De Braziliaanse Rodrigo Alves (32) wil niets liever dan op Ken – de vriend van Barbie – lijken. Om dat te realiseren, onderging hij maar liefst 42 operaties. Het kostte hem een vermogen – meer dan 400 duizend euro.
Ruim drie maanden geleden liet Alves voor de zesde keer zijn neus verbouwen. Ging niet helemaal goed. Toen hij door Spanje reisde, merkte ‘Ken’ dat er een gat in zijn neus zat. Nadat hij dat liet onderzoeken, bleek hij necrose te hebben, een aandoening waardoor beschadigde cellen afsterven. Hij liet zich onlangs interviewen in ITV′s ‘This Morning’. Kijk en verbaas je:
Jullie hebben het vast allemaal meegekregen. De legendarische filmclip van “Zondag met Lubach” waarin Nederland zichzelf voorstelt aan Donald Trump. Die gaat inmiddels met meer dan 70 miljoen hits ‘viral’. En inspireerde tv-zenders uit Duitsland, België, Zwitserland, Denemarken en Portugal tot een antwoord.
Belgie
Zwitserland
Denemarken
Maar los van alle reacties uit het oude Europa vroegen de makers van ‘Teens React’ Amerikaanse tieners om een reactie. “Ze bashen niet, maar laten zien wat er gebeurt”, zegt er eentje enthousiast.
De stem
Ze zijn onder de indruk van de stem, die zo op die van Trump lijkt. Er wordt hard gelachen over grappen over de Afsluitdijk, die een muur vormt tegen het water uit Mexico en over de pleinen in Madurodam, die snel gevuld zijn. Maar de gezichten betrekken bij het fragment over Zwarte Piet. Uiteindelijk tonen de jongeren een mengeling van schaamte (denkt de rest van de wereld zo over ons), verwarring (moeten ze nu lachen of niet) en plezier (het is wel grappig).
Fine Brothers
Trump blijft het nieuws beheren en dat heeft er natuurlijk allemaal mee te maken dat hij er geen gras over laat groeien om America weer Great te maken. En Nederland legt het ook geen windeieren, want met miljoenen views is de video van Zondag met Lubach waarin Nederland voorgesteld wordt aan Trump een gigantisch succes. The Fine Brothers, in het verleden zeker een aantal keren langs gekomen op deze webstek, hebben het online format Teens React en in de laatste aflevering hebben ze Amerikaanse tieners de video van Lubach voorgeschoteld.
Stefan van den Bergh laat even horen dat echte kunst grenzeloos is. In de video hoor je het Franstalige ‘La Tribu de Dana’ van Manau, het Spaanstalige ‘Golpe De Estado’ van Immortal Technique, het Servische ‘Gorila U Magli’ van Beogradski Sindikat, het Engelstalige ‘Leaving The Past’ eveneens van Immortal Technique, het Bosnische ‘Mater Vam Jebem’ van Edo Maajkaen en het Nederlandse ‘Hoedenplank’ van Opgezwolle.
De Britse satirische website The Poke heeft een oproep gedaan om klassieke kunstwerken
te ‘verbeteren’ door Donald Trump toe te voegen aan het beeld. Immers:
Als beroemde kunstwerken worden aangepast zodat ook Donald Trump er deel van uit maakt,
zouden ze er alleen maar beter en mooier op worden.
Die oproep was niet aan dovemansoren gericht.
Binnen de kortste keren regende het ‘verbeterde kunst’. bron
Ik ben altijd gefascineerd geweest door radiogolven van veraf. Zo herinner ik me hoe ik ooit bij zonsondergang – de ideale atmosferische omstandigheden voor middengolf-radio – met mijn transistor de duinen van Viareggio in wandelde en een paar krachtige flarden opving van een uitzending van Radio Veronica, de toenmalige piratenzender die op 192 meter uitzond. ‘Oei Oei’ van Jan Boezeroen schalde even kort door het Italiaanse duinlandschap.
Daarna ben ik me gaan verdiepen in korte golf-radio. Een spectaculaire antenne op het dak van het flatgebouw waar ik woon herinnert aan die periode. Al die antennes; het hoeft allemaal niet meer. Tegenwoordig luisteren we veel eenvoudiger naar alle radiozenders ter wereld en de meest eenvoudige/aantrekkelijke manier is via Google Earth – met dank aan de deels Nederlandse bedenkers.
De naakte Aarde
De kaart wordt opzettelijk zonder land- en plaatsnamen gepresenteerd. Ook landsgrenzen, waar je je met één muissleep overheen beweegt, zijn niet gemarkeerd. “Ons idee was de radio die over grenzen heen gaat”, aldus ontwerper Jonathan Puckey. “We namen de naakte Aarde als basis en projecteerden daar zenders op”.
Het werkt als volgt: je scrollt met je cursor over de kaart en krijgt direct live zenders te horen die vanaf die locatie uitzenden. Of dat nou in Lekkerkerk, Moskou, Cheongju of één van de andere 3819 steden is. Het is eigenlijk de hedendaagse digitale variant op de aloude TUNING knop, die je via een landschap van ruis van de ene naar de andere zender brengt. Verslavend!
Omdat ik nou eenmaal van ronde getallen hou. Op 27 april 2013 ben ik begonnen met het ‘bookmarken’ van YouTube filmpjes die ik wil bewaren om nog eens terug te zien. Ik doe dat spaarzaam en mijn lijst van favorieten bereikte onlangs de 100ste verwijzing. Omdat ik nou eenmaal van ronde getallen hou, bied ik hierbij mijn complete door de jaren heen verzamelde lijst aan.
Kan iemand mij uitleggen waarom Take your Time van Sam Hunt – ik noem maar een dwarsstraat hoor – wél een plek heeft gekregen in de Top 2000 en I won′t stand between them, een monument uit de geschiedenis van de Nederlandse Popmuziek, in geen velden of wegen is te bekennen? Misschien wel het beste nummer dat Peter Koelewijn ooit geschreven heeft en het was waarschijnlijk ook nooit dát succes geworden als iemand anders dan Bonnie St. Claire het had gezongen.
Het is 1970. MTV bestond nog niet en dus werden er nog geen gelikte videoclips gemaakt ter ondersteuning van de hits die je op de radio hoorde. We moesten het in die tijd doen met Ad Visser bij de Avro. Geen idee welke genius het script heeft bedacht voor het bizarre, drie minuten durende filmpje dat voor TopPop is gemaakt. Daarin figureert Ard Schenk (!) als droogschaatser. De liefde spát drie minuten lang van het scherm. Andere Tijden Sport zette het filmpje gelukkig online, in de aanloop naar een uitzending over Ard en Keessie.
In het voorjaar van 1970 gebeurde er iets bijzonders in de Amerikaanse hitparade. Ineens braken drie tot dan toe volstrekt onbekende popgroepen uit Nederland door. De George Baker Selection uit de Zaanstreek haalde met nota bene hun allereerste singletje ‘Little Green Bag’ direct een Top 30-notering in de VS. Kort daarvoor, op 31 januari 1970, bereikte Shocking Blue uit Den Haag met ‘Venus’ het hoogste haalbare, een nummer 1-notering in de Billboard Hot 100. Een beetje in de schaduw van dat succes, leverde de Tee Set uit Delft, met het toch verre van Amerikaans klinkende ‘Ma Belle Amie’, misschien nog wel de meest onwaarschijnlijke prestatie. Zes weken na Shocking Blue bereikte The Tee Set de nummer 5 positie in de Amerikaanse hitparade, wat in Nederland zelf niet was gelukt. De internationale muziekpers sprak over een ‘Dutch Invasion’. Wat was hier aan de hand?
Helaas is nog niet alles terug te vinden, zoals bijvoorbeeld de Billboard van 31 april 1970 als bewijs. Wel de hitlijst van WSNY, een bekend radiostation uit Columbus, Ohio van twee dagen daarvoor. Zie daar The Tee Set uit Delft staan tussen The Beatles, Simon & Garfunkel, Santana, John Lennon en de Jackson Five. Nogmaals: wat was hier aan de hand?
Het antwoord is te zien op deze foto. Rechts staat zanger Peter Tetteroo, links Jerry Ross. Onthou die naam. Een gewiekste zakenman. Op de site van Harry Knipschild herinnert wijlen Tetteroo zich:
Ten tijde van ‘The Magic Lantern’ vertoefde in Zwitserland ene Jerry Ross en hij hoorde over de radio het nummer ‘Ma Belle Amie’. Jerry is direkteur van de agressief werkende Amerikaanse platenmaatschappij Colossus. Jerry spitste bij het horen van deze hit onmiddellijk de oren. Hij kwam erachter dat het een plaat uit Nederland was en hij greep de telefoon.
Verderop in het interview opnieuw Peter Tetteroo: Hij belde met alle platenmaatschappijen hier, maar kwam geen stap verder. Uiteindelijk belde hij Veronica waar Jan van Veen de hoorn van de haak nam. Jan heeft het toen voor ons gemaakt. Hij zwoor over de telefoon, dat wij een absolute topgroep waren, dat wij hit na hit maakten, kortom hij en niemand anders zette Amerika op het spoor van wat nu in Amerika ‘the sound of the seventy’s’ wordt genoend. Een tijdje later, in Hamburg, hoorde Jerry Ross weer een nummer over de radio waar hij de oren voor spitste: ‘Venus’. Ook Shocking Blue moest eraan geloven. In Amerika heeft Jerry Ross echter eerst alle krachten gewijd aan ‘Venus’ zodat Shocking Blue de primeur had in Amerika.
Voor wie geïnteresseerd is: lees dit verhaal vooral door op de site van Harry Knipschild. Behalve een maniakale platenbaas spande Jerry Ross in de jaren zeventig van de vorige eeuw kennelijk voor zijn eigen LP ook nog de wereldberoemde orkestleider Claus Ogermann voor zijn karretje. Een plaat met 21 evergreens uit de popmuziek, vol ergeniswekkende Amerikaanse muzak. Maar wél met ‘Venus’, ‘Little Green Bag’ én ‘Ma Belle Amie’!
