Categorie: De muziek Pagina 12 van 31

Het is spookachtig eng en tegelijkertijd machtig facinerend. Da’s een mooie samenvattende zin natuurlijk, maar heb ik ‘m wel echt geschreven of heb ik die overgenomen van ChatGPT, de kunstmatig intelligente tekstgenerator. Het is de hype van dit moment.

Inmiddels zijn er talloze apps en websites zoals deze, waar(mee) je je oude zwartwit familiefoto’s kunt ‘actualiseren’ en je vage zwartwit herinneringen dichterbij lijken te komen.
En als het om de stormachtige ontwikkeling van AI (Artificial Intelligence) gaat dit ook de muziekwereld op z’n kop zetten. Vorige maand verscheen een nieuw album van Eva Cassidy waarin ze haar mooiste nummers in een nieuwe bewerking zingt, begeleid door het Londen’s Symphony Orkest.

Met orkest!

Alleen; Eva Cassidy is al ruim 25 jaar niet onder ons en hier klinken de nummers van wijlen de zangeres ineens anders dan alle spaarzame opnames die er van haar bestaan.
Het antwoord op dit mysterie is ook hier weer het gevolg van de nieuwste AI toepassingen, zo lees ik in een bericht op de Nederlandse fansite van de te vroeg overleden zangeres.
Met behulp van de nieuwste technieken zingt de overleden zangeres voor het eerst in haar leven op een nieuwe manier. En alles anders, met orkest!

Met Creepin’ van Metro Boomin, The Weeknd en 21 Savage staat in de Top 40 voor de derde keer een nummer in de top 3 dat is gebouwd is om één en hetzelfde sampletje, ‘geleend’ van Enya (Boadicea). Het komt zelden voor dat één liedje zo vruchtbaar is.

In 1987 zette Enya het op haar debuutalbum. Boadicea, een lied waarvan de klanken heel bekend zijn, maar dat als origineel niets deed in de hitlijsten. The Fugees maakten de melodie wereldberoemd door het te gebruiken in Ready or not, Mario Winans samplede het nummer in I don’t wanna know en beide liedjes schopten het in de Top 40 tot de bovenste drie. De volgende variant, Creepin’, bereikt deze mijlpaal vandaag ook.

Toch komt Boadicea qua ‘hergebruik’ echt niet in de buurt van het meest gesampelde liedje allertijden. Volgens whosampled.com is maar liefst 6054 keer een deel van de song Amen, Brother van The Winstons door andere artiesten gebruikt. Het gaat dan in het bijzonder om een stukje van een ‘kale’ drumbreak van zeven seconden, met een paar fraaie ritmische variaties.

Onder de liedjes die een stukje van Amen, Brother gebruikten, zitten meerdere hits en de variatie in stijlen is groot. Wat te denken van Informer (Snow), Straight outta Compton (NWA), Fire Starter (the Prodigy) en You know I’m no good van Amy Winehouse.

Berooid en dakloos
Veel heeft de bedenker van die legendarische drum-riff, Gregory Coleman, er niet aan overgehouden. Minder dan niets om precies te zijn. Hij overleed berooid en dakloos in 2006 in Atlanta. Drummer Gregory Coleman, de man die met zijn typische drumwerk historie schreef, eindigde berooid en dakloos. Hij overleed in 2006 in Atlanta. Richard Spencer, de bandleider van de Winstons, maakte zich in latere jaren wel eens boos om het plagiaat, zoals hij de samples betitelde. Tegelijkertijd voelde hij zich ook gevleid dat het lied zo vaak werd is gebruikt.

Lees hier het complete artikel

Min of meer bij toeval stuit ik op een video die nog maar vier dagen geleden is gepost. De groep heet ‘Volk’, het nummer ‘Tussen Die Lyne‘ en de clip is prachtig. Even Google’n, maar dát valt tegen want ik kom in mijn eerste zoektocht niet verder dan de groep uit Kaapstad komt. Verder geen spoor.

Inmiddels weet ik iets meer. De maker postte gisteren op Facebook: ‘Die volle EPK video vir Tussen Die Lyne is ook nou uit op die nuwe VOLK YouTube kanaal. Gaan gooi ’n like en ’n subscribe daar. Terwyl jy daar is kyk die musiek video ook.’
Heel erg schiet het nog niet op met dat nieuwe YouTube-kanaal van VOLK, want het telt tot nu toe slechts 24 abonnees, maar ze reageren bijna allemaal:
“Ek kan amper huil. So trots op hoe dit uitgedraai het!”
“Een van die mooiste songs wat ek in jare gehoor het”
En ook mooi deze: “Kruip onder my vel”

’n Boereorkes
Uit een bericht op showme.co.za blijkt dat Frank Freeman in elk geval al anderhalf jaar met zijn nieuwste project bezig is. En in dat artikel verklaart hij ook geïnspireerd te zijn door de muziek van The War on Drugs.

En daarmee is ineens verklaard waarom ik zo aansloeg op de clip van ‘Tussen Die Lyne‘, die nog altijd wereldwijd niet meer dan 895 keer is bekeken, maar daar komen vast nog heel veel meer ‘views’ bij.

VOLK is ‘n smeltkroes. Wat is dit om Afrikaans te wees? Ek kom van Bloemfontein af en my eerste ervaring om saam met ander mense musiek te maak was in ‘n boereorkes.

Frank freeman presents volk & vaarwel

Het was Shocking Blue die er begin 1970 als eerste Nederlandse popgroep in slaagde de eerste plaats te bereiken in de Amerikaanse hitlijsten. Vele landen zouden volgden. ‘Venus’ werd een wereldhit en dat is nooit meer geëvenaard.
Toch is het een ander nummer van de groep die momenteel door nieuwe generaties over de hele wereld wordt ontdekt.

‘Send Me A Postcard’ was de eerste single uit 1968 waarin Mariska Veres als zangeres was te horen. Haar zang én haar verschijning waren destijds een sensatie, maar dat het nummer de tand des tijds zo heeft doorstaan komt ook omdat het is ontdekt als ideaal lesmateriaal voor beginnende basgitaristen. YouTube staat vól met staaltjes huisvlijt, waarbij wordt geoefend op juist deze akkoorden.

En van Ivani Martinez en Jordan Filler en natuurlijk … die drums!

Bekend is dat Kirst Novoselic van Nirvana een groot bewonderaar was van de bassist van Shocking Blue. Hij bekende in de ‘Seattle Weekly‘ dat hij is beïnvloed door ‘Send Me A Postcard‘ en noemde de in 2018 overleden Klaasje van der Wal in een blog ‘a bass player god‘.
Maar bijvoorbeeld ook Jack White van The White Stripes is een fervent fan en speelde ‘Send Me A Postcard’ live op het Lowlands-festival. En sindsdien op festivals en clubs over de hele wereld. Zoals hier:

En in Portland (USA), van de Beatniks, en hier en deze uitvoering van Стереошейк. PS. Ook waanzinnig deze uitvoering van Flashback

Ondertussen ziet het naar uit dat het eerste single’tje van Shocking Blue, dat destijds in Nederland maar een bescheiden hit werd, wereldwijd een langere adem heeft dan het overbekende ‘Venus’.
Zo verscheen van het Britse electronische muziekduo Ladytron een compilatiealbum (‘Softcore Jukebox‘) en ook daarop prijkt tussen namen als My Bloody Valentine, Nancy Sinatra, The Fall en Candi Staton toch ook weer…. ‘Send Me A Postcard’ van Shocking Blue.

Apart: vanuit de badkamer:

Die van Muska (Retropop!) is ook apart en deze van Anna Poldvee en Ja Erki Parnoja is gewoon prachtig

Maar bijvoorbeeld ook Bob Mould, voorman van Hüsker Dü, coverde het Shocking Blue nummer in 2019 nog voor zijn solo-album ‘Sunshine Rock’. In datzelfde jaar was ‘Send Me a Postcard’ te horen in de soundtrack van de tv-serie ‘Hanna’.
En verder zijn er ook op YouTube echt nog tientallen filmpjes van Amerikaanse makelij te vinden met beelden uit de oorlog in Vietnam waar het nummer van Robbie van Leeuwen als soundtrack is gebruikt.

Vooruit: nog ééntje dan!

Grote levens, dramatische finales. In het nieuwe podcast-seizoen wordt Marvin Gaye besproken, de fenomenale soulzanger die op de dag voor zijn 45ste verjaardag door zijn vader werd doodgeschoten.

Interviews, reportages, gastoptredens, archiefmateriaal; alles wordt uit de kast getrokken om de mens uit de mythe te halen. Gevoegd bij Gaye’s sombere leven, klinkt de muziek ineens zo veel triester.

Ik schreef er in het voorjaar van 2009 op een voorganger van deze zelfde site ook al eens over. Hier terug te vinden.

UPDATE: Ongetwijfeld naar aanleiding van deze mooie podcast-serie wijdde ook Nieuwe Revu afgelopen week aandacht aan de tumultueuze levensloop en de omslachtige zelfmoord van misschien wel de beste soulzanger die we ooit in ons midden hadden.

Marvin wist dat als hij mijn vader ook maar met een vinger zou aanraken, hij hem zou doden… Het was een genademoord. Mijn vader verloste Marvin uit zijn lijden.’

Zeola Gaye (Zus) in de Washington post

Het staat op mijn ‘bucket list’. Een akoestisch optreden van Esperanza Spalding en dan het liefst solo. De vrouw, enkel met die bas en haar stem. Dan krijg je dít.  Hier covert ze ‘Throw it away’, oorspronkelijk bekend geworden door Abbey Lincoln. (kippevel)

Kate Bush moet nog steeds een beetje bijkomen van het nieuwe succes van haar oude hit Running Up That Hill, dat afgelopen jaar ineens over de hele wereld (opnieuw) een monsterhit werd dankzij de Netflix-serie “Stranger Things”.

“Het afgelopen jaar was een waanzinnige rollercoaster voor mij. Ik moet nog bijkomen van het succes van Running Up That Hill, de nummer 1-track van de afgelopen zomer“, schrijft de 64-jarige zangeres op haar website.
Het was voor haar een “enorme eer” en ze genoot er extra van omdat een heel nieuwe generatie kennis met haar maakte. “Het lijkt erop dat nogal wat jongeren dachten dat ik een nieuwe artiest was. Dat vind ik geweldig!”

Running Up That Hill werd ook in Nederland na 37 jaar weer een hit en bereikte in de Single Top 100 de derde plaats. In de Britse hitlijst werd het zelfs een nummer 1-hit. bronartikel