voor de rol van Gigi in het gelijknamige toneelstuk op Broadway. De rest is geschiedenis. complete artikel
Ik wist tot gisteren niet dat er ergens in Europa een land bestaat dat Transnistrië heet. Daar brachten de 11 voetballers van FC Sheriff verandering in. De club won volkomen onverwacht in de Champions League van grootmacht Real Madrid.
Maar om het nog iets ingewikkelder te maken: Fc Sheriff is wèl kampioen van Moldavië, want gedwongen door de UEFA hebben Moldavië en Transnistrië een gemeenschappelijke competitie.
Moldavië en Transnistrië behoren bij de armste gebieden van Europa, na Oekraïne. Goedbetaalde banen zijn moeilijk te vinden in een groot deel van Transnistrië, maar Sheriff dankt zijn naam en steun aan het grootste conglomeraat van de regio.
Sheriff is eigenaar van zo ongeveer álles in Transnistrië: een keten van benzinestations, een supermarktketen, een tv-zender, een uitgeverij, een bouwbedrijf, een Mercedes-Benzdealer, een reclamebureau, een sterke drankfabriek, twee broodfabrieken, een gsm- netwerk. En dus ook een voetbalclub.
Sheriff heeft in 19 van de afgelopen 21 jaar de eredivisie van Moldavië gewonnen en in augustus was het de eerste club uit het land dat de kwalificatierondes doorkwam en de groepsfase van de Champions League bereikte. En nu dus gewonnen van Real Madrid.
Lees ook: De zeges van Sheriff Tiraspol geven licht in de dagelijkse strijd om het bestaan in Transnistrië
De Tsjechische fotograaf Jan Langer, gespecialiseerd in documentaire- en portretfotografie, onderzoekt in zijn serie “Faces of Century” de onvermijdelijke veranderingen die optreden en zichtbaar worden als je ouder wordt. Als onderdeel van zijn grootschalige project bezocht de fotograaf ouderen die allemaal de kaap van 100 jaar zijn gepasseerd.
De serie bevat stuk voor stuk gepaarde foto′s van Tsjechische inwoners, die steeds een enorme tijdspanne beslaan. Elke reeks foto′s gaat vergezeld van een korte biografie van een persoon: een lijst van zijn vroegere en huidige woonplaatsen, hobby’s, status en levendige herinneringen.
“Ik vroeg me af wat er met de leeftijd verandert in een persoon en wat zo lang in de menselijke geest blijft. Bijvoorbeeld: Is een man alleen op hoge leeftijd en welke herinneringen blijven er aanwezig in het bewustzijn van een 100-jarige man?”
Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén