Categorie: De muziek Pagina 31 van 33

Het overkomt me eens in de – pakweg – vijf jaar dat ik op nieuwe muziek stuit alsof ik een goudader raak. Ik had het ooit met de debuut-elpee van Whitney Houston (1985) en zeker met ‘The Living Road’ van Lhasa de Sela (2003).

Mag of moet ik ‘Sing To The Moon’
daar nu al aan toevoegen?

Dit schreef ik begin maart 2013 en er is geen reden die woorden negen maanden later terug te nemen. In de worsteling om te komen tot de (wat mij betreft) mooiste nieuwe muziek kwam ik uiteindelijk toch weer uit op Laura Mvula als numero uno.

Het is zonder twijfel het meest afgelegen huis ter wereld en je vraagt je af wie hier op Elliðaey Island ooit heeft kunnen wonen. Wie kan er leven op niet meer dan een koude, winderige en boomloze rots zonder iemand anders in zicht?

Geloof het of niet, maar Elliðaey Island telde ooit een bloeiende gemeenschap van vijf huishoudens. Er werd gevist en vee gefokt. Het was een guur bestaan en naar verloop van tijd verdwenen alle menselijke activiteiten van het eiland voor de zuid-IJslandse kust.

Papegaaiduikers
Totdat het rond 1950 wordt herontdekt als paradijs voor de jacht op papegaai-duikers. De Elliðaey Jachtvereniging bouwde er een lodge voor hun leden en gebruiken die tot op de dag van vandaag.

Veel mensen verwarren het huis met het huis dat is geschonken aan zangeres Björk door de overheid , als dank voor haar muziek waarmee ze IJsland indirect op de kaart zette. Hoewel het klopt dat Bjork een huis op een eiland bewoont (maar niet geschonken door de overheid ). Het misverstand is verklaarbaar omdat ook dit eiland Elliðaey heet, maar dan voor de westkust van IJsland ligt.

Op mijn server staat zo ongeveer alle muziek die ik ken. Het gaat om een verzameling van ruim 130.000 liedjes. Dat klinkt veel stoerder dan het is.
Eerlijk gezegd is alles tegenwoordig wel terug te vinden op internet. Alles?

Zo dacht ik pas aan één van de eerste platen die ik ooit als klein mannetje draaide. In de allereerste opstart-jaren moest ik me behelpen met de platen van mijn vader en moeder.
En dus staan een halve eeuw later de liedjes van De Vrolijke Trekkers nog altijd in mijn geheugen gegrift. De vinylplaat ‘Liedjes bij de Zuiderzee’ heeft alle verhuizingen niet overleefd. En is nergens, tot in de donkerste uithoeken van het internet niet terug te vinden. Dankzij Google leidde het spoor naar iemand in Halsteren die nog een exemplaar van deze zware 33 1/3 vinylplak heeft en bereid bleek om ‘m te verkopen.

Er ging nogal wat opwinding vooraf aan het verschijnen van de eerste CD van Lily en Madeleine Jurkiewicz, respectievelijk pas 16 en 18 jaar oud. Asthmatic Kitty, het eigenwijze platenlabel van Sufjan Stevens, wist de zusjes vast te leggen en liet ze in alle rust aan hun debuutplaat werken. Die ligt er nu.

Wat direct opvalt zijn de loepzuivere stemmen van Lily & Madeleine die ondanks het grote verschil in timbre prachtig samenvallen. De begeleiding bestaat uit piano, cello, akoestische gitaar en incidenteel een functionele bas of wat drums, altijd in dienst van die als Spawater zo frisse zangstemmen.

Het maakt wel dat er wisselend op dit debuut wordt gereageerd. Zijn de zusjes  Jurkiewicz nou dodelijk saai  (toegegeven: ik kon ook een enkele geeuw niet onderdrukken) of juist ‘extra-ordinary’ zoals de New York Times ze noemt.

Zeker. Ook ik heb geprutst op/met Compact Cassettes. Ook dat was een uitvinding van Philips. De minibandjes waren erg populair in het begin van de zeventiger jaren van de (slik) vorige eeuw.

Vorig jaar kreeg Simon Holland het lumineuze idee om een oproep te doen aan lezers van zijn blog en diverse synth-fora om eigen zelfgemaakte 80‘s muziekjes op te sturen.

Goed om te weten: vooruitlopend op YouTube maakte de Compact Cassette het eigenlijk voor het eerst mogelijk om je muzikale kwaliteiten voor de rest van de wereld vast te leggen. Voor zover daar sprake van was uiteraard.

Je kunt Bedroom Cassette Masters 1980-89 tegen een zelf te bepalen vergoeding hier downloaden. Deel III is in de maak.

Het kan de vaste bezoekers van deze site onmogelijk verbazen dat ik vanaf hier verwijs naar BuzzFeed waar een creatieve prutser legendarische platenhoezen laat bewegen. Niet allemaal even geslaagd. Wel fraai is de digitale bewerking van ‘Elephant‘
(The White Stripes/2003) en ‘Wish You Were Here‘ (Pink Floyd/1975). Hieronder:

Het is een filmscene die me m’n hele leven is bijgebleven. Alleen heb ik ‘m zo onthouden dat de ruzie tussen  Laurence “Shrevie” Schreiber en zijn vriendin zich in de auto afspeelde. Klopt niet. Toen ik de legendarische uitbarsting in ‘Diner’ weer eens terugzag, bleek die vastgelegd op de plaats delict zelf:
direct voor de zorgvuldig gerangschikte platencollectie.

Tegenwoordig komt alle muziek gelukkig uit de computer die alles zelf weer op z’n plaats terug zet. Dat is dan minder romantisch, maar elimineert wel een bron van explosieve ergenis binnen een verder gelukkige relatie.